she was only sixteen [and I loved her so!] but ...


she was too young to fall in love
[and I was too young
to know?]

Woord
en wijsheid?
Wie de bijbel
wil verstaan moet zich
overgeven aan de mensenzoon!
Maar wat is dan eigenlijk de betekenis
van die mysterieuze titel?
En wat zou het voor ons geloof in Yehosjoea kunnen betekenen
dat Israel de Logos, het Woord en Sophia,
Wijsheid beschouwt als 'hypostasen',
uitdrukkingswijzen
van g d?


Heeft Yesjoea
zich vergist en waarin dan wel?
Is Yesjoe DE masjiach niet of zelfs een 'valse profeet'?
Mensen die dat soort dingen denken lopen er ook bij bosjes rond!
Zowel 'goedgelovigen' als 'ongelovigen' bij de vleet: zij die ophemelen en/of afkraken ...
Op hoeveel verschillende manieren kun je de bijbel [en wat al niet] of heel verschillende manieren verstaan? Alweer die tweespalt tussen de liefde tussen bruid en
bruidegom of verregaande
onverschilligheid!

Worden als
een kind of als een vis?
En wanneer zijn volwassenen volgroeid?
Respect voor g d en liefde voor Yehosjoea?
En wat mag dat dan wel allemaal al of niet betekenen?
Je kunt het zo gek niet bedenken of 'het zou wel eens kunnen':
er zijn nu eenmaal mensen die er de meest verschillende gedachten op nahouden
wat g d, Yesjoea en de 'andere profeten' betreft ten goede of ten kwade ...
Volgens de overleveringen riep Yesjoea bij het Harpmeer [Kinnereth/Ginossar] oftwel de Zee van Tiberias
of het Meer van Galilea zijn eerste volgelingen op om hem te volgen?
En groeide hij op in Natseret, niet zover daarvandaan!
Dertig jaar lang zoon van een timmerman?
Rondtrekkend 'manusje van alles' of misschien zelfs wel
'deelnemer aan karavanen' of
iets dergelijks ...

We zullen het
waarschijnlijk nooit meer
te weten komen!

Wel of niet
in Beth Lechem geboren,
hoe die zwangerschap wel of niet tot stand was gekomen,
in een stal of een kamer of buiten op het veld, het zijn allemaal evenzovele mogelijke details?
Die evangelisten hebben er ook maar een slag naar geslagen op grond van wat anderen 'wisten'.
Iedereen die wel eens een mydiverhaal heeft geschreven over iets wat tientallen jaren geleden gebeurde,
weet wel dat je er altijd op de EEN of Andre manier iets van weglaat of aan toevoegt ...
En bovendien voelden die evangelisten [blijde boodschappers] zich verplicht en zagen het als hun taak om die dingen ZO op te schrijven dat ze al vertellend nog iets extra's vertelden ~ ze legden hun boodschap in de vormgeving en de compositie: ze hadden helemaal geen behoefte om exact en in alle details te vermelden [als ze dat al wisten of te weten konden komen]
hoe het allemaal 'in het echt' gegaan was: de volgelingen
predikten immers een blijde boodschap ~
een evangelie!

Lucky Luke,
'onze' Lucas had veel oog
voor de zieken sociaal zwakkeren.
Mattai bekeek alles weer op een andere manier vanuit typisch joodse hoek:
voor hem was de voornaamste vraag: hoe gaan in het leven van deze Yehosjoea
de profeten in vervulling?

En wat is er nu
MEER realistisch, een foto of een schilderij?
Natuurlijk of abstract, aangescherpt en opgetut of afgezwakt en bijgewerkt?
Foto's en schilderijen, tekeningen en symbolen roepen beelden op!
En dat is dan ook wat de meeste bijbelschrijvers doen in de loop van tientallen eeuwen ...
Al vertellend en later schrijvend roepen ze beelden op, scheppen ze nieuwe inzichten op grond van oudere of pas ontdekte informatie: ze roepen hoopvolle werkelijkheden in het leven!
En dat is niet niks: dat is geen pure fantasie of duimzuigerij, dat zijn niet alleen maar leuke sprookjes,
maar dat was verkondiging van wat recht en krom was, zinvol en/of zinloos in hun ogen?
Kun je zien wie er is afgebeeld op al die diverse foto's en momentopnamen?
De ene foto is de andere niet en het ene schilderij kan dan ook
heel andere dingen laten zien dan het andere!
Je zou zweren dat het werkelijk 'ZO IS'?
Impressies roepen een sfeer op:
zijn anders dan de realiteit!
Geven misschien zelfs wel een veel duidelijker,
fijnzinniger en getrouwer beeld van de sfeer die er in bepaalde situaties
aanwezig is dan een realistische film of
de 'beste' moderne
foto?

Elke
bijbelboekschrijver
en iedere mydidagboekanier
is een schilder met eigen zelfgekozen
geurige & kleurige woorden:
de EEN wat preciezer
dan de Ander,
maar ze {WE} doen toch allemaal
hun {ONS} best
om een beeld te geven
van wat ze {ONS} bezielt
en/of wat ze {WE} gezien & gehoord hebben,
maar fotograferen doen we meestal niet ~
onze woorden
zeggen vaak meer
dan de gefilmde werkelijkheid,
en onze beelden kunnen soms meer laten zien
dan we ooit met woorden zouden kunnen
zeggen:
het hangt er maar net vanaf
wie wat ziet,
ervaart
[of juist niet]
en wat we bedoelen
met de middelen
die wij tot onze beschikking hebben ~
oefening baart kunst
en wie niet weg is
kan worden
gezien!

Zolang
'het mydisyteem'
werkt.

@
15 jan 2007 - bewerkt op 26 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende