Bloeduitslag

Gisteren naar de huisarts geweest voor een bloedname, omdat ik me terug zwakker voel. Daaruit is gebleken dat mijn kaliumgehalte gestegen is. Dat geeft spierzwakte, spierkrampen en hartritmestoornissen. Binnen twee weken moet ik terug op controle en als er dan nog een stijging is, volgt er sowieso een opname. Een veel te hoog kaliumgehalte kan er namelijk voor zorgen dat het hart zich begeeft. De zoveelste klap in mijn gezicht, maar hopelijk is deze hard genoeg om opnieuw te starten met een normaal eetpatroon én het vol te houden. Mijn vriend zegt "Doe het voor jezelf! Jij bent baas over je lichaam en niet het stemmetje in je hoofd. Je verdient om terug vrouw te zijn.". Zo simpel is het niet... Psychologen of psychiaters in de buurt zijn niet gemakkelijk te vinden of er is een lange wachtlijst of ze willen/kunnen/mogen me niet begeleiden omwille van mijn lichamelijke problemen. Het beste dat ik kan doen (volgens de huisarts) is mij laten opnemen en enkele weken intensief laten begeleiden. En wie gaat er dan voor mijn gezin zorgen??? Nee, ik blijf hopen dat ik sterk genoeg ben om er zo uit te geraken. Ik ben een vechter. Ik ben een vechter. Een vechter. Ook al lijkt het niet zo...