Sterk in m'n schoenen

Het is lang geleden. Nog eens zo'n ruzie zoals in de lagere school.
Twee mensen boos op elkaar. Allebei denken ze dat ze gelijk hebben.
En allebei hebben ze volgers en haters. De ene al wat meer dan de andere.
Zoals vroeger ben ik degene met weinig steun.
Want zeg nu zelf: ik ben toch het stille meisje dat ineens, uit het niets, uitvloog. Zonder reden. Zomaar.
Zij, met haar talrijke trouwe schoothondjes, de koningin van achterbaksheid, wordt onschuldig bevonden.
Maar ik geef niet op. Ik ga bewijzen dat ik niet enkel dat meisje ben. Als het nodig is, vecht ik. Ik zal bewijzen dat ik wel sterk in mijn schoenen sta. Ik zal bewijzen dat ik ook een mening heb.
Ik mag me niet laten doen.