Q91 'Nee, dat niet,' zei YOBAB.
"MAAR HET GAAT ER NIET OM OF HET KAN, HET GAAT EROM DAT WE HET PROBEREN!'
Ik begreep hem niet, maar misschien is het niet nodig de mensen te begrijpen zolang je in staat bent om samen iets te ondernemen.
We namen afscheid van elkaar, maar niet voor lang, want Yovav beloofde onmiddellijk in zijn fabriek aan 't werk te gaan om de blokken te vervaardigen.
Ik riep Évèr bij me.
'Zoon van me,' zei ik, 'ga terug naar je moeder en BLÍJF bíj haar! Kom níet meer naar de toren, want daarmee doe je haar verdriet. Ik heb nú HÙLP genóeg!'
Ik wendde snel mijn hoofd àf, want zijn blik was níet om aan te zien. 't Wàs òf ik hèm GESLÁGEN had.
'Gá,' zei ik. 'Rèn! Je moeder zal blíj zijn!'
Ik keerde hem de rug toe en voelde zijn bittere zwijgen als puntige pijltjes in mijn nek. Ik had hem gekwetst. Híj wilde aan de TÓREN werken mèt zijn váder en níet thúis zitten bij zijn móeder! De mensen in Sjinar spraken allemaal dezelfde taal, maar 't is de vraag wàt taal precies is. Sòms lijkt 't vóóral 'n instrument waarmee ònbegrip èn Verwàrring gezaaid wordt, terwijl 't op 't eerste gezicht bedóeld líjkt òm er íets dúidelijk(er) mee te maken?
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende