rode maagdenvliezen en blauwe knapenvoorhuiden ...


~*~

TOEN
ik voor
het eerst in
Israel aankwam was dat
op een vrijdagmiddag en tegen
zonsondergang stopte dan ook alle openbaar
verkeer omdat de sjabbat begon:
dat was dan ook de
allereerste keer dat
ik daarbij
stilstond?

Dat
was waarschijnlijk
in januari 1967 ...
Een paar maanden later
kwam ik voor het eerst
in de Oude Stad die toen
nog Jordaans was en stuitte 'toevallig'
op de Western Wall waarvan
het plein dat nu voor iedereen toegankelijk is sinds juni '67
helemaal volgebouwd was met kleine Palestijnse huisjes en smalle steegjes:
hetzelfde gold eigenlijk voor bijna alle gebeurtenissen in mijn leven ~ bevruchting, zwangerschap, geboorte, kindertijd, allerlei scholen en wisselvallige
werkkringen!

Allemaal
'tegen het lijf gelopen',
mydibijbelverhaaltjes &
via Italia/Hellas/Cyprus naar Israel met Yod Fat
en Qumran, Ein Geddi [zalig om daar helemaal alleen te zijn
'op dat soort plaatsen'], Petra/haSelahaAdom,
Eilat & Aqaba, Sinai met Santa Katarina aan de voet van de berg
en al die andere gedenkwaardige plaatsjes tussen de Lage Landen aan de Noordzee,
langs de kusten van de Middellandse Zee & door Klein Asia, Qazvin, Teheran,
Herat, Kandahar, Kaboel, Islamabad en
Lahore crisscross dwars door India naar Madras,
Kerala, Calcutta, Varanasi & Kashmir:
'her en der tegengekomen,
ontmoet en ook weer aan
voorbijgegaan'
...

Men
zegt wel
eens dat een
ieder die voor de
allereerste keer in Yeroesjalayim het
verwelkomen van de sjabbat {kabbalat sjabbat}
op vrijdagavond meemaakt bij die Westelijke Muur {die ten onrechte nog wel eens bekendstaat als "Klaagmuur"} diep onder de indruk raakt [en niet alleen maar dan en daar!]!
Maar [ook daar/rak kach/tat tvam asi!] is de sfeer moeilijk te beschrijven: woorden schieten tekort?
Je ervaart ingetogenheid in combinatie met uitbundige vreugde en je ziet feestelijk geklede vrouwen, mannen en kinderen van alle leeftijden: je krijgt er nooit genoeg van ...
En hoe vaker je het begin van de sjabbat bijwoont [in Yeroesjalayiem, Avdat, Yafo, Acco, Yod Fat, HaTseva, Tsfat, Kfar Nachoem of waar dan ook],
hoe meer je erdoor geinspireerd raakt en des
te dieper het je treft op weg naar
de 'eeuwige sjabbat' en het
'einde der
dagen'
...

Die
kabbalat sjabbat
markeert op vrijdagavond
het begin van de sjabbat.
Voor 'gelovige' Joden duurt de dag van zonsondergang tot zonsondergang.
DAT hebben Joen van de bijbel geleerd: in GEN I wordt het ritme van de dagen van de scheppingsweek
weergegeven met het was avond geweest en het was morgen geweest.
De dag gaat van het duister van de nacht naar het licht van de dag!
Overigens is dat 'christenen' niet helemaal vreemd?
We hebben Kerstavond als begin van het Kerstfeest, Oudejaarsavond als begin van het nieuwe jaar,
5 december 'pakjesavond' heeft de 'eigenlijke' verjaardag van Sint
Nicolaas op 6 december zelfs helemaal
verdrongen ...

Maar
op de toeschouwer
maakt de kabbalat sjabbat bij de Westelijke Muur
[het 'enige overblijfsel' van de muur rondom de oeroude Tempelberg]
diepe indruk door de sfeer van de invallende duisternis
en de grote verscheidenheid aan mensen
die er zijn samengestroomd?

Op
dit nu
zo grote plein
leggen gidsen aan groepen
toeristen telkens weer uit wat er gebeurt!
Met kleinere groepen kun je als gids het ritueel
van het begin van de sjabbat meemaken
in een buurtsynagoge
[de oude Joodse Wijk
was in die eerste maand
dat ik er was van '67
nog helemaal 'ontjoodst' en
overal was er prikkeldraad rond
mijnenvelden langs de grens
die dwars door
de stad
liep
...]!

Wie
iets begrijpt
van de dienst
zal daar meer van
de intimiteit en de intensiteit beleven
[ik was voor het laatst in een kleine locale synagoge in BneiBrak
en werd meteen uitgenodigd om uit de Torah te komen lezen?]!
Maar ook zonder bezoek aan een synagoge, 'n Westelijke Muur
of wat voor 'speciale plaats' dan ook
merk je op HEEL VEEL plaatsen in Israel
dat in de loop van vrijdagmiddag de hele sfeer verandert ...
Zelfs de files op de grote wegen zijn nu ineens 'anders':
die files beginnen vroeger in de middag en
gaan een andere kant uit dan
op de andere
weekdagen?

De
sjabbat verspreidt
zich als het
ware over het land!
Stad en land schijnen te
worden overkleed met een heel ander feestelijk gewaad:
dit klinkt misschien wel als de beschrijving van een bovennatuurlijk of zelfs tegennatuurlijk gebeuren, maar dat is het niet, want het is een verandering
die helemaal door mensen
wordt veroorzaakt.

Mensen
bereiden de
sjabbat zorgvuldig voor
om deze daardoor te kunnen houden,
bewaren en 'heiligen':
het houden van de sjabbat is 'n
levenskunst
en vereist vooral ook discipline
& 'relaxation' ~
er zijn zorgvuldige voorbereidingen nodig
om de sjabbat ['de zevende dag' als 'rustdag'] te heiligen,
apart te zetten
van de rest van de week
en tot een feest te maken ~
geen enkel feest van de Joodse kalender
is te begrijpen zonder inzicht in de dynamiek van de sjabbat:
sjabbat wil zeggen dat het IEDERE week
FEEST is!

De warmte
en de vreugde van de sjabbat
beinvloeden al die andere feesten:
de sjabbat is een constante factor in het Joodse leven!
De sjabbat bepaalt het hele levensritme:
het hele mydimensenleven is erop gericht ~
week na week zien Joden uit
naar de sjabbat.

Het
Hebreeuws kent
dan ook geen
heidense Romeinse afgodsnamen
voor de dagen van de week
als zondag, maandag enzovoorts:
DIE indeling stamt nog helemaal uit een puur heidens wereldbeeld;
daarin werd geloofd dat iedere dag van de week beheerst werd door EEN van de zeven 'planeten':
zondag door de zon; maandag door de maan;
dinsdag door Mars [Frans: mardi];
woensdag door Mercurius [Frans: mercredi]; donderdag door Jupiter [Frans: jeudi];
vrijdag door Venus [Frans: vendredi]; en
zaterdag door Saturnus ~ in de
Oudheid gold Saturnus als
de planeet van
het Joodse
volk.

In
het Hebreeuws
heb je het
alleen maar over eerste dag
[yom risjon], tweede [sjeni],
derde [slosji], vierde [reveii], vijfde
[gamisji], zesde [yom sjisji]
dag en de
sjabbat [de
z{w}evende]
...

~@~
engel
22 jan 2007 - bewerkt op 27 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende