rots


~*~


Overvloeiende
geestelijke bronnen:
zonder religieuze beleving
geen religie ~
misschien is dat wel
de kern ervan
ook al lezen we er
weinig
over?

"Landschapsmeditatie":
iedere mydidag
als opdracht ~
'zoek je
plekje' ...

Ik
ging op pad:
je bent anders in de natuur
als je
'jouw plekje'
zoekt,
dan wanneer je alleen maar
de 'paaltjes'
volgt!

Best
wel 'n beetje
eng ...

OP
zoek
naar dingen
die mij aanspreken,
naar pakkende symboliek:
wordt het iets beschuts
en beschermds
of een
vergezicht?

LET
ik
op de kale rotsen
of vallen me juist de
bloemetjes op
die ertussen
groeien!

Ik liep
in rondjes,
maar ik
wist het
niet ...

WAT
hoort bij
MIJ?

EN
aan het einde
van de mydag,
draaien en dwalen we soms
nog steeds rusteloos rond:
balend en
een beetje
kwaaiig!

*

Soms
luidt dan ook
de opdracht:
'neem een lekker warm bad'
of
'ga je [minstens]
reinigen'?

Je
moet inmiddels
dan wel wat zelfvertrouwen
hebben opgebouwd,
dat het 'wel goed
zal
komen' ...

Ik
stond
begin mei '67
onverwachts
op de Olij{f}berg:
om
in de Oude Stad te komen
moest ik in die tijd eerst nog
door de Amandelpoort
[Mandelbaumgate] ~
en daarvoor
diep
door het
dal!

Voordat
je
'op kunt gaan'
moet je eerst
[diep]
'afdalen'?

Afdalen
is reinigen:
dus
zocht ik een dal uit en
dwaalde prompt
af van
'de rechte
weg' ...

Bij
de bron
van Silwan {Siloam}
waste ik m'n stoffige kleren
in het ijskoude
stromende water
en legde ze
te drogen
op de
rotssteen.

Twee
twaalfjarige
Palestijnse jongetjes
probeerden me te overtuigen
van de [volgens hen]
superioriteit van Allah
[wat niet echt lukte]
en
toen ik terugkwam
waren
al
m'n
kleren
verdwenen.

Het
Tempelplein
was totaal verlaten
en ik zwierf er
in die tijd overal rond
in alle hoeken en
gaten:
van de omringenden poorten
en kantelen boven de Gouden Poort
[dichtgemetseld voor het geval de Messias
zou wederkeren]
tot en met
de Stallen van koning Salomo
onder de
Al Aqsamoskee.

Naar
het schijnt
doen diverse groepen joden,
christenen en moslims
nogal merkwaardig over kolossale rotsstenen
als heilige plaatsen
en bronnen van
ellende
en
genot?

Anyway,
ik voelde al zwervend
en dwalend
de verbinding groeien
tussen mij en het min of meer
symbolisch geinterpreteerde
landschap,
tussen
'mij'
&
'g d' ...

Het
heldere water
van beken & wadi's
midden in de woestijn:
de watervallen van Ein Geddi
aan de oever van
de Dode Zee,
de stranden van Eilat & Aqaba,
Petra met haar 'wallstreets'
en offerhoogten
die vernoemd werden [en worden]
naar Moshe,
zijn broer Aharon en
het politiebureau van Elja,
de arrestaties
in Nederland
wegens 'dienstweigering',
in Israel
wegens 'hip gedrag' en
in Jordania
omdat ik toevallig
'op de verkeerde tijd
op de verkeerde plaats' {?}
was?

Als je
er niet
'overheen' kunt
via een brug[getje],
dan
ga je
dwars door het water
net als
bij de Schelfzee of
de Rode Zee {?}
ten tijde van de ontploffing
van Thera/Santorini
{ROND 1234 [BC]?}
die het hele Middelllandse Zee-gebied
op z'n kop zette
en de Exodus 'bespoedigde'/inspireerde
of 'wat dan
ook'!

Symbolen
voor
ultieme zuiverheid
in de 'stilte na de storm'
en voor extreem
verderf
in het dal van Gehenna/Gehinnom,
het vertrek uit Ur
via Haran en
Kana'an
naar Egypte ...

Heen
en weer
door de Sinai &
de Negev,
de bergen van Seir
& Nebo,
Hermon & Metsada,
Tabor & al die andere
'heilige' plaatsen
waar op onverwachte plekken
tussen de nog talrijke
eeuwenoude
ruines
nog kleine bloemetjes
bloeien
al of niet besproeid
& besprenkeld
door vloeiende waterstromen
en/of tuinmanshanden en timmermansverstand,
huisvrouwengeduld en
herderspoezie,
herderinnetjes &
"Izeepbels", profeten &
[militaire] of
boerenwijsheid,
schriftgeleerden en
farizeeen,
die beweerden {beweren}
dat
'voor G D alles mogelijk is
[was & zal
zijn ...]

En
de zon
voelde als g ds
aangezicht,
de maan als zijn blote billen
en de sterren als zijn
kinderen:
die offers brengen,
zichzelf opofferen
al lopend door de verlaten natuur
op zoek naar
een passende symbolische invulling
voor verwarde chaotische,
naar bevrediging hunkerende,
en veelzijdige gevoelens,
gedachten en
daden?

Heftige
dagen:
de kindertijd der mensheid
die NU
alras is omgeslagen in de kindsheid
van atoomgeleerden & ABC-specialisten,
knoppendrukkers,
huurmoordenaars,
genocide [& natuurrampen]
en hulpacties voor
dezen
en
genen!

En
de
'verendemolste'
jeugd van
'tegenwoordig'
die vraagt:
"WAT NOU
OFFER?"

Daar
hebben we nog nooit
van gehoord
laat staan
mee te maken
gehad?

Het
enige offer
dat we nog kennen
[over het algemeen]
is in de zin van iets
voor
iemand anders
overhebben?

Misschien
wel
heeft deze of gene
wat bijbelkennis
of kennis van
andere godsdiensten?

Offers
als brug
tussen mensen &
"G D"?

Vaak
komt er ook nog 'vuur'
bij kijken!

"Gelovigen"
proberen hun oude shit te verbranden
in de wens
daarna 'verder'
te mogen en
kunnen ...

Dus
ik dacht
[toch onderweg zijnde]
eerst dat ik maar houtjes moest gaan
sprokkelen
en een vuurtje
maken?

Een
mydivreugde~
vuurtje ...

Toen
zag ik de waterval:
beneden spatte het water
op een reusachtige
rotssteen ~
als het ware bij wijze
van spreken en schrijven
een soort van
offerblok!

Herinneringen
aan priesters
die bij hun inwijding
in volledige overgave
helemaal plat
op de grond gaan
liggen?

Allerhande
[AH?!} eyeopeners:
"g d" let [ook vooral]
op de
kleintjes ...

Ik
ben verder
naar beneden gelopen,
door het water naar de steen gewaad
en erop gaan
liggen.

ZO
heb ik me [alweer?]
aan g d overgegeven:
hier ben ik,
dacht er voelde ik,
ik kan niet anders, terwijl ik enkele minuten
in de ijskou bleef
liggen ...

Ook
ik wist zelfs
dat hier weer eens
iets gebeurde
dat heel uniek en belangrijk was:
'zou gaan worden' en
ik was diep
ontroerd
net als op die dag
{in 71?}
in Buitenveldert toen
de zon scheen
en ik 'dacht dat ik voelde
dat er een stem in mijn binnenste sprak
die zei' ~
ALLES IS
[ook nu & hier]
GOED!

ER
was geen
stem of donderslag
en de zon
brak
niet plotsklaps door
of wat voor uiterlijke 'tekens'
dan ook,
maar:
wel kreeg ik een ontzettend
blij gevoel
diep van binnen,
voelde als het ware [alweer bij wijze van
spreken en schrijven]
contact met "G D"
of
'de geest'
in mijn
binnenste ...

DE
'goddelijke bron'
waaruit ik voortkom,
vloeide even
over:
ik ben
een levenlang actief geweest
in tientallen landen
tussen
de lage landen aan de Noordzee &
het 'verafgelegen'
Japan & Siberia en het heeft
NOOIT gedraaid
om
'een g d buiten'
mijzelf?!

Intense
ervaringen
van 'g d' van binnenuit
waren vanjongsaf aan
het ENIGE
waar ik ECHT belang in stelde
omdat ze me
aanspraken:
de 'nieuwheid' van
ELK
moment.

Ik
was
'op weg'
en
"op zoek",
maar ik werd gevonden:
vinden lag niet
in mijn macht,
maar is een kracht
die komt
van binnen
uit,
die mij
herhaaldelijk
is 'overkomen' ~
ik werd even
'al was het maar voor
een kort moment'
telkens weer
'aangeraakt van binnenuit',
of in ieder geval
diep
van binnen ~
en mocht
telkens
even drinken
uit mijn
bron ...

Ik
heb 'het'
niet in
mijn macht,
maar het
is 'de kracht' die
me al die
verschillende mydiverhaaltjes
doet 'bewaren
diep van binnen'
en/of tegenkomen
in half/vergeten
stoffige dozen
&
oude mappen,
EN
in het gewone
'trouwe/vrij nederlandse/groen amsterdamse'
leven
van Elckerlyc in Alledagsland:
als 'dagboekanier',
zoet/zoutwaterpiraat
en
Zuyderzeesche
'zeeschuimer'
alsvanouds ~
voortgekomen
uit
het Solsche Gat
bij Drie
[onder
Irminloo] ...

En
'uitgestrooid'
tussen 'hier' en het "Verre
Oosten".

~#~
engel
28 okt 2005 - bewerkt op 03 apr 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende