Sofsof op mydipad tussen begin & einde ... Droom!?

Schitterend zoals de wind ons vormt door vluchtigheid en zwaartekracht. De beweging van het onbeweeglijke. Verandering van 't onveranderlijke!
Hemellichamen, zonnen, manen, sterren, planeten, kometen, meteoren & meteorieten in eindeloze zoektochten naar zichzelf & alle andere levens?
Vermoedelijke goden & godinnen, godenkinderen & wat we engelen noemden & duivels. Goede & boze geesten, natuurkrachten & 'n paar tijdelijke zwakke mensenmachten die zich over- & onderschatten in alle simpelheid & complexiteit van 'n veranderlijk brein vol met illusies & gissingen ...
Blijkbaar zit onze hele voorgeschiedenis barstensvol met al die vermoedens, uitvindingen, experimenten, falende hoogmoedswaanzin & tederheid?
In die zin gaat ook PCC's centrifugaal particularisme nog een stapje verder na al die daaraanvoorafgaande ingeslagen wegen en zandpaden.
Je zet zo niet alleen maar je huis open, maar je gaat zelf door de voordeur naar buiten en laat het achter je zonder te weten waar je heen gaat en of je nog wanneer, waar & hoe dan ook erin zult terugkeren. Je laat je meewaaien met de goddelijke winden waaiend om de eeuwige rotsen!
Zo handelt ook SP in navolging van al die oeroude profeten & vernieuwde versies als Yochanan de Doper & Yehosjoea haNatsri & z'n volgelingen.
Zelfs de Tempel, die door Yesjoea 'het huis van mijn Vader' werd genoemd, speelt in z'n neotheologie & ~ecclesiologie nu geen rol van betekenis meer. Hij zoekt de grenzen van het jodendom op. Letterlijk en figuurlijk. Welke ballast, zo vraagt hij zich af, kan ik nu voortaan uit het raam van m'n geliefde Joodse huis werpen die verhindert dat ik anderen gastvrij kan ontvangen? De eeuwige vraag naar diepte & waarheid, oorsprong & de zin van ons tijdelijke bestaan met steeds weer opkomende vermoedens omtrent wat was, is en zal kunnen zijn. Welnu, men kan alles het raam uit werpen, behalve het huis zelf?! Dat is ook de voorwaarde om gastvrij te kunnen zijn, dat men niet thuisloos is. Of je moet je zoals Yesjoe zo thuisvoelen in de bergvelden & heuvelachtige dalen van Galilea & ommelanden dat je de wind wilt kalmeren, de golven bewandelen & alles delen.
Derrida zegt: MISSCHIEN KAN ALLEEN IEMAND DIE UIT ERVSRING WEET WAT HET IS OM GEEN HUIS TE HEBBEN, GASTVRIJHEID BIEDEN
want aan die voorwaarde gaat nog vooraf dat men wel 'n idee moet hebbe , zoals o.a. De diasporajood, wat het nu eigenlijk is & be-
Tekent om van je Thuis beroofd te zijn. Om gastvrij te kunnen zijn moet er een basis~idee van 'thuis' zijn. Zonder besef van 'n eigen thuis & een vaste plaats (hoe ver ook achter je gelaten), zonder besef van 'n eigen identiteit (hoe vaag ook), kan men onmogelijk gastvrij zijn. Zo leefden de Joden & Palestijnen voort in hun gedeelde verhalen rondom de navel van onze oeroude 'vertrouwde' wereld, samen met ons allen als mensheid ...