stemmen

Opgeven

die leegte en die eenzaamheid
ik kan er niet omheen
van buiten lijk ik vrolijk
maar van binnen zo alleen

ik ga maar door en blijf lachen
maar van binnen begint het al
in een klap is blijdschap woede
en zak ik weg in een diep dal

er spreekt een heel klein stemmetje:
je verdient het niet om blij te zijn
en dan zie ik zelf nog maar een uitweg
de woede omzetten in pijn

mijn handen trillen en ik ben bang
maar ik verdien straf, het is te laat
zoekend naar iets scherps
dat mijn ziel en lichaam schaadt

ik heb geen gevoel meer, het is verdwenen
niet meer boos en niet meer blij
alleen die pijn is wat ik voel
laat het stemmetje me nu dan vrij?

29 nov 2008 - meld ongepast verhaal

elise*, vrouw, 34 jaar

Jaim zaterdag 29 november 2008 13:05
Mooi gedicht,
wel erg droevig..
Ik hoop dat je je snel iets beter voelt
away zaterdag 29 november 2008 15:53
hey dit herken ik zooooooooo erg.
je hebt dit mooi omschreven. en mij hiermee geraakt.
ik hoop ook dat het voor jou gauw beter mag gaan.
want ik veccht hier al 14 jaar tegen.

dikke knuf.
en als er wat is pb mag. ik zit wel op de paaz (nu even thuis) dus weet nogn iet wanneer ik reageer.

O 30 sep 2009 liefde ( 2 )
O 11 jul 2009 ? ( 2 )
O 13 dec 2008 littekens ( 5 )
O 10 dec 2008 De dood ( 2 )
O 29 nov 2008 stemmen ( 2 )
O 15 nov 2008 praten ( 4 )
O 11 nov 2008 Opgeven ( 1 )
O 11 aug 2008 ..
O 12 mei 2008 Meisje[gedicht] ( 1 )
O 08 mei 2008 Afscheid ( 1 )
O 30 apr 2008 Probeer me niet te begrijpen ( 2 )
O 24 apr 2008 De strijd verloren. ( 5 )
O 19 apr 2008 ik weet het niet meer
O 19 apr 2008 Erger ( 2 )
O 18 apr 2008 het gaat niet ( 2 )

vorige volgende