*
NET
weer
terug
uit
dromenland
waar
alles mogelijk
IS
en alle
stromen
samenkomen
uit verleden,
heden
en
toekomst
...
~*~
Ik was
weer eens
terug op de grens tussen
Israel en Jordania,
net als zo'n
achtendertig jaar
geleden?
~!@!~
De tijd
vliegt voorbij
maar staat stil
in de droom
waar alle geestesstromen
zich met elkaar blijven
vermengen:
ALLES
is aanwezig
en speelt met elkaar
als
de ogen
geopend worden terwijl ze
voor het oog van
de wereld
gesloten
zijn.
Ik
was
de berg
opgeklommen
en kwam weer
naar beneden aan
de andere
kant.
Naar
het strand
en
er ontwikkelden zich
gesprekken/interacties
met de
aanwezigen.
Alle
leeftijden waren
tegenwoordig,
van kleine kinderen
die razendsnel speelden
met alles wat maar
voorhanden was,
tot en met
hoogbejaarden
die rustig zaten te zitten,
EN
al die personen
daartussenin
m/v,
jonger en ouder
'wordende':
boeiend
en oppervlakkig,
goedwillend en
kwaadaardig ...
En
Dat Geheel
in full color hifi
met verrassingselementen
van totale nieuwheid
in de lucht
en oeroude ruines
verborgen
in het zand,
burgerlijke ondernemingslust,
militaire oefeningen
en vakantiestemmingen
helemaal doldwars
door elkaar
heen.
De
onschuld
van de jeugd,
de experimenteerdrang van
de groeitijd,
de berusting van
de ouderen
en de geest
der dromen
die alles
laat samengaan
en samenkomen
in het eeuwige landschap
van het rijk g ds
in ons.
Er
gebeurde
ZOVEEL tegelijkertijd
en alles ontwikkelde zich
ZO vreselijk snel
dat het praktisch
bijna ondoenlijk is
om die ERVARING[EN]
om te zetten
in
'mydi'-
woorden?
Blijkbaar
kan ons brein
het aan
om alles tegelijk
te laten bestaan
en dat in the flash
of a moment:
net zoiets als wat
mensen berichten van een
bijna-
doodservaring.
Gebrek
aan zuurstof
of het tegendeel
[of beide]
of NOG 'iets' anders,
ik weet het
niet.
Maar
de geest in de droom
wist het WEL:
al die mydiverhalen
kwamen samen
in EEN 'flash' van
ZO is "HET" &
daarom is het ook wel
'begrijpelijk'
dat DIT soort
geestestoestanden
niet plaats kan vinden
over
het algemeen
wanneer we
'wakker' zijn:
je zou ZO
{'HALLUCINEREND'?}
niet kunnen leven
wanneer alles tegelijk bestaat
van alles plaatsen
en tijden,
mogelijkheden en
'onmogelijk-
heden'?
Ons
waakbewustzijn,
waar we het gewoonlijk
mee moeten doen,
is slechts een dun schilletje
'concentratie'
om te kunnen
'overleven':
de situatie
kunnen leren zien
om eten en drinken
te 'bemachtigen',
min of meer
redelijk om te gaan
met andere
'aanwezigen'
en te kunnen
functioneren
en de uitdagingen
en wisselvalligheden
van
'het lot'
aan te
kunnen.
Maar
die alomtegenwoordigheid
die daaronder
schuilgaat
en waar alles
en iedereen tegelijkertijd in
aanwezig is,
openbaart zich
alleen maar
in dromen
en visioenen,
vergezichten en
diep inzicht
in micro/macro-
'wereld'
vol van geuren
en kleuren,
gesloten en open
deuren,
'de kern'
van 'de zaak'
en speelse elementen
vol
verrassing
en de essentie van
ECHTHEID
waar de schat
in de akker
ook echt gevonden
kan worden
en de parel in de vis
op het droge:
het lichaam ligt
als het ware
'verlamd'
terneder
en de geest
viert hoogtij door
de waarheid
[waarheden]
te openbaren
en er
een dol spel mee
te spelen
waarin
alles ineens
WEL
zin krijgt en talloze
nieuwe mogelijkheden
voor ontplooiing,
vruchtbaarheid
en ZIN zich
'verrassend'
BLIJVEN
voordoen!
Althans,
zo LEEK
'het'.
En
nu ik weer
terugben
in de zogenaamde
realiteit:
die 'andere' wereld
van zondagmorgen,
is de droom
nog steeds
WAAR,
maar 'overrules'
het waakbewustzijn
de complexiteit
en de integratie
tot een
strenge bepaling
tot
EEN woord tegelijk
zeggen & schrijven
tussen al die woorden
ervoor
en erna:
ik ben weer eens
terug
in de 'werkelijkheid',
met een leeg hoofd na
het dromen,
de zon
die schijnt in
het ECHT,
de bijna tastbare
blauwe lucht,
het groen
in de tuin
en
het Huis van
Heden.
HOE
die 'twee' werelden
samen te laten
gaan
in een zinvol
en boeiend 'spel'
van
'mens tot mens'
en mens
tot 'eeuwigheid'
en
'alom-
tegenwoordigheid'?
HOE
al die uitersten
in ieder van
ons
en in alles
wat leeft
samen te laten gaan
ZONDER
het verlies van 'controle'
zoals in de droom,
of van 'tegenwoordigheid
van geest'
zoals in het
'waakbewustzijn'?
WEL:
het 'gebeurt'
of
het 'gebeurt
niet'.
"HET"
heeft een
eigen tempo
dat je NIET kunt
forceren
op wat voor manier
dan ook!
En
DIT relaas
is weer eens
veel te lang aan het
worden.
Maar
OK het is
goed,
het is en blijft
de moeite waard
om 'het'
te proberen?
Waarom
leven [en leren]
we anders?
Nu
dan toch
eerst maar wat eten
en drinken
om 'het proces'
op gang te houden
zonder er
bij neer te vallen
VOORDAT
'de tijd
daar
is' ...
Ik
hou jullie
[en mezelf]
op de hoogte
als dat maar enigszins
mogelijk is
tussen
de bedrijven
door!
Salve,
sjaloom
& salaam
aleikoem:
peace
be with you
AND
with your
mind ~
barmhartig
en lankmoedig,
geduldig en
vredelievend,
vol vertrouwen &
dappere
tegenwoordigheid
van [de] geest
van
'geloof',
HOOP
en vooral
liefde.
Tot straks
of later
[of nooit meer]:
je weet immers maar nooit
wat ons het volgend moment
weer
'te wachten
staat'?
Ik
blijf vooralsnog
[razend]
benieuwd!
m/w





















~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~
~~~~~
~~~
#
