sidderen beven barsten buigen neigen & zwijgen ...


~*~
'o zalige dromen'
~@~



IN
HET INDIA
ten tijde van het leven van de boeddha,
van circa 566 tot 486 BC, wemelde het letterlijk van religieuze bewegingen.
Ze bestonden allemaal uit een aantal volgelingen gegroepeerd rondom
een charismatische leider en ze leefden
volgens zijn
regels.


Velen
in India
waren ontevreden
met het formalisme en het rigide standensysteem van het hindoeisme
met zijn door de brahmanen, leden van de heersende priesterkaste,
uitgevoerde vaste rituele
offerpraktijken.

De
ontevredenen
verlieten huis en haard,
hun plaats in de samenleving,
deden afstand van de uiterlijke kenmerken van het hindoeisme
zoals een speciale haardracht,
en trokken rond
als bedelaars.

Ze probeerden
de eeuwenoude heilige hindoe-geschriften,
de Veda's, te overtreffen met hun Oepanisjaden.
DEZE geschriften, met hun nadruk op het transcendente,
dus op dat wat BOVEN de normale ervaring uitstijgt, en op verzaking van het wereldse,
zijn DE literaire weerslag van DEZE beweging
in het noordwesten
van India.


Maar in het
noordoosten van India
was de invloed van de duizend jaar eerder binnengedrongen Arische volkeren
- die de belangrijkste kenmerken en praktijken van het Brahmanisme,
het oude hindoeisme, hadden ontwikkeld -
veel minder.

DAAR
was de inheemse krijgerskaste
van de ksatriya's vaak niet bereid om zich te schikken
naar het gezag van
de brahmanen.

DAAROM was DIT
de bakermat van onorthodoxe ideeen
die NOG verder afstonden van dit brahmanisme.
ALLE sekten in dit gebied beinvloedden elk ander,
deelden hetzelfde religieuze vocabulaire, en putten dan ook
veelal uit een gemeenschappelijke
bron?


DEZE BRON
was de beoefening van YOGA,
een methode om doot middel van ascese en meditatie tot het 'heil', moksja te komen.
OOK was er hier sprake van sociale onrust, ontstaan door het uiteenvallen van de traditionele stamverbanden ten gevolge van een snelle expansie
van wat kort tevoren nog maar onbetekenende
koninkrijkjes waren
geweest.


Toen
we door
deze streek liftten in '68,
samen met Clive die we hadden opgepikt in Calcutta,
werden we uitgenodigd door een familie in Varanasi om er te vertellen, zingen en eten,
en in de bioscoop aldaar werd ons beleefd bhang aanbevolen,
een zeer zoete psychedelische lekkernij, ter bevordering van een en ander {!},
de daaropvolgende nacht brachten we door in een bungalow langs de rivier Ganga
op weg naar Kashmir met Srinagar en z'n woonboten
in de vallei omringd door hoge Himalayabergen ...
Maar daarover hebben we het waarschijnlijk ook al wel eerder
en vaker gehad in de afgelopen
mydijaren?!


EN
het was
binnen DIT gebied,
op de grens van het huidige India en Nepal om precies te zijn,
dat omstreeks 560 BC de man geboren werd die onder andere bekend kwam te staan
als Sakyamoeni.

Dit
betekent
'de wijze',
afkomstig uit de stam
en het koninkrijk der Sakya's.
Geboren binnen de kaste der krijgers, ksatriya's, was Siddharta Gautama
de zoon vaan een plaatselijke vorst genaamd Suddhodana.
GAUTAMA was de naam van zijn familie
en zijn voornaam Siddharta
betekent zoveel als
'hij die zijn doel
bereikt heeft,
hij wiens streven
beeindigd
is'.


NATUURLIJK
is ook het mydiverhaal van ZIJN geboorte omgeven door wonderen zoals gebruikelijk.
Vanuit een gelukzalige hemel [er zijn er nog veel meer] neerkijkend op de wereld en aangemoedigd
door peptalk van de hem omringende goden,
bereidt Siddharta zorgvuldig zijn
komende leven
voor.


Met zorg
worden wereldtijdperk, land en volk uitgekozen.
NIETS wordt aan het toeval overgelaten, OOK de familie waarin hij geboren zal gaan worden
wordt nauwgezet
gescreend.


DIT moet,
na eeuwenlange omzwervingen als bodhisattva, als een 'kandidaats boeddha',
in onnoemelijk gedaantes en door vele werelden,
zijn ALLERLAATSTE geboorte
worden.


OMRINGD door goden,
aspara's, ofwel hemelse elfen, en collega-bodhisattva's
onderwijst de boeddha voor de laatste maal zijn leer in de Tusitahemel
en hij benoemt de toekomstige boeddha Maitreya
als zijn opvolger
daar.


Op aarde
krijgt Gautama's toemomstige moeder, Mahamaya,
inmiddels een droom.

Deze droom,
waarin een zilverwitte olifant haar zijde binnendringt,
brengt haar in hogere sferen en in een staat van opperste gelukzaligheid.
Brahmaanse priesters leggen deze droom uit als de aankondiging van de geboorte van een uitzonderlijk wezen: DIT wezen zal OF een chakravartin zijn, een universele heerser, OF,
indien hij al het wereldse verzaakt,
een boeddha
worden.


In een
yoga-meditatiehouding
zit het onderwerp van de voorspellingen rustig in de baarmoeder van zijn moeder.
Om zijn rust te waarborgen hebben de goden een glanzende beschermlaag om hem heen gesponnen.
NA een zwangerschap van tien maanden, standaard voor toekomstige boeddha's,
vertrekt Mahamaya richting haar ouders om volgens de traditie
DAAR haar kind ter wereld
te brengen.

HALVERWEGE
pauzeert zij in een park
en terwijl zij steun zoekt bij een overhangende boomtak,
brengt zij zonder enige inspanning vanuit haar zij {geen keizersnee maar een boeddhasnee!}
haar kind ter
wereld.


En
'het'
is dan ook
meteen al een kind,
dat zeven passen zet in alle vier de windstreken en met heldere stem verklaart
dat het hier {NU} om zijn laatste geboorte gaat en dat hij de leider en de leidsman der wereld is.
De geboorteplaats van boeddha wordt tot op heden gemarkeerd door een gedenkzuil,
geplaatst door keizer
Asjoka.


GELIJK
nadat hij
[op mediamieke wijze]
van de geboorte van het kind vernomen heeft,
begeeft de spirituele leraar en adviseur van de koning, Asita, een rishi, een met bovenzinnelijke
vermogens begaafde wijze,
zich vanuit de Himalaya
naar het
paleis.


Aan
de speciale
kenmerken van het kind
herkent hij, overlopend van vreugde, de aspirant-boeddha.
Maar beseffend dat hij al TE oud is om het moment van diens
werkelijke ontwaken nog mee te maken,
barst hij in huilen
uit.

Vervolgens
werpen koning Suddhodana,
die door middel van visioenen inzicht heeft gekregen in de bijzondere aard van zijn zoon,
en Asita zich neer en vereren de jonge
Siddharta.


~*~

Nou,
als DAT
geen leuk verhaal is,
dan weet ik het ook niet meer:
Je moet het natuurlijk liefst zeer overvloedig
wel omgeven met de achtergronden van al die andere homomuchomachobonobo's zoals wij
uit de Neanderdalen & Karmelgrotten van tak-, stok- en steenhanteerders, slimme vuurtjesstokers en al die andere matri- & patriarchale neigingen van 'homo-sapjens & papjens als vanouds':
maar het blijven mooie mydiverhalen, en wie weet zit er onder 'onze'
mydijeugd van 'tegenwoordig' OOK wel zo'n grapjas?
Maar dan liefst ditmaal wel
[hehobio ofsow?]
vrouwelijk!

~@~




21 jun 2006 - bewerkt op 25 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende