Q@0cp192: er waren honderden Griekse steden ......

Op den duur zouden zouden er Griekse steden komen in Egypte & overal in de Vruchtbare Halvemaan.
Joden zouden proberen Yeroesjalayiem om te toveren tot 'n Griekse stad.

Aanvankelijk waren die steden klein: de straatjes waren smal en kronkelig, de huizen waren schamel. 't Bevolkingsaantal bereikte of overtrof nog maar zelden de tienduizend: de Grieken waren bang voor grote families, want die konden de hongerdood betekenen. Wet & gebruiken vergoelijkten (daarom dan ook) homoseksualiteit, ab-ortus & 't achterlaten van kinderen in bos- & berggebieden of op vuilstortplaatsen. (Wat dat betreft is 'r niet echt genoeg omgetoverd!?).

De steden beheersten het omliggende grondgebied en waren in wezen stadstaten: Sparta veroverde een groot deel van de Peloponnesus & was de grootste stadstaat, met een grondgebied van meer dan 10.000 vierkante kilometer, ongeveer 'n derde van de oppervlakte v/d Amerikaanse staat Vermont. Argos heerste over 'n gebied van bijna 2000 km²; Korinte over 1.200 km², Thebe over bijna 1.400 km² ...

De middelgrote eilanden in de Egeïsche Zee ~ vele hadden maar één stad ~ varieerden van circa 7 km² (Delos) tot ruim 1.100 km² (Chios). Op Kreta, met een oppervlak van circa 11.500 km², lagen meer dan vijftig steden! Vaak waren ze gebouwd in een dal en kropen ze langs de helling omhoog naar 't hoogste punt van de heuvel, de polis, of, zoals dat weldra werd genoemd, het verheven hoogste punt, de akropolis. Op den duur kreeg nu dus zo ook het woordje polis de betekenis van stad & werd met akropolis alleen nog maar de citadel aangeduid? Op dit hoogste punt lagen de belangrijkste tempels van de stad; en daar vlakbij, niet op de eigenlijke akropolis, lagen ook 't paleis van de koning met de openbare hal waar het heilig vuur brandende werd gehouden in de gemeenschappelijke haardstede en het gebouw waar De Raad bijeenkwam.

Dit terrein van de akropolis werd beschermd door een muur: ònder de akropolis lagen de onderkomens van de burgers en de slaven, de hutten van de boeren die het land bewerkten en de huizen van de landbezitters, die het recht hadden om hun stadsoorlogen te voeren ...