slaap zacht droom zoet & schrijf alles maar op ...

Je
hebt kleine
& grote kinderen,
min of meer volwassen
mensen, maar pubers & adolescenten
hebben 't misschien nog wel 't
moeilijkst van allen?

Geen kind meer
& nog niet volwassen:
dat valt vast niet mee!

Het zal ook wel heel erg verschillen
waar & wanneer je opgroeit, binnen welke groep
& omstandigheden.

Van religies
zou je kunnen zeggen dat zij vaak dezelfde regels aan ieder willen opleggen,
terwijl wetenschappen juist de verschillen
benadrukken?

Als je uitgaat
van 'n bepaald 'g dsbeeld' & "mensbeeld"
dan bevries je als 't ware 'n visie op 't menselijk [dierlijk/plantaardig] leven:
als je wetenschappelijke normen wilt aanleggen probeer je rekening te houden met zoveel mogelijk variaties, verschillen & beinvloedigs-
factoren
...

Ergens
zullen die mogelijkheden dus bij elkaar moeten komen:
niemand leeft tegenwoordig nog in een monocultuur waarin alles vastligt vanaf de geboorte
tot & met 't 'leven
na de dood'.

Soms
proberen we dat nog wel,
maar het werkt niet meer: de veranderingen gaan 'heden ten dage' te snel & beinvloeden alle
bevolkingsgroepen waar ook
ter wereld.

Met andere woorden:
kinderen hebben heel veel verschillende ouders,
pubers groeien op onder zeer afwisselende
[EN
'dezelfde'] omstandigheden, en ook hun ouders
krijgen allemaal te maken met al die 'apartheden
& globale structuren'?

Voor 't eerst in de geschiedenis
is de mensheid tegelijkertijd 'n geheel geworden
& opgedeeld in 1001 'bekende' groepen: we weten nu
van elkaars bestaan & groeien tegelijkertijd op onder totaal
verschillende omstandigheden!

Was vroeger
religie, filosofie, politiek & wetenschap nog beperkt tot 'n bepaald gebied binnen 'n zekere tijdsperiode,
nu is dat nog steeds zo in zekere zin, maar tegelijk heeft iedereen
met ieder ander te maken?!

We zijn
voor onze grondstoffen & afzetgebieden afhankelijk van elkaar geworden,
kunnen niet meer buiten elkaar & proberen tegelijkertijd
een eigenheid te handhaven.

Een situatie
die zowel z'n voor- als nadelen
heeft voor ieder van ons. Zelfs als je het
[nog] niet weet heb je
ermee te maken.

Tegen
wil en
dank
...