q&ash180/181 als we die info van FY & 'PHILO/ALEX'

SAMENVATTEN, dan kunnen we ons enig idee vormen v/d structuur & levenswijze v/d Essenen, hoewel we tegelijkertijd wel voor ogen dienen te houden dat deze beschrijving misschien niet voor hen allemáál opging!! 't Schijnt dat ze als kleine communes in 'n gemeenschappelijke behuizing woonden, onder leiding van 'n Opziener/MEVAQER aan wie ze gehoorzaamheid verschuldigd waren. 't Volledig lidmaatschap van zo'n 'commune' werd niet 'zomaar' direct verleend, maar pas nádàt de kandidaat vier stadia of 'rangen' had doorlopen? 't Lijkt erop dat uitsluitend volwassen man-nen als volwaardige leden i/d groep konden worden opgenomen, hoewel FY's verslag net als dat van Philo de suggestie wekken dat er óók vrou-welijke leden werden toegelaten. Zij die wensten tóe te treden werden pas ná een proefperiode van een jaar i/d gelegenheid gesteld om de rituele wassingen te ondergaan die 'n sleutelrol vervulden i/d Esseense geloofspraktijk. De aspiranten ontvingen dan 'n witte mantel, alsmede 'n klein pik houweeltje & 'n soort van 'voorschoot' (te gebruiken tijdens de ontlasting)! Als ze 't proefjaar goed hadden doorstaan dan volgden hierop nòg twee initiatiejaren, afgesloten met 'n plechtigheid waarbij de eed van trouw moest worden afgelegd. Pas dáárná werd de initiant ('dopeling'/catechesant) eindelijk 'voorgoed' opgenomen in de 'geheime' broederschap, die na 't afleggen van die eed van trouw gezamenlijk de maaltijd gebruikten: deze maaltijden waren bereid door priesters die zich aan de strenge reinheidsgeboden hielden. Er werd tweemaal per dag gegeten & de maaltijd werd steevast voorafgegaan & afgesloten door 'n gebed. Als iemand die de eed van trouw aan de Esseense Idealen & de Opziener/mevaqer v/d com-mune had afgelegd schuldig werd bevinden aan 'n ernstige overtreding v/d Regel (v/d Gemeenschap der Velen), dan leidde dat tot berechting via 'n college van honderd rechters, waarbij vaak tot permanente 'excommunicatie' werd besloten! 'n Uniek kenmerk v/d Essenen was ook dat zij alles wat ze bezaten overdroegen aan de commune met inbegrip van hun verdiensten. 'n Beheerder droeg vervolgens zorg voor de distributie van hun voedsel & kleding & organiseerde tevens de zorg voor zieken & ouderen. Uit was de auteurs uit de Oudheid ons (door)vertelden, weten we nu zo dus ook dat die Essenen uitermate sober (eenvoudig 'fanatiek' of zelfs 'vegetarisch' (?) ascetisch leefden: hun dieet was Spartaans & ze droegen ook geen nieuwe kleren vóórdat de oude tot op de draad versleten waren. Wellicht met 't oog op aan 'n aantal beroepen inherente gevaren van 'n 'rituele onreinheid' schijnen Essenen zich voornamelijk te hebben beziggehouden met de landbouw; handeldrijven & het vervaardigen van wapens & dergelijke waren absoluut níet toegestaan.