ring my mydibell{e}!

Ik
ben nu
toch wel wat
ouder, dikker, kleiner, vergeetachtiger,
lichamelijker & geestelijker
aan het worden.

Vroeger
& nog wel
op sommige plaatsen
was de gemiddelde leeftijd
hoogstens veertig of vijftig jaar
maar ik heb 'het' overleefd
[die grensgevallen, mijnenvelden,
gevangenissen, uitdagingen, ziekteverschijnselen
en dergelijke]
dus komt ouderdom
ook met wat lichte
gebreken.

Overgewicht
& 'krimpen',
vergeten wat ik aan het doen was
en de hoofdzaken leren onderscheiden
van de bijzaken!

En
ieder mens
vergeet wel 's wat,
soms met kleine en soms met grote gevolgen?
Los van eventuele dramatische gevolgen maak ik me
er meestal meer zorgen om
dan eigenlijk
nodig is.

Probeer je
zo'n stom voorval
waarbij je geheugen wat faalde,
maar eens voor de geest te halen.
Als ik jou zou vragen om een goed excuus te bedenken
voor die vergeetachtigheid, waar zou jij dan mee op de proppen komen?
Ik heb in m'n leven al heel
wat al of niet 'geldige'
excuses gebruikt
en die zou ik hier allemaal op kunnen sommen
zonder dus overigens ook maar enige volledigheid
na te kunnen streven
of te bereiken.

Maar
de kans
is ook best wel heel groot dat
ook het excuus dat jij zou hebben bedacht er bij zou staan!
Want we hadden het [veel] te druk en/of we kregen te weinig informatie,
of juist teveel informatie
tegelijkertijd!

Onze
aandacht
was al helemaal totaal gericht op iets anders
en we werden
afgeleid!

Het was
[veel] te lang geleden
en het interesseerde ons niet
of er kwam net iets tussen:
onvoorziene omstandigheden of een
plotselinge gebeurtenis?

We vonden
het helemaal niet leuk
en we hadden er geen belang bij of nauwelijks enige aandacht!
Ik was TE emotioneel &
ik had haast of kon er helemaal geen
[hennep]touw aanvastknopen en er was ook toevallig
geen juist nu daarvoor geschikt hulpmiddel/ezelsbruggetje beschikbaar
of te vinden.

M'n
concentratie
was niet helemaal
optimaal en ik was ontzettend moe.
Enzovoorts?!

Al deze
'terechte' excuses
kunnen worden beschouwd als
de factoren die ons geheugen,
althans het proces van informatieverwerking
[waar we het nu al wat eerder en vaker over hebben gehad in myDi!],
op de EEN of Andere manier
tegenwerken.

Iets dergelijks gaat ook
op voor 'leeftijd' als excuus
[te jong, te oud],
het eten is zo lekker
[of juist niet],
ik ben nu eenmaal klein
van stuk en dat zit ook 'in de familie'
& je kunt nu eenmaal niet ALLES onthouden,
dat is nu eenmaal de aard van het beestje
en/of ik was met mijn gedachten heel ergens anders mee bezig
& ik had misschien al wel veel teveel gedronken,
gegeten, gewerkt, gestudeerd, verdiend
of juist niet 'genoeg':
en zo kunnen
we nog wel uren doorgaan
met excuses te verzinnen voor wie
of wat wanneer dan ook:
zo zitten we nu eenmaal allemaal in elkaar
als menselijke{r}
wezens?!

Niet alle factoren
beinvloeden het geheugen
bij iedereen hetzelfde.

De ene persoon
heeft [veel] meer last
van het ENE dan van
het Andere!

DAT
zorgt ervoor,
dat behalve allerlei algemene processen
die min of meer voor iedereen gelden, 't resultaat van indrukken
en afdrukken, en
DUS
het uitdrukken van informatie
voor iedereen weer wat
anders is?

Want de
EEN
kan nu eenmaal wat meer informatie tegelijk verwerken
dan de Ander, en wat voor de
EEN
vreselijk interessant
is, is dat nog niet 'automatisch'
voor de Ander!

Enzovoort:
we hebben dus allen,
zogezegd, bepaald een
individueel geheugen,
een eigen karakter,
een andere persoonlijkheid en juist dat alles maakt ons,
naast
al die algemene 'menselijke{r}' kenmerken,
juist helemaal
"MENS",
ANDERS
dan die andere diersoorten en ook
ANDERS
dan
ELK ANDER MENS?

Overigens,
het zijn ook vooral al deze excuses,
ook wel de ietwat meer externe factoren genoemd,
waarvan we ons bij onze cursussen 'geheugentraining' wat beter bewust zouden kunnen leren worden
om dat hele merkwaardige proces wat beter
onder controle te leren
houden!

We hebben dus allemaal
min of meer te lijden onder de invloed van al die excuses & verontschuldigingen
die we kunnen aanvoeren om ons 'falen' bij tijd en wijle te 'verklaren':
de factoren die invloed kunnen uitoefenen op elke fase van de verwerking van onze informatie
zorgen dus eigenlijk voor 'n soort blokkade.

Ze blokkeren de indrukken,
ons afdrukken of weer wat later het uitdrukken
van wat we horen, zien, ruiken
en proeven, voelen en
verder & nader
gewaarworden.

Als we te maken krijgen
met teveel informatie tegelijk, bijvoorbeeld
in een kleine ruimte waar heel veel tegelijk gebeurt,
dan blokkeert dat zeer zeker
het 'indrukken' van de
informatie.

Als
we moe zijn
[of papa Chai],
dan verloopt ons 'afdrukken' ervan
niet zo heel best
meer
...

Als we iemand op straat tegenkomen
wiens/wier naam ons niet meteen tebinnenschiet, dan is er duidelijk
wat aan de hand met het 'uitdrukken' van
die gewenste informatie?!

Natuurlijk weten we hoe die persoon heet,
je kent zijn/haar naam, maar uitgerekend
NU
[en hier] kunnen we er 'even' niet [meer] opkomen:
alleen is het
WEL
zeker dat de naam van die persoon op een of ander eerder moment
WEL
is ingedrukt en ook afgedrukt, we kunnen er alleen nu & hier maar niet opkomen
om die ingedrukte
en afgedrukte informatie tot
uitdrukking
te laten komen?

Het is trouwens ook best wel
algemeen bekend onderhand dat hoe meer en gemakkelijker een nieuwe situatie ons aan een oude{re] situatie herinnert, des te meer prikkels in die
nieuwe situatie overeenkomen
met de oude!

Afdrukken
van indrukken van vroeger kunnen
ZO
eenvoudig
in die nieuwe situatie overeenkomen met de oude:
ook informatie die met veel begrip voor haar diepere betekenis wordt ingedrukt,
wordt dus beter afgedrukt
dan informatie die oppervlakkig{er}
wordt ingedrukt.

IEDER
mens is in principe 'hetzelfde'
EN
'helemaal'
ANDERS!

Wat voor de
ENE
mens geldt,
dat geldt dan ook beslist
NIET
[of niet altijd] voor de Ander.
Veralgemeniseren is eigenlijk dus helemaal uit den boze?
In het algemeen doen we dat wel,
ook in onze diverse zeer uiteenlopende mydiverhaaltjes
om de grote lijnen duidelijk{er} te maken,
de algemene menselijke principes van ons bestaan
op aarde in 'onze tijd'!

Daarbij gaan we uit
van bepaalde algemeen geldende uitspraken over dat proces van onze menselijke{r} informatieverwerking: als tijd- & ruimtereizigers kun je ze beschouwen als onmisbare veronderstellingen
over de werking van ons geheugen
die natuurlijk ook in zekere zin altijd al gegolden hebben
voor de vele
andere menselijke wezens van alle andere plaatsen
en tijden?

Dergelijke processen hebben ook al plaats
gevonden bij en tijdens het aan elkaan doorvertellen van al die oudtestamentische mydibijbelverhalen ...
Ze geven een zeker inzicht in verschillend gedrag dat met de werking van ons collectieve
en individuele geheugen te maken heeft.

Wat zo'n 2500 jaar geleden in Babel werd opgeschreven
is dan ook zowel een gevolg van die daaraan voorafgaande "Babylonische spraakverwarringen"
als van onze neiging om verworven
kennis vast te willen leggen voor
'het nageslacht'.

Het is en blijft
in het geval van 'de joden' en allerlei erg
'andere volkeren' al of niet uit die directe omgeving,
dan ook zeer de vraag in hoeverre een dergelijk mydidoorvertellen en ~herschrijven
'n gunstige en/of an wel of niet een ietwat minder gunstige invloed kan hebben
op diverse
individuutjes & 'groepen van
individuen'?

Voor de duidelijkheid
zijn ze dan ook soms geformuleerd
in wat kwantitatiever termen [in aantallen],
terwijl het natuurlijk in werkelijkheid eigenlijk gaat om de kwaliteit en
de inhoud van de beschikbare
informatie!

Het is onzin
om de nadruk te blijven leggen op een scheppings-
geschiedenis van 'zeven dagen', een menselijke leeftijd van 'bijna duizend jaar'
of 'n geologische historie
van 'vijfduizend of zesduizend' jaar?

Al die mydibijbelverhalen
en ~gelijkenissen uit 't oude en 't nieuwe
'testament' zijn in de eerste plaats vooral menselijke leerverhalen aangaande menselijke{r} waarden
en normen, regels omtrent moraal en zingeving, 'tijd~ & ruimtereis~'gebeurtenissen'
tot lering & vermaak, en
vooral dus
NIET
om ze letterlijk te nemen
en er met de meest krankzinnige en gekke kronkels iets mee te willen zeggen
dat uitkomt op het tegendeel van waarvoor al die mydibijbelverhalen
vooral als 'n soort van 'geheugensteuntjes' zijn bedoeld
voor de zin van ons bestaan en 't omschrijven van
het 'doel' van al ons 'doen
en laten'?

En
na enkele
duizenden jaren
blijkt
het nu dan ook
heel zinvol
om tegelijkertijd
wel wat meer
te weten te komen
over de actuele
plaatselijke/locale tijdsgebonden
toestanden &
gebeurtenissen
die hebben plaatsgevonden toen
'al die mydibijbelverhaaltjes'
werden
doorverteld, opgeschreven en
herverteld en
her-
schreven

Zowel
die ENE
kant van 'het
mydibijbelverhaal'
als die Andere
kant is onmisbaar,
net zoals dat blijft gelden
voor onze gezamenlijke
en individuele collectieve & persoonlijke
herinneringen en onmisbare associaties,
verbeeldingen & andere 'fantasierijke'
connecties die smaak en kleur kunnen geven
aan ons leven dat zonder
'al die uitwijdingen
en bijzonderheden'
toch maar heel saai
en eentonig zou
zijn en
blijven
...

@