Q&a/vervolgd: vrouwelijk denken & mannelijke wil!?

Dat alles klinkt ons intussen allang niet meer zo vreemd i/d rode oortjes (als toen)! WÍJ horen er onmiddellijk Freud in doorklinken. 't "Onbewuste" dat hongert naar voedsel, seks & geweld is sinds ruim 'n eeuw onze tweede natuur geworden? En ook WÍJ weten hoe machteloos 't bewustzijn 'r vaak tegenover staat! 'n Beetje schipperen i/d marge: veel méér dan dat kan 't ook vaak niet doen. Dirèct ònder 't oppervlak roeren zich de lust & de begeerte - & schier panisch soms sussen we onze onrust & onlust met de illusie dat we dat allemaal keurig in toom houden met kunst & vlieg-werk?

'n Beetje filosoof weet wel beter, aldus AS aan 't begin v/d 19de eeuw. Hóe rationeel de 'moderne mens' ook líjkt, die werkelijkheid blijft sterk
.......

Daarom zal hij altijd aan 't bestaan blijven 'lijden': hij kan zich er meester van wánen, maar in 't uur van z'n dood zal hij z'n onmacht wel moeten (h)erkennen?! DÀN moet hij zich overgeven aan die anonieme krachten, op de golven waarvan hij 'n tijd(je) lang heeft mogen 'meedobberen'
......

Leven is lijden & daar valt (vaak) weinig aan te doen: met die boodschap stond AS haaks op 't optimisme v/d 19de eeuw. Maar hij kreeg de wind in de zeilen toen diezelfde eeuw haar eigen schaduwzijde(n) begon te ontdekken. De wetenschap ontdekte in haar de hope dat de mensheid ooit de 'hele' werkelijkheid zou kunnen 'beheersen'. AS's filosofie hield haar nu voor dat zij nóóit (& te nimmer helemaal) meester & baas is in 't 'eigen'
brein (& 'de buik'!

Van die 2 gedachten zijn wij ook nu nog altijd de erfgenamen: we leven tussen overmoed & ontgoocheling in ~ & net als AS zoeken sommigen er ook nu nog 'n uitweg in via bv. 'n Indiase mystiek (OFZO), die ons leert om 'onszelf' zoveel mogelijk 'uit te wissen'. Want als ons 'ik' verdwijnt, dan
is 'r óók geen 'ìk' meer 'dat lijden kan'? DÀT is de 'enige' troost die AS's pessimisme ons nog bieden kan, voor wie de hope op 'christelijke' ver-lossing is vervlogen!?