Skyscribbler (to be continued)


[@]

Als
hongerige wolf
tot schapebout: zo
staan mensen vaak tegenover elkaar
op deze aard-
bol
...

Mensenkennis
en beeldtaal:
dat is wat we nodig hebben.
Beiden?!

Geen
enkele boom
kan zijn ware aard
lange tijd verborgen houden.
Vroeg of laat zal hij zichzelf verraden,
en wel door zijn
vruchten.

Schadelijk
onkruid zoals dorens en distels
kunnen geen eetbare vruchten voortbrengen
zoals druiven of vijgen.
De aard van de vruchten
wordt niet alleen bepaald door de boom,
maar ook door
de staat
ervan.

Een
goede boom
kan geen slechte vruchten dragen,
of een slechte boom goede.
De wolf kon nog een schapenvacht dragen,
zodat je denkt met een schaap
van doen te hebben
terwijl het een
hongerige wolf
is.

Er
is een
risico dat je
iets of iemand niet herkent.
We moeten helaas bijna altijd op onze hoede zijn,
opdat we onderscheid
kunnen maken.

Onze
kritische vermogens gebruiken
en onze waakzaamheid nooit laten verslappen.
Ons niet laten verblinden
door uiterlijke
schijn.

Door
de uiterlijke verschijning heen
naar de werkelijkheid leren kijken.
Wat zit er onder de vacht?
Schaap of
wolf?

Op
de 'dag
des oordeels'
(bijna iedere dag is dat wel,
zo niet hier dan daar wel!)
zal het verschil blijken,
want dan zullen bomen die geen vrucht dragen
omgezaagd worden en
in het vuur geworpen.

Zo
gaat het
mensen ook vaak!
Hoogmoed komt voor de val!
Geweld moet bestraft!
En als wij mensen elkaar niet op willen vreten
(uitgezonderd de verliefden),
dan moeten we vroeger of later leren om
beter met elkaar
om te gaan.

En
we gebruiken
beeldende taalvormen
om elkaar duidelijk te maken
wat we eigenlijk
bedoelen
...

Trouwens
heel ons leven
barst van de symboliek.
Onze lichaamshouding, gelaatsuitdrukking,
toneelspel en
mime
...

Hoe
leren we
om goed en kwaad
van elkaar te onderscheiden?
Waarom en hoelang nog houden we onszelf
en elkander voor de gek?
Komt er ooit een einde
aan dit aap~
menselijke
gestuntel?

Prima
als je
het goede wilt benadrukken:
o wat een mooie bloemen
en aantrekkelijke vruchten!
Liefste, je bent om
in te bijten
...
En
we geven
elkaar bloemen en eten samen
die verrukkelijke vruchten.
We voelen ons tot elkaar
aangetrokken en trekken
onze kleren
uit.

Wat
een heerlijke maaltijd en
wat een prachtig kind.
Maar hoe komt het dat al het positieve
zo onontwarbaar lijkt het
verwikkeld is met het negatieve:
je zou ervan in
de war
raken.

Dus
ga je
op zoek naar wijzen om
duidelijkheid te scheppen.
Onderscheid te maken.
Tot de dood erop volgt en
we zo radicaal verdwijnen alsof we
er nooit waren
geweest.

Van
onooglijk minivruchtje naar
menselijke olifant.
De pygmee wordt
Goliath
...
David
een held
...
Adam
en Eva:
jongens- en meisjesnamen met
een voorgeschiedenis.
En een
naspel.

En wij,
wij zitten daar tussenin gevangen
tussen ons begin en ons einde.
Zo zul je ook dan aan hun vruchten zien
van welke kwaliteit ze zijn.
En wie wie voor de mal kan houden?
Valse profeten en andere huichelaars moeten
met de billen bloot:
hun ware identiteit openbaren door te zien
wat hun aard en gedrag is en vooral
welke vruchten ze al of niet
voortbrengen.

Wat
zijn de
vruchten van ons lichaam en
onze Geest?
Wat is een valse of een echte leraar?
Is hij 'deemoedig' en 'zachtaardig' wordt 'ie
dan niet weg~
gepest?

Waarin
zien we
in elkaar Yeshu's liefde,
geduld, vriendelijkheid, goedheid en
zelfbeheersing terug en wanneer?
En van de andere kant:
waarom zien we zo vaak dat deze goede
eigenschappen
nog ont-
breken?

De
neiging tot
het kwade in het 'vlees'?
De onmacht van de 'geestelijke' ziel?
Foute vruchten zoals: onzuiverheid en haat,
kortzichtigheid en jalouzie, genotzucht en
vetzucht, hebzucht en
vul maar
aan
...

Als
we al
echt kunnen kiezen,
voor welke levensstijl dan wel?
Aan hun vruchten kent men de boom.
"Adderengebroed", hoe kun je,
slecht zijnde iets goeds zeggen?
Want uit de overvloed van je hart
spreekt de
mond.

Een
goed mens
brengt uit de goede schat
goede dingen voort,
en een slecht mens uit zijn boze schat
boze zaken.

"Maar
Ik zeg je:
"Van elk ijdel woord,
dat mensen spreken, zullen zij ook
rekenschap geven op de oordeelsdag
(elke dag?)
...."
Want
naar je
woorden en daden
(in het hebreeuws EEN),
zul je of gerechtvaardigd of
veroordeeld
worden.

Het
einde ligt
al in het begin besloten
als het ware: als we ons niet 'bekeren',
'vernieuwen' en 'herboren worden',
helpt er geen 'lieve moedertje' meer
aan en stuurt onze "Vader" in de
hemel ons het 'grote dierenbos' in.
Lust je nog
peultjes?

Heb
je nog
broodkruimeltjes?
Hoe kun je ooit de Weg naar Huis
Vinden als je 'verdwaald' bent en
dood gaat van honger & dorst?
Als je hart zich openbaart in je woorden
en daden, zoals de boom gekend wordt
aan vruchten, zo hebben wij onze eigen
verantwoordelijkheid onszelf en elk
ander te toetsen op
waarheids~
gehalte
.......
[@]

Ondertussen
heb ik m'n eerste 'wonderpil' ingenomen
tegen 't honger-gevoel,
of was 't 'n 'placebobolletje'?
Een half uur
voor elke
maaltijd!

Zie
ons eens
aanmodderen al die
duizenden jaren
............
Een vruchtje
voor dit en een besje voor dat.
Is daar een kruid tegen gewassen?
'n Pil beschikbaar?

Welke
bijverschijnselen al
of niet voor wie of wat en wanneer dan wel?
Och, waren alle mensen goed en deden daarbij wel,
de aarde was een paradijs,
nu is het vaak
een hel
...

Komt
kinderkens, laat
je niet in de luren leggen!
Niet gluren maar turen, dan zie je al rap dat
een sleutelgat niet hetzelfde is als
een horizon
.......

Ik
moet ermee
stoppen maar kan
het haast niet: is dit nu verslaving of
vreugde?
Verdriet?

Wie
het zegt
weet het misschien
wel en wie het weet mag het zeggen!

Stop
je gezever
Kafkakever! Maak toch
wat lol Oliebol!
Heb toch plezier
Lekker Dier
...

En
Stop!
Ouwe Bok
.......

ch@i
(At
Your Service!)
Sky~scribbler{s}
inc.
23 feb 2004 - bewerkt op 19 nov 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende