stiekum

Aan
de 'ene'
kant hebben we
dus het heelal met
de eeuwigheid, melkwegen,
zonnestelsels &
"G D",
& aan de 'andere' kant
de allerkleinste protonen,
electronen, quarks, fotonen
of hoe ze ook allemaal
maar mogen
heten.

Ons
'bewuste' maakt
dan ook als
partje van 't on[der]bewuste
weer deel uit van dat grote geheel in mini-kleinigheid:
snappen, begrijpen en vatten zullen we het nooit
maar we zijn wel deel van dat alles zowel in
't grootste al allerkleinste
opzicht?

Allereerst
waren we
'n ietwat 'onzeker' {?},
angstig, overgevoelig, onderzoekend
wezentje dat leerde om gevaren tegemoet te treden
en te overleven in/via magische bewustwordingswerelden
die 't reageren, weerspiegelen, aanduiden, gebaren & benoemen ontwierp
via geesten, goden & godinnen
& naderhand ook nog eens 'n overdreven overmoedige
baldadige botte bijdehante hoogmoedige
homobibonobolle-
boosheden!

Met
ongeveer zo'n
soort van 'achtergrond'
[en nog heel veel meer] werden we
wat ons on[der]bewuste ervan had gemaakt in de loop van
een paar miljoen jaar & waarvan ons 'bewuste' zich placht 'meester te maken'
als zijnde 'de kroon op g ds schepping{en}', in onze eigen woorden
'geschapen naar zijn beeld in zijn gelijkenis':
lid van 't 'perfecte ras' van deze of gene kleur
v/d 'echte mensen' & 'de heidenen',
binnenlanders zowel als buitenlanders,
inboorlingen & vreemde~
lingen?

Met 'n
hele grote mini~maxisprong
zitten we zo dus in 'n paar woordjes vanuit dat verre verleden
in het huidige heden dat beheerst schijnen te worden door al die hoogstmerkwaardige Bushes,
Blairs, Browns, Balkenendes, Merkels, Sarkozytjes, Poetins, Stalins, Mussolinis, Hitlers
& nog veel meer van dat soort van boegbeelden, vaandeldragers,
kopstukken, warhoofden, randdebielen, brokkenmakers
& ramppiloten!

Kortom:
al die onder- & bovenwerelden
op een hoopje zijn blijkbaar ook doende om zich te
mengen in 't ontstaan van ons on[der]bewuste & de troonsbestijging van ons bewuste 'ikje'
dat als vanzelfsprekend van zichzelf meent 'alles' te zijn,
't 'allerbelangrijkste overlevenwaardige' persoontje met 'eigen' karaktertje,
willetje & de woeste daden die daar allemaal bij plachten te horen
van nieuwsgierigheid tot &
met moord &
doodslag
...

Daar
komt dus
onze onbewuste kennis
vandaan, oftewel 't feit dat we 'iets weten zonder te weten waarom we 't weten':
zo is het gekomen en gegaan terwijl al die religies & filosofietjes/ideologietjes trachtten
daar iets 'zinnigs' van te breien, haken & borduren
met woorden als "G d", de 'schepper van hemel
en aarde' met de bijbel
[e.d.]
als zijn enige
echte goddelijke woord
[van kaft tot kaft]
tussen "geboorte&dood &
beyond".

Tot slot
nog eventjes
'n allerlaatste voorbeeldje voor het moment
van die tragikomische rolverdeling waarbij het bewustzijn slechts
met een voorlopig eindproduct van het onbewuste geconfronteerd wordt:
het feit dat we [ondanks alles] toch zoveel 'kennis' bezitten zonder dat we
eigenlijk enig idee hebben waar al die
'kennis' eigenlijk allemaal
'vandaan komt'?!

Soms weten we 'iets',
maar 'waarom weten we dat nou'?
Een laatste minivoorbeeldje kan dat voor dit moment hier & nu misschien
nog eventjes iets verhelderen?

Toen ik voor 't eerst 'stiekum'
de grens overstak [op de fiets] tussen Glanerbrug & Nederlandse omstreken
en het Grote Duitse Rijk in 't begin v/d jaren zestig v/d vorige eeuw
via weilanden & grasvelden langs 'grenspalen' & wat loslopend prikkeldraad e.d.
'merkte' ik dat ik 'de grens over was', me 'aan de andere kant bevond'
& met een kloppend hart want 'n tikkeltje 'zenuwachtig' door dat 'besef'
"WIST"
ik dat dus door ...?
Ja. door wat eigenlijk?
Een iets andere bouwstijl van huizen & boederijen,
bakstenen & dakpannen,
verkeersbordjes
e.d.

Op
'n bepaald moment
wist ik dus 'zeker' dat ik de grens was overgestoken
zonder precies te weten hoe en wanneer, waarom & wieso!
Het was nog een hele kunst om 'ongezien' [ik was immers 'illegaal'!?] weer terug te geraken
aan de 'goede' kant van die Nederlandse
oostgrens!

Die grassen,
planten, struiken & de bomen waren hetzelfde,
natuur is nu eenmaal natuur, maar wat mensen ervan maken ziet er 'anders' uit!
Achteraf gezien zat m'n hele leven 'ongeveer zo' in elkaar:
je gaat al liggend, zuigend, slapend, zittend & kruipend op onderzoek uit naar 'iets anders'!
Vanuit het vertrouwde, aangenaam warme, behoedzame en bekende verzorgde brongebeuren
gaan we op pad naar 'de rest van de wereld' & komen er onderweg dus van alles
en nog wat tegen dat we leren onderscheiden van het voorgaande,
'alreeds opgeslagene' om er dan dan dat alles zelf weer
'opnieuw' te gaan classificeren, onderscheiden,
[her]kennen & op te
merken!!!

Tsjah,
hoe weten
we dat allemaal?
Hoe komen we erop?
Waarom doen we 'het' en wat brouwen we ervan?
Mijn onbewuste had zich [blijkbaar] gedurende al die uren,
dagen/nachten, weken, maanden & jaren een 'eigen' beeld gevormd
van 'de werkelijkheid' over al die verschillen tussen 'mijn & dijn',
'zijn of niet-
zijn'
...

Ik was me
daar aanvankelijk dan dus ook helemaal niet bewust van,
maar op het moment dat ik al die vormen van kennis 'echt nodig had',
werd 'het' gepresenteerd aan 't bewustzijn.

Binnen een seconde wist
ik zeker dat ik de grens was overgestoken,
dat alles 'ineens' anders was geworden en dat ik dus ook zelf voortaan
vanaf nu nooit meer helemaal hetzelfde zou zijn:
die verkenningstocht van kleine baby,
peuter, kleuter, kind, puber, adolescent enzovoorts
had zich als het ware bij wijze van spreken zelf voltrokken
in mijn eigen kleine brein & jeugdig lichaam
zonder dat ik daar speciale moeite
voor moest
doen?

Alles wat ik was tegengekomen
& had ontmoet was blijkbaar allemaal opgeslagen & ingebed
in 't reeds bestaande zonder enige doelbewuste moeite
of overlevingsdrang in sociale
dwang/gewelddadige
strenge dictatuur
...

Ik wist dat alles 'zeker'
zonder
[zeker toen nog!]
eigenlijk uit te kunnen leggen
op grond waarvan ik dat alles 'zeker wist':
pas vele jaren later kon ik een beetje reconstrueren waarop mijn 'snelle weten'
en het zekere antwoord op die toen nog onbekende vraag
was gebaseerd!

In Duitsland is alles anders?
Dat alles merkte ik pas goed toen ik een paar jaar later
echt 'officieel' de grens overstak naar Antwerpen in Belgia en verder door Frankrijk,
Schweiz, Italia, Griekenland, Cyprus, Israel, Urdun/Petra, Sinai, Golan, Levanon, Turkije/Ararat, Iran/Qazvin/Tehran, Afghanistan/Herat/Kandahar/Kabul, Pakistan/Quetta/Lahore,
India en Japan/Wladivostok/Birobeidjan,
Moscow, Kiev &
Odessa.

Klein.
klein kleutertje
dat bloempjes plukte
was er eigenwijs alsmaar verder op door gegaan
met 'dienstweigeren' & 'liften & lopen' als 'n rolling stone die al trampend
steeds meer grenzen overstak, her & der 'n tijdje bleef steken met of zonder prikkeldraad ...
Elders bouwden ze duidelijk andere huizen:
dragen andere kleren, spreken andere talen & eten ook heel erg ander voedsel
& houden er heel verschillende normen & waarden,
gewoonten & tradities
op na!

Ook
al die 'onbewuste bewustwordingsprocessen'
in al z'n diepten & hoogten van dalen en bergen,
goed & niet-goed, goden/godinnen, afgoden/idolen,
warmte, kleur, 'echtheid & onechtheid' lopen dus navenant heel erg sterk uiteen
terwijl we toch, al is 't alleen maar met handen & voeten, mimiek & gebaren,
met alkaar kunnen praten, overleggen
en ons leven leren delen.

In Israel kwam je mensen tegen
uit de hele wereld net als in India heen & weer tussen de Himalayas & Sri Lanka,
Nippon & Siberia! Alles anders & toch weer ongeveer 'hetzelfde' op een iets andere manier!
In analyse achteraf: op het moment dat 'dat alles' toen en daar gebeurde
wist ik alleen maar heel zeker dat 'alles anders was', zonder precies te weten waarom!
Er is geen einde aan dat soort van voorbeelden, onbewuste 'koninkrijken g ds' &
'bewuste half onbewuste gewaarwordingen'!

Die ouwe Wilhelm Wundt
sloeg dus ook al meer dan honderd jaar geleden de mydispijker op z'n kop:
het onbewuste doet al het werk en ons bewustzijn ziet alleen maar af en toe
het resultaat van al die onbewuste arbeid. Vandaar ook myDiary:
omdat we het
[soms]
niet kunnen laten iets 'vast te leggen'
of wat 'nader trachten
[met vallen & opstaan]
te omschrijven'.
10 jan 2008 - bewerkt op 10 jan 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende