stemmen

Opgeven

die leegte en die eenzaamheid
ik kan er niet omheen
van buiten lijk ik vrolijk
maar van binnen zo alleen

ik ga maar door en blijf lachen
maar van binnen begint het al
in een klap is blijdschap woede
en zak ik weg in een diep dal

er spreekt een heel klein stemmetje:
je verdient het niet om blij te zijn
en dan zie ik zelf nog maar een uitweg
de woede omzetten in pijn

mijn handen trillen en ik ben bang
maar ik verdien straf, het is te laat
zoekend naar iets scherps
dat mijn ziel en lichaam schaadt

ik heb geen gevoel meer, het is verdwenen
niet meer boos en niet meer blij
alleen die pijn is wat ik voel
laat het stemmetje me nu dan vrij?
29 nov 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van elise*
elise*, vrouw, 34 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende