Q178b ik kníelde naast Ávrahàm neer & sloeg 'n arm
OM ZIJN SCHOUDERS!
Hij keek òp en zei: 'Heb je moeder lief, mijn jongen!'
Hóe kòn ik haar liefhebben, nu ze mijn vader vervloekte?
De profeet die Gòds STÈM hóórde terwijl de rèst van de mensheid zich nòg stééds dóóf híeld!
"LÚISTER GO(E)D NAAR ME!" zei Avraham. "WÀT ZÓU JE VAN EEN MÓEDER GEDÀCHT HEBBEN DIE ÒNS ÒFFER TÓEGEJUICHT HAD?
JE WÌLT TOCH LÍEVER EEN MOEDER DIE HAAR KÌND ALS EEN LÉÉUWÌN BESCHERMT? ZÓ'N MÓEDER ÌS SARAH! DÈNK JE DAT GÒD ZÓ NÚ ÓÓK HÁÁR NIET BEGRIJPT? GÒD WÌLDE TOCH ZÈLF ÒNS ÒFFER NÍET?! WÀS HIJ NIET ZÈLF ALS EEN MÓEDER TÓEN HÍJ ÒNS EEN RÀM STÚÚRDE DÍE DÁÁR TÓEN IN DE STRÚIKEN VERSTRÌKT RÁÁKTE? DÁÁRÒM: HÈB JOUW MOEDER LÍEF ÈN WÉÉS DÉ TRÓÓST VAN HAAR OUDE DAG!"
Ìk hèb m'n bèst gedáán, maar er gaapte een DÍEPE klóóf tùssen háár èn míj! Óók tùssen mijn váder èn móeder kwam 't níet ècht nòg helemaal GÓ(E)D! Sarah dééd zwíjgend haar plìcht, maar stak géén hànd meer úit naar mijn váder! Zíj blééf bíj hèm òmdàt ze zònder hèm níet leven kòn, maar tegelijkertijd kòn ze hèm náuwelijks meer verdrágen! De stìlte hìng àls 'n wápenrusting òm háár héén èn uit àlles bléék dàt ze er genóeg van hàd, ze wìlde niet meer LÉVEN! Dàt wàs Hèt Òffer dat mijn vader en ik per òngeluk bràchten: 'n ècht wàrmklòppend vróuwenhart! 't Mès dat míj gespáárd hàd, had Sáráhs hart té zwáár verwònd òm nòg voor íets of íemand te kùnnen blíjven klòppen. Ze STÍERF nog dâtzèlfde jaar: mijn vader was òntróóstbaar; ìk stond MÀCHTELOOS tegenover zijn verdríet. 't Énige dat ìk vóór hèm dóen kòn, wàs hèm wàkker schùdden úit zijn DÍEPE róuw & hèm wíjzen òp 't FÉIT dàt we nòg géén gràf bezaten
waarin we m'n móeder begraven konden? We wáren nòg stééds
vréémdelingen in een vreemd land,
waar we géén RÈCHT
op gròndgebied
hadden.
Hij keek òp en zei: 'Heb je moeder lief, mijn jongen!'
Hóe kòn ik haar liefhebben, nu ze mijn vader vervloekte?
De profeet die Gòds STÈM hóórde terwijl de rèst van de mensheid zich nòg stééds dóóf híeld!
"LÚISTER GO(E)D NAAR ME!" zei Avraham. "WÀT ZÓU JE VAN EEN MÓEDER GEDÀCHT HEBBEN DIE ÒNS ÒFFER TÓEGEJUICHT HAD?
JE WÌLT TOCH LÍEVER EEN MOEDER DIE HAAR KÌND ALS EEN LÉÉUWÌN BESCHERMT? ZÓ'N MÓEDER ÌS SARAH! DÈNK JE DAT GÒD ZÓ NÚ ÓÓK HÁÁR NIET BEGRIJPT? GÒD WÌLDE TOCH ZÈLF ÒNS ÒFFER NÍET?! WÀS HIJ NIET ZÈLF ALS EEN MÓEDER TÓEN HÍJ ÒNS EEN RÀM STÚÚRDE DÍE DÁÁR TÓEN IN DE STRÚIKEN VERSTRÌKT RÁÁKTE? DÁÁRÒM: HÈB JOUW MOEDER LÍEF ÈN WÉÉS DÉ TRÓÓST VAN HAAR OUDE DAG!"
Ìk hèb m'n bèst gedáán, maar er gaapte een DÍEPE klóóf tùssen háár èn míj! Óók tùssen mijn váder èn móeder kwam 't níet ècht nòg helemaal GÓ(E)D! Sarah dééd zwíjgend haar plìcht, maar stak géén hànd meer úit naar mijn váder! Zíj blééf bíj hèm òmdàt ze zònder hèm níet leven kòn, maar tegelijkertijd kòn ze hèm náuwelijks meer verdrágen! De stìlte hìng àls 'n wápenrusting òm háár héén èn uit àlles bléék dàt ze er genóeg van hàd, ze wìlde niet meer LÉVEN! Dàt wàs Hèt Òffer dat mijn vader en ik per òngeluk bràchten: 'n ècht wàrmklòppend vróuwenhart! 't Mès dat míj gespáárd hàd, had Sáráhs hart té zwáár verwònd òm nòg voor íets of íemand te kùnnen blíjven klòppen. Ze STÍERF nog dâtzèlfde jaar: mijn vader was òntróóstbaar; ìk stond MÀCHTELOOS tegenover zijn verdríet. 't Énige dat ìk vóór hèm dóen kòn, wàs hèm wàkker schùdden úit zijn DÍEPE róuw & hèm wíjzen òp 't FÉIT dàt we nòg géén gràf bezaten
waarin we m'n móeder begraven konden? We wáren nòg stééds
vréémdelingen in een vreemd land,
waar we géén RÈCHT
op gròndgebied
hadden.
07 dec 2014 - bewerkt op 08 dec 2014
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 24 dec 2025 50301 Zo accepteert Yesj hier nu zo net als elders
- O 24 dec 2025 50300 De Paradox van YESJ’ Breuk met de toenmaals
- O 23 dec 2025 50299 86 Van Esseense Randgroepsekten nam Yesjoea
- O 23 dec 2025 50298/85 Volgens ‘t Testament van Benyamin mag men
- O 23 dec 2025 50297 In plaats van ‘als uzelf’ staat er bij Mataï
- O 23 dec 2025 50296 Yesj laat zich uit in dezelfde geest als hij
- O 23 dec 2025 50295 Een goed mènsch…
- O 22 dec 2025 50294 De geschiedenis liet zien dat een vijand kan
- O 22 dec 2025 50293 Deze essenen geloofden dat hun uiteindelijke
- O 22 dec 2025 50292 Nu we dit alles gezegd hebben over de
- O 22 dec 2025 50291 Parallellen met zaligsprekingen uit de Dode~
- O 22 dec 2025 50290 Nòg belàngrijker parallellen met Yesj’ zgn.
- O 21 dec 2025 50289 Hij is voorbestemd om aan deze zachtmoedigen
- O 21 dec 2025 50288 Het lag zeker niet in Yesj’ bedoeling dat we
- O 21 dec 2025 50287 Tussen goed & kwaad bestaat ‘n eeuwigdurende