(Schoon)moeder

Alsof het allemaal nog niet genoeg is, belt mijn moeder achter mijn rug naar mijn vriend om hem te verwijten dat het ZIJN schuld is dat ik ziek ben. Ik heb mij altijd slecht in mijn vel gevoeld en zijn bedrog was gewoon de druppel... Er zijn zoveel andere factoren die mijn ziekte in de hand hebben gewerkt, dus ik verwijt hem niks. Dat moet zij ook niet doen. Wij zijn 26 en bijna 29 jaar. We hebben echt geen nood aan dit soort toestanden... Ik begrijp haar bezorgdheid, maar die kan heus op een andere manier worden geuit. Dit vind ik echt niet kunnen. Het ergste van al is dat ze alles al eens heeft meegemaakt met mijn zus, die ook anorexia nervosa heeft gehad. Ze zou moeten weten dat er ups and downs zijn. Elkaar verwijten maken heeft geen zin, integendeel. Het is mijn keuze geweest om met hem door te gaan en hij doet zijn uiterste best om mij er terug bovenop te krijgen. Een klein beetje steun is welkom...