puff the magic mydidragon lived by the sea and ...

Eerst
waren er apen:
toen kwamen er mensapen &
aapmensen & de rest is geschiedenis?
Eerst waren er mensen, daarna religies
en toen 'de goden':
en daarna kwam
"G D" [of
'g d']!
@
Iedereen
kan dat alles
narekenen & napluizen, opdiepen &
uitgraven, betasten, zien, horen & voelen.
Het kan eenvoudig niet anders: er moeten eerst wezens zijn
die zich bewust geworden zijn van zichzelf, van ons bestaan
& onze omgeving & in staat om aan onszelf
& elk ander om uit te leggen
waar we zo ongeveer
met z'n allen [en/of
ieder voor zich]
aan toe
zijn.
@
Uitleggen
is nu eenmaal
verbeelden & 'onder woorden brengen',
inbeelden en onder woorden brengen is betekenis verlenen
aan wat uit zichzelf geen betekenis met zich meebrengt:
die hele evolutionaire chaos, laten we het zo maar noemen:
die miljarden jaren van chaos, waaruit wijzelf tenslotte opdoken
als wezens die 'het woord' machtig werden
~ 'n nogal hachelijke
onderneming?!
@
Die
betekenis moesten
we zelf dus 'bedenken':
geen tempel, synagoge, kerk, priester,
pastoor, dominee, predikant, wetenschap,
filosofie of wat dan ook {wat dan wel?} die ons voorging
of ons tot nu toe een definitief 'model' aan de hand deed.
Iets anders dan onze eigen verbeelding stond onze allerverste
voorouders nog helemaal niet
ten dienste [dan instinct,
mimiek, gebaren &
'grommen']!
@
Dit
maakt dan
ook begrijpelijk waarom
elke cultuur begonnen is als 'religie', of 'andersom'?
Dat alle reeel bestaande religies stuk voor stum vormen van culturele ordeningen zijn:
constructies op wat wij zouden kunnen noemen
'G d zegene de {min of
meer toevallige}
[in]greep!'!
@
Het
wankele ontwerp
v/d werkelijkheid, 't
waarvandaan & waarheen, werd
[door onze voorouders] in handen gelegd
van 'hogere machten', natuurkrachten, geheimzinnige bewegingen van hemellichamen.
Die hen [en ons] als onze uiteindelijke legitimatie dienden:
'mensen' moeten zich strikt aan die 'zelf-ontworpen/voorgeschreven' orde{s} houden,
want 'de wereld'
dondert subiet in elkaar, als we
ervan afwijken &
't nakijken
hebben.
@
Dat
'moeten' dat
dus tot op de my~
didag van vandaag
zo opvallend aan 'het
[on]geloof' vastzit ["Dat
moet ik van mijn [on]geloof!"],
heeft heel diepe wortels.
{EN 'stammen &
takken'!}!
@
Het
laat zien
dat ook vandaag
ons 'mydigeloof' [of ongeloof]
'n soort van wereld-orientatie is,
'n meegegeven, 'meegekregen' beeld
van hoe de wereld in elkaar zit [of juist niet]!
Vandaar ook maar al te vaak de volkomen desorientatie
bij mensenkinderen als ze
hun geloof dreigen
kwijt te
raken
...
@
That's
also what
mydi is all
about.