Quo Vadis?

De plek werd gekozen op advies van zeelui, handelaren en/of verkenningsploegen & lag dan ook meestal in 'n vruchtbare kustvlakte, in de buurt van 'n natuurlijke haven, vlakbij land waar mineralen konden worden gedolven of andere handel kon worden gedreven al naar gelang men 'behoeften had & creëerde'! Autochtone bevolkingen werden vaak verdreven, onderworpen of geassimileerd door gemengde huwelijken.

Ruim 150 kilometer ten zuiden van Rome werd omstreeks 750 de kolonie Cumae gesticht: tot de stichters behoorde ook 'n stam die de Graii heette: de Romeinen noemden hen Graeci. De mensen die door de romeinen grieken werden genoemd, noemden zichzelf hellenen & hun land 'hellas', naar hun mythische voorvader 'hellen' en als we nu zulke afstammelingen van Hellen eindelijk kunnen zien in dit voller (?) licht v/d 'geschiedenis', dan zien we ook meteen al hun steden verspreid liggen over 't hele Egeïsche Gebied?!

We kunnen onmiddellijk zien dat de thuisbasis van deze Griekse beschaving niet alléén maar werd gevormd door de Peloponnesus, Middengriekenland & Attica ~ de westkust van Griekenland ~ de kustlijn van kleinasia vormde hun oostelijke oever ~ zogezien is de zg. Egeïsche zee een groot Grieks MEER, & de talloze eilandenstipjes ~ de toppen van verdronken heuvels ~ waren evenveel tussenstations op 't wateroppervlak!

Kreta vormde aanvankelijk de uiterste zuidgrens van die waterwereld met hoge bergen van marmer & kalksteen ~ smalle dalen met een harde bodem ~ kleine stukjes bouwland in 'n schijnbaar allesoverheersende blauwgroene zee die vanaf bijna vrijwel iedere plaats in het land te zien is ~ helder mediterraan licht dat de afstand inkortte & iedere mogelijkheid van zacht, nevelig perspectief & vanaf waziggeile vormt na krenten oploste ~ voortdurend hete zomerse zonneschijn ~ winters met zoveel sneeuw, kou & regen dat de bodem dat al haast niet meer op kon nemen ~ dàt was 't harde antieken Griekenland & de Grieken gebruikten de zee zoals sjemieten hun zand: ze zwierven eroverheen & ~weer - de kleine eilandjes waren oasen voor hun schepen zoals mydiertjes myDi kunnen ervaren als de ruimteboekaniers.