regenachtige koetjes, kalfjes, schapen & lammeren!

EEN
heel ANDER verhaal
dan Verbeelding geeft de materialistische benadering
te zien?

De op EEN na laagste trede
[eenvoudig ongeschoold werk]
van het bereikbare inkomen is 'gespecialiseerd werk'!
De waarde van werk volgt, zoals alles in het economisch leven, het principe van vraag en aanbod ...
Als je DAT leert wat iedereen leert, ben je in- en uitwisselbaar en daardoor chanteerbaar,
en DUS ligt het bereikbare loon op het zo laag mogelijke niveau.
Jouw loon stijgt als je OF bereid bent tot iets waartoe niet iedereen bereid is - je gezondheid ruineren,
je fysiek bovenmatig inspannen, 's nachts en/of op feestdagen werken - of als je iets kunt wat niet iedereen kan, vooropgesteld natuurlijk
dat hier vraag naar is.

In bepaalde situaties
moet je hier eerst een markt voor zoeken;
een leraar die in dienst is van de overheid verdient altijd evenveel,
of hij nu goed of slecht lesgeeft, maar als hij goed is, DAN kan hij misschien bij een particuliere onderwijsinstelling een hoger salaris bedingen?
Aan de andere kant zijn er vakbonden, ordes van advocaten en bonden voor bepaalde beroepen,
structuren dus die je in de industrie kartels zou noemen en die er door prijsafspraken voor zorgen dat de vergoeding voor geleverde prestaties
niet ONDER een bepaald niveau
komen.

Maar omdat
op DEZE manier
de vrije marktwerking onmogelijk is,
wreekt zich dit door omzelvermindering,
omdat een prestatie tegen een hogere vergoeding niet evenveel afnemers zal hebben
als een prestatie tegen een
lagere vergoeding.

Hoe dan ook,
hoe bijzonderder dat wat je kunt aanbieden is en ALS daar interesse voor is,
kan jouw inkomen daardoor enorm stijgen.
Een advocaat kan vijfhonderd euro per uur verdienen,
maar een enigszins beroemde zanger ofsow misschien wel twintigduizend voor een optreden van een uur?
Maar toch is de mogelijke stijging niet helemaal eindeloos.
De advocaat moet van zijn bruto-inkomen zijn kantoorkosten en secretaresse{s} aftrekken,
en de zanger ofsow moet afspraken maken, over contracten onderhandelen,
heen en weer reizen, zich omkleden in vodden of juwelen, eindeloos oefenen en handtekeningen uitdelen, en dan hebben we het nog niet eens over de jaren VOORDAT hij beroemd was
waarin hij voor een appel en een ei heeft moeten optreden en de tijd daarna
dat hij gezorgd moet hebben voor een appeltjes voor de dorst ofsow
[ALS hij nog wil blijven leven] ...

Met enige 'verbeelding'
komt dan TOCH nu de 'eerste sprong'.
Om het maar zo te zeggen, de overgang van de 'onbalans' naar het 'hefboomeffect'?
De volgende trede op de hierarchie van het inkomen is de 'handel'.
HANDEL is iets goedkoop inkopen om het duur te verkopen.
Om het iets minder plat uit te drukken, betekent dit dat de handelaar verschillen tussen aanbod en vraag wegneemt en hieraan verdient.

Het hefboomprincipe
is dan het feit dat de beloning afhankelijk is van de waarde van de verhandelde goederen en niet zozeer voor de inspanning van het handelen op zich?
Als je een meloen verkoopt, kun je er misschien tien cent aan verdienen.
Als je een ontziltingsinstallatie voor een fabriek verkoopt, dan verdien je daar misschien tienduizend euro aan; maar de feitelijke inspanning kan even groot zijn!
JOUW WERK wordt niet beloond, maar je vindingrijkheid om een behoefte te ontdekken en die te bevredigen.

In DEZE trede
wordt de spanwijdte al relatief groot:
iemand kan door de handel weinig tot niets verdienen, maar OOK heel RIJK worden?
Een boekhandelaar kan misschien wel dertig tot veertig procent van de verkoopprijs van een boek als winst opstrijken, de eigenaar van een boetiek maakt wel tweehonderd tot driehonderd procent winst ...
Voor de bemiddeling van een verkoop is misschien een vergoeding van tien tot vijftien procent gebruikelijk. Bij de verkoop van een machine die een paar miljoen kost, kan dit tot een aanzienlijk bedrag oplopen voor meestal niet meer dan een paar telefoontjes & wat e~mail
plus een middag vergaderen?

De VOLGENDE sprong
bestaat daaruit dat jij je tot op zekere hoogte verveelvoudigt.
Je werkt niet meer ZELF, maar leidt anderen op om ZO te werken als jij wilt.
Je bent dan, met EEN woord, 'ondernemer'!

Voor het feit dat die ander
doet wat JIJ hem zegt te doen, betaal je die ander geld.
Je probeert zijn werk tegen een zo laag mogelijke prijs in te kopen,
want je bevindt je NU aan de ANDERE kant van het marktmechanisme: alles wat je van de opbrengsten
van jouw bedrijf aan je werknemers moet betalen,
verlaagt immers jouw eigen inkomen?

De oprichting van een bedrijf
is een zaak die met veel risico's gepaard gaat
en is in het begin altijd een zeer inspannende bezigheid, maar je kunt jezelf zo vaak je wenst verveelvoudigen: je kunt leiding geven aan mensen die weer andere mensen leiding geven,
enzovoorts ...

En ALS jij
je een goede plaats op jouw markt kunt veroveren,
dan is het salaris dat je aan een mederwerker betaalt de beste investering die er is!
Volgens de economische principes is een medewerker zijn salaris namelijk waard als hij het 1,3-voudige van dat bedrag binnenhaalt: met andere woorden, een rendement van 30%. DAT percentage is op de lange termijn [zegt men] met geen enkele andere serieuze investering te behalen?
De grote concerns zijn een bewijs van HOE VER men dit principe kan doorvoeren!
De bazen van deze concerns verdienen misschien wel tien miljoen ofsow per jaar, wat - zelfs ALS je ervan uitgaat dat ze misschien wel heel veel uren draaien -
toch neerkomt op een uurloon van
drieduizend euri!?

Maar goed,
het regent nog steeds
en de strijd tussen 'verbeelding' & 'werkelijkheid'
zal altijd wel een kenmerk blijven van 'menselijk' gedrag,
hoe je het ook verder
bekijkt?

HET basisprincipe
blijft natuurlijk de 'homomuchomacho'
die als een King Kong avant la lettre wijfjes vergaart en bezwangert
om ook het grootste voedselaandeel te kunnen verorberen,
EN de z.g. 'bonobotendens' [het oudste beroep?]
die alles met geseks & geslijm in de wacht
probeert te slepen:
elk mydi'ertje volgt zijn/haar eigen instincten en
daaropvolgende hersenspoelingen en
[de-]formaties?

EN
geeft blijk
van de categorie waarin hij/zij
zichzelf denkt te bevinden door middel van allerlei mydiverhaaltjes
over koetjes en kalfjes, duckjes & dalfjes, heeltjes &
halfjes!

Lang Leve de {r}evolutie!
Inclusief het uit de bomen komen & global business,
homomuchomachobonobos & astronauten, de lieven, zoeten, zouten en stouten:
en VOORAL natuurlijk de onmisbare VERBEELDING die EEN en Ander tot Leven moet brengen
om ons zo verder te kunnen voeren op al de paden dwars door oerwouden en woestijnen naar
het 'beloofde land van g ds rijk der hemelen op aarde'
als het ware bij wijze van spreken, schrijven,
lezen & "DOEN".

engel
19 mei 2006 - bewerkt op 20 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende