seksuele afwijking/onmacht/aandacht/beeldvormingen



~*~

WAAR
was het
ook alweer
om
begonnen?

OM
te vermelden
wat me
op een bepaald moment
interessant
voorkomt!

EN
dat kan
van alles
en nog wat zijn
tussen
ontstaan
& vergaan,
geboorte
&
dood ...

ZO
zie ik
mezelf
en de Ander
in een virtuele
cyberspeciale
spacespiegel
die we al
vanaf
de vroegste tijden
probeerden te
hanteren:

ik zie,
kras, zwaai,
praat,
teken, zing,
dans,
schrijf, leer,
verander,
doe & laat
en
'daarom'
"BEN IK"
ook
hier en
nu
aanwezig
om
te vertellen
al
wat me
bezielt
&
beroert.


DIE
vragen &
antwoorden
stellen
en geven we
dus ook zelf door
aan 'onszelf'
& 'elk
ander' ...


Mensen
[dieren
& planten]
& hun
[af]goden,
[af]wijkingen
&
verschillen
&
overeenkomsten:
mensen
waren er al
voordat er
een 'g*d' was
of
"goden"
waren ~


'g d'
& 'goden'
zijn producten van
menselijke
verbeelding,
ver-beelde
[tot beeld gemaakte]
menselijke ervaringen
van het bestaan,
die ons
als erfenis
[als 'dna'/"rna"]
van vorige generaties
zijn
'overgeleverd'!


Onze Wereld
zit
Anders in Elkaar
[in Elk Anders]
dan wij
dachten,
g d is
niet de oorsprong van,
evenmin de verklaring voor
'alles'
wat ons 'overkomt',
en dus
hebben we niet
zoveel meer aan
die erfenis?


Ze zit WEL
totaal verweven
in ons spraak- en
mydischriftgebruik,
in de [o.a.] Westerse religiositeit,
maar wat ze
'doen moet':
onze wereld richting geven,
dat kan ze niet meer
'zoals toen'?!


Het
beste bewijs is,
dat we tegenwoordig elk zijn/haar
'eigen' religieuze waarheid
gunnen.


DAARMEE
'verraden'
religieuze mensen
zichzelf:
de beeldvorming[en]
die we
erop nahouden
- beseffen we nu -
komt/komen
er niet meer zozeer
op aan:
is niet meer
het 'belangrijkste'
in de wereld?!


WAT
is dat
dan WEL?


WAAR
zullen we onze hand
nog voor
in het vuur
steken?


Als ik
dat invul met:
waar ervaren we
wat religiositeit
is
'weggelekt',
DAN
kom ik uit
bij
mensen.


WIJ
brengen
onder woorden,
en
scheppen daarmee
een
'eigen' wereld
'van
betekenis'!


Of juist niet?


In
den beginne
was
'het
woord'?



En
WIE
spraken
'voor 't eerst
woorden'?


Inderdaad:
mensen!



DUS:
WIJ zijn,
naar het woord van
'de dichter',
een plaats voor
g d,
zij het slechts
voor een
[on]bepaalde
tijd!



Dat
"ONS"
woord
[waarmee we
'onder woorden brengen']
zo'n
'macht'
heeft,
is
een [on]herleidbare
realiteit,
die we aanduiden met
'geest'
die voorkomt
uit
ons lichaam
en
onze
omgeving:



"GEEST" is
de macht van
het 'woord'.

~verliefd~
engel
27 aug 2005 - bewerkt op 21 mrt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende