set & chai tussen scylla & charybdis lost in space


~!@!~

HET
mydiprobleem is dus:
HOE kun je wetenschap
beoefenen naar
'eigen snit'?

OF:
'g d willen zien'
zonder uit je confessionele spoor
te raken
...

DEZE
vierkante cirkel
verklaart de bevangenheid van 'orthodoxe theologen'
in hun omgang met wat wetenschappen
aan het licht brengen!

DAT
geldt ook voor 'systematische theologie':
niet alleen maar bijbelwetenschappen worden door haar gewoonlijk op een afstand gehouden,
OOK de uitkomsten van natuurwetenschappelijk onderzoek
over de wording van mens en wereld.

Maar je kunt volgens mij niet EEUWIG doorgaan
met te zeggen dat die uitkomsten 'aangevochten' zijn, niet wetenschappelijk VASTSTAAN,
en dat je er dus nog steeds 'omheen kunt'?

Al stond maar
een fractie ervan vast, die ENE fractie is desastreus
voor de behoudende voorstelling van zaken, zelfs voor de 'christelijke' in het algemeen,
althans in de vormen waarin we ze vandaag de mydidag
nog tegenkomen.

Ik begrijp
het verzet ertegen heel goed, praktisch IEDERE theoloog
[van wat voor religie dan ook?]
die uit een 'confessioneel nest' komt, en met een STUK van die confessie
niet uit de voeten kan,
kent het gevoel dat hij/zij wat
kwijtraakt.

Waarschijnlijk
de kinderlijke eenvoud en
onschuld?

En als je
'het niet kent',
dan wordt het hem/haar wel onder de neus gewreven,
dat hij het pad der vaderen verlaat of de oermoeder is afgevallen:
je bent een verrader, zo niet 'de doodgraver
van het geloof'!

-

En WIE
wil DAT graag horen,
of - erger nog -
WEZEN?

-

Er moet dus
wel wat MEER te zeggen zijn
dan dat we alleen maar op continuiteit HOPEN,
en er IS volgens mij ook veel meer te zeggen, anders zou ik moeten ophouden om
'mydiverhaaltjes om te turnen, in te tunen en in cyberspace
te droppen'?
Theologie,
uitmondend in systematische theologie, in 'geloofsverant woording' of HOE OOK te noemen,
is een veel te leuke vakbeoefening om het zomaar
'erbij te laten zitten'!

Maar
dan moet je WEL
tussen de bedrijven door onderscheiden tussen theologie en theologie ...
Ik ben sterk geporteerd voor een puur wetenschappelijke en 'godsdienstfilosofische' benadering
van alle geloofstradities, OOK van de christelijke, in de zin van:
WIE zegt WAT, WAAROM zegt hij 'het', WAAR haalt hij 'het' vandaan en WAT heeft men er
LATER [naderhand] allemaal
mee GEDAAN
...

DAT is
theologie als archeologie,
hoogst belangrijk, ONOPGEEFBAAR, want het zijn tenslotte jouw eigen {machobonoboistische?}
[voor-]ouders van wie jij de 'geloofstraditie' hebt overgenomen
en wat HEN bezielde is 'moederbodem' geweest van wat gelovigen en niet-gelovigen
VANDAAG de mydidag
bezielt!

Maar
theologie op de wijze van archeologie is nog niet ALLES?
Theologie moet OOK 'herinterpretatie' zijn van de 'geloofstraditie',
kijken wat die in andere tijden en op andere plaatsen
en onder andere cultuursituaties,
KAN VOORSTELLEN
...

Aan
die eerste soort
beleef je jouw intellectuele plezier,
en aan de tweede verbind je jouw existentie:
'je gaat ermee OP of
ONDER'.

~!@!~
09 mei 2006 - bewerkt op 20 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende