QQLEQ56VERVOLG: Ondanks zijn
ANGSTIGE
QQLEQ VOORGEVOEL,
en hoewel hij alsnog wel
reeds enkele andere kritische artikelen
gepubliceerd had over ditzelfde onderwerp,
was Tamares er nog steeds niet helemaal klaar voor
om resoluut te gaan breken met ‘t zgn. zionisme,
waaronder ‘t ‘cultureel
zionisme’!?!
Maar ‘n maand
na die conferentie in Wilna
ging hij wel in op ‘n uitnodiging voor ‘t Vierde Zionistische
Congres in Londen.
Die gebeurtenis
was een groots schouwspel,
schreef deze Amerikaans-Joodse krant The Reform Advocate,
& toch ‘heeft de zionistische beweging tot op heden maar slechts ‘n handjevol Joodse kopstukken in Engeland aan zich weten te binden’!
Tamares schreef weinig 🤏 over
die bijeenkomst?
Maar wel merkt hij op
dat ‘de regelrechte leegte, bureaucratie en bedilzucht
die híj tijdens de conferentie in Wilna had ervaren [hier]
in nòg grótere mate aanwezig waren’.
De reis
naar Londen was ‘n scheidslijn in zijn leven,
maar hoewel hij ontgoocheld terugkeerde naar Milejczyce,
kon hij zich er nog steeds níet toe zetten om dit zionisme totaal geheel
àf te blijven zweren? Blijkbaar had hij wel enige tijd nodig om
uit te zoeken 👀 🔍 🔦 WÀT hèm nu zo precies
hàd tégengestaan!
‘Hij voelde zich onmachtig
& kòn zich nog steeds nergens echt op blijven concentreren?!’
zo herinnert hij zich later. Hij onderzocht dus gedwongen alternatieven:
want hij voelt zich dan wel aangetrokken tot ‘t socialisme vanwege de nadruk
die ‘t legt op ‘n soort van ‘gelijkheid’, maar ‘t materialisme èn de bereidheid
om geweld te gaan willen gebruiken eventueel
schrikten hem af?!
‘t Deed ouwe Mor Asih denken
aan de jonge Wim met het jeugdig ‘cowboy’-enthousiasme
& de indianen van Karl May in Winnetou & Old Shatterhand
in de uiteenvallende “kapotgelezen jongensboeken” van de jaren vijftig
van de vorige eeuw die ik meekreeg uit Amsterdam van Serafino,
Lena & Cinto Prosperi!
Die op
hun beurt weer teruggingen
op zo’n 100 jaar
dáárvóór…?!



Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende