Q183b 'Néé,' zei hij, 'je mág MÍJN Zóón onder géén
BEDÌNG
DÁÁRHÉÉN TERUGBRENGEN!
MÒCHT DÍE VRÓUW WÉIGEREN
OM MET JOU MÉÉ TE GAAN, DÀN BEN JÍJ VAN JOUW ÉÉD ONTSLAGEN!'
Ìk, Yitschak, stoorde me aan zijn WÀNTRÓUWEN èn vóelde voor 't éérst 'n zekere verwíjdering tùssen hèm & míj?
ÌK was hèm altijd gehoorzaam èn ÒNDERDÁNIG geweest, ik BEGRÉÉP dááròm níet wááròm híj míj zó weinig Vríjheid gùnde!
Ik besloot dat er méér àfstànd tùssen òns moest komen,
dàt ÌK MÍJN kùdde van de ZÍJNE móest gaan scheiden èn dat ik 'n éigen húis-houding moest beginnen! Terwijl Eliëzer zich aldus reisvaardig maakte, bràk ÌK MÍJN tènten òp èn Tròk Ik mèt MÍJN Kùdde in de richting van de Négèv! 't Kòstte me moeite om afscheid te nemen van mijn vader, Avraham, vóóràl òmdàt ik verdríet zàg in zijn oude ogen, maar het kòn nu éénmaal niet anders? Gehoorzaamheid is GÓED, maar gevàngenschap vermóórdt de zíel!
ÌK VERTRÒK!
Ik nàm de tènt van mijn moeder, Sarah,
méé òm een áándenken aan haar te hebben, èn òm ìn háár tènt òm háár te kùnnen treuren: ik gàf de slavin KETOERA opdracht om voor mijn vader te zorgen & heimelijk hóópte ik dat hij háár tot vrouw zou nemen zodat hij nu zó zijn oude dag níet in éénzaamheid HÓEFDE door te brengen! 't Dúúrde eindeloos voor Eliëzer terugkeerde! I/h Begìn tèlde ik de dágen, tóen de wéken, & ten slòtte de máánden! Tóen zijn karavaaneindelijk òpdóók rènde ik òp hèm àf!
Náást hèm rééd 'n MÉISJE.
Ze glééd vàn haar kaméél èn bedèkte zich met haar slúier omdat ik haar nóg níet zíen mòcht vóórdàt we getróuwd wáren!
Ik wéét nìet wáár díe ozo merkwaardige gewoonte vandaan komt:
mijn váder hàd SARA(Ï
àl vàn jòngsàfáán gekènd òmdàt zij zíjn hàlfzùster ìs
èn ÌK BEGRÍJP níet wàt Hèt Bezwáár dáártégen ìs? ÌK WÌL JÓU ZÍEN! schrééuwde het ìn míj,
maar ik móest gedùld hebben, ik kùste SLÈCHTS
haar hànd èn vróeg
om haar náám!
'Rivka!'
zei ze.
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende