Q14 tussen toekomst & verleden ligt ons heden ~~~~

De meeste Amerikaanse joden, zelfs al spreken ze geen Jiddisch meer, zijn van ASJKENAZISCHE herkomst. In Israel zijn de verschillen tussen de families die oorspronkelijk uit Europa kwamen & de immigranten uit de verschillende Arabische landen (Marokko, Yemen, Irak e.d.) nog steeds tamelijk markant & voor 'n deel terug te vinden in maatschappelijke & economische tegenstellingen. In Nederland kunnen de leden v/h Portugees-israëlitisch Kerkgenootschap beschouwd worden als sefardiem, de anderen als asjkenaziem.

'n Ander punt is de godsdienst: er bestaan grote individuele verschillen in de ruimte die een jood in z'n leven geeft aan de godsdienst: er is 'n erg breed scala van mogelijkheden, dit reikt van ultra-orthodox tot atheïstisch. Voor de buitenstaander is misschien wel 'n 'echte jood' alleen nog maar
degene die in 'r zwart gekleed, met zwarte hoed & volle baard rondloopt? Decente kleding, hoofddoekje of pruik is de minder markante vrouwe-lijke tegenhanger van dit 'behoudend uniform'! Óók die mannen die in het openbaar hun 'keppeltje' (kippah) dragen, al is het soms niet veel meer dan 'n piepklein gehaakt kapje van 10 centimeter doorsnee, zijn nog als joden herkenbaar: 't zijn uiterlijkheden die wijzen op 'n orthodoxe levens-wijze.

Meer naar 't midden van de schaal toe vervallen die uiterlijke kentekenen. Weliswaar is 't soms mogelijk om bepaalde soorten joodse typen nog te herkennen ~ van dit feit is in de tijd dat men nog placht te spreken van 'het joodse ras' vaak grof misbruik gemaakt ~ maar 't merendeel van de joden steekt in het geheel niet meer af van de 'heidense of chrstelijke' omgeving? In een aantal gevallen geeft ook de familienaam nog wel een aanwijzing in een bepaalde richting, zoals de namen Cohen, Kahn, Levie & nog 'n hele reeks andere. Sommige joden zijn lid van een joodse ge-meente, bezoeken op zaterdag (de zevende dag: sjabbath) 'n synagoge en houden zich aan de spijswetten e.d. Weer anderen beperken hun Jo-dendom tot 't lidmaatschap van bepaalde verenigingen, 'n bijzondere band met de staat ISRAEL, belangstelling voor joodse geschiedenis en cul-tuur, of 'n abonnement op joodse bladen. Weer anderen doen zelfs dat niet (meer), terwijl er voor hun gevoel tòch nog sprake blijft van een jood-se identiteit. En nú medicijnen ...