Q67 zoals gerd theissen aanvoert draaide de hele

episode periodiek om de DEFINITIE van de rol van de Masjiach: "[...] 'N STRIJD OVER DE CORRECTE INTERPRETATIE VAN DE MESSIAS, ZOALS BEPAALD DOOR HET GELOOF IN WONDEREN (zoals bij die eerste twee 'verleidingen/bekoringen/verzoekingen' OF DOOR DE HOPE OP EEN POLITIEKE VERLOSSER/BEVRIJDER DIE DE WERELDMACHT ZAL GRIJPEN (zoals bij die laatste 'perversie'?! ALS DE NADRUK DUS NU ZO OP DE DERDE VERLEIDING LIGT, DAN ZOUDEN WE IN PRINCIPE MOETEN INSTEMMEN MET 'n 'politieke' INTERPRETATIE, met dien verstande dat hier geen zelotisch ideaal v/d Masjiach werd verworpen maar 'n religieus ingegeven ABSOLUTE AANSPRAAK OP MACHT (een punt waarop de mensen achter deze tekst 't met de zeloten eens zouden zijn geweest)!?" Met andere woorden: Yehosjoea ('g d redt' verwerpt die 'wereldheerschappij' niet als zodanig, maar wel 'n specifiek type mondiale dominantie waarnaar vlg. GTH. werd verwezen in Luc.

Daarmee zou 't 'n nieuwe laag symbolisme zijn die alleen kon zijn toegevoegd ná de tijd van Yesjoea!? Voor GTH is de verleiding van die 'koninkrijken van de wereld' 'n (zoveelste?)?versluierde aanval op de Romeinse Keizer uit die tijd. In de op 't oog (toch nog) onschuldige taal der EU's ontdekken we nu zo 'n (over)borrelende ketel vol van politieke onrust net/vlak onder de rustieke oppervlakte, die hun eerste lezers onmiddellijk zouden hebben begrepen! Satan ('Lucifer de Grote' brengt Yesjoe naar 'n zeer Hoop Punt, toont hem alle koninkrijken v/d wereld & zegt: "AL DIE MACHT, AL DIE PRACHT ZAL IK AAN JOU GEVEN, WANT ZE ZIJN MIJ IN HANDEN GEGEVEN EN ÌK KAN ZE NU ZO OOK VERGEVEN AAN WIE IK MAAR WIL! KNIEL DUS IN AANBIDDING VOOR MIJ NEER, EN OOK DÀT IS ALLEMAAL VAN JOU ALLEEN!"!

YESJ wijst dit aanbod àf waarbij hij opnieuw citeert uit Deut 'dat men alléén g d' zou moeten dienen. GTH merkt op dat deze beproeving 'r uit bestaat te buigen voor 'n 'werelds vorst' die de macht heeft om koninkrijken te schenken & vergeven & wiens aanbidders G d recht-streeks beledigen: àl DEZE elementen waren overduidelijke kenmerken van 't regime van Caligula ('SoldatenLaarsje' - maar van toen nog geen keizer vóór hem. Die onverenigbaarheid van 't joods monotheïsme met die grieksromeinse keizercultus - aanbidding v/d keizer als 'n levende god was verplicht in het hele rijk - vormde 'n groot dilemma voor vrome joden onder die Romeinse duivelse OPPERHEERSCHAPPIJ ...