sprookjesfiguren en hun realiteitswaarde


~*~

Ja,
ik ben
inderdaad wel wat
gefascineerd door Israel vanaf
het allereerste begin voor zover
dat valt na te gaan
tot en met de
in de verre toekomst
liggende gevolgen
van wat ooit
in gang is
gezet.

In
mijn ogen is
het mydiverhaal vanaf Avram,
Avraham, Abraham, Ibrahim 'die verheven vader van velen'
die vanuit Ur in Iran wegtrok naar Haran in Klein Asia, Kana'an & "Palestine",
Egypte en de rest van de hele wijde bewoonde wereld
een soort van 'n exemplarisch mydiverhaal
waarin je als het ware
bij wijze van spreken en vertellen,
schrijven en herschrijven
de geschiedenis van de mensheid kunt volgen
in een doorlopend 'sprookjesverhaal' via het ontstaan van onze aarde
als 'schepping' van 'g d' [de oorsprong die was/is & 'zal zijn'] tot en met de 'voleinding der tijden':
oftewel van oerknal tot oercrunch zingeving aan en van iets
wat je per definitie zinloos zou kunnen noemen
als we er zelf geen betekenis aan geven
door middel van gelijkenissen,
veronderstellingen en
de uitwerking daarvan
in onze eigen
idealen.

Je
kunt het
net zo smal
en breed maken als
je het zelf wilt zien en het blijft
een mogelijke keus uit vele andere keuzemogelijkheden
met of zonder 'g d' en 'goden',
'engelen', 'duivels',
spoken, geesten
e.d.

Met
andere woorden:
de fanatici onder al Israels vijanden
zal ik dus nooit ergens dan ook van kunnen overtuigen
omdat zij nergens van overtuigd zouden willen worden dan van hun eigen gelijk
en de dwepers onder Israels vele mogelijke vrienden hoef ik niet te overtuigen
want ook zij hebben allang
gekozen zonder
de echte feiten
te willen
kennen.

Voor
geen van
beide groepen wil
ik dus schrijven
want het zijn meestal erg geborneerde
zwartwitdenkers die eigenlijk elkaars spiegelbeeld zijn
in lach- en huilpiegels zonder ook maar 'n greintje
humor, relativiteit en relativerende
aantrekkelijkheid.

Ik
wil eigenlijk
alleen nog maar
schrijven voor mensen van goede
wil, die niets liever wensen
dan de waarheid te
kennen.

Daarom
wil ik ook telkens weer opnieuw
trachten om zoveel mogelijk feiten en interpretaties voor zichzelf te laten spreken:
glasharde feiten, die tegelijkertijd ook
zo doorzichtig zijn als
glas!

De
informaties
der Chaldeers, Hebreers, Joden & Israeli's
vanaf het allereerste fantastische begin tot en met
de zes dagen durende veldslagen in juni '67 maakten stellig
'n redelijk betrouwbare indruk:
maar je mag vervalsingen
en vertekeningen
nooit helemaal
op voorhand
uitsluiten?

Het
gaat ons immers
om 'waarheid' en de definities en interpretaties
die we daaraan geven:
hoe moeten
en kunnen we dan
daaruit ooit
een keus
maken?

De
middeleeuwse filosoof
Yehoedah Halevi heeft eens beweerd,
dat men bij de beoordeling van feiten
van de evidentste moest uitgaan.
Daarom acht hij ~ in de
'KOESARI'
~ allerlei natuurfeiten
{zoals het 'opgaan' van de zon} een beter bewijs
voor "G ds veronderstelde almacht"
dan de zogenaamde 'heilsfeiten'
{zoals de 'schepping'
van hemel en
aarde}.

DAT
is ook overwegend
het Joodse standpunt in theologische kwesties geweest:
alle 'heilsfeiten'
vinden daarom
hun basis in
'natuurfeiten'
...
Een 'uittocht uit Duisterland Egypte' ten tijde van de ontploffing van Thera/Sarotini
in het midden van de Middellandse Zee zou je daarom ook in de eerste plaats kunnen zien
als een soort van 'historisch' feit:
en dat geldt ook
voor de geschiedenis
van het huidige Israel
meer dan
drieduizend jaar
later.

"Joden"
en allerlei
andere mensen die
hier "G ds Hand" willen/geloven te zien,
baseren zich dus in hun ogen op 'onmiskenbaar'
historische
feiten
...
We
komen ook
daar vast wel
weer eens vaker
[net als eerder al
zo vaak het geval was!]
op terug, maar volstaan hier maar even voor het gemak
met de vaststelling, dat dus ook voor allerlei
theologische ver- & beoordelingen van de huidige ontwikkelingen
eerst de 'nuchtere' feiten eraan
vooraf moeten
gaan.

DIT
is dan ook
HET
uitgangspunt
van al bijna die 'essayistische mydiverhaaltjes',
die zich ook in de allereerste plaats
richten tot mensen van allerlei geloof en overtuiging
[of juist bij het gebrek
daaraan]!

Slechts
hier en daar
[her en der]
veroorloof ik mezelf om
[zo nu en dan]
wat 'theologische' opmerkingen te maken,
die nu alleen nog maar slechts ter illustratie dienen
of ter verluchtiging van het geheel,
maar verder niet echt essentieel zijn
voor de voortgang van het afwisselende betoog
en de daarin ongetwijfeld
ook zo nu en
dan vervatte
conclusies
...

~@~
07 mei 2007 - bewerkt op 20 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende