platte droom

~*~

HEERLIJK
gedroomd &
alles vergeten ...
'dikke pred!
en/of pure
ellende?'



't BOEK
Prediker
behoort dus,
evanals JOB & SPREUKEN,
tot de zogenaamde wijsheidsliteratuur:
de auteur verwoordt in dit mydiboekje zijn visie op het leven
en daarnaast probeert hij aan de lieve
of minder lieve mydilezer
wijze raad te geven {?}
en praktische
adviezen ...!

DE
wijsheidsliteratuur in het OT
heeft vaak een poetische vorm:
hierbij staat de vertaler direct voor een belangrijke keuze ~
HOE geef je HEBREEUWSE poezie
in het Nederlands
weer ...?

MOET
de poetische vorm
gehandhaafd blijven, en zo ja,
op welke [aanvaardbare]
manier?

IN
de NBV
worden poetische teksten
in principe als poezie
vertaald:
typisch dichterlijke kenmerken
moeten OOK in de vertaling
te ZIEN zijn ...

DE
meest praktische
consequentie hiervan is,
dat poezie 'stichometrisch' wordt weergegeven:
in versregels die [zoveel mogelijk] een weerspiegeling zijn
van de Hebreeuwse
versregels!

BEHALVE
de stichometrisch vorm
kunnen poetische teksten
allerlei andere vormkenmerken hebben.
EEN in het oog springend kenmerk
is het ritme van een poetische tekst:
door de opeenvolging van beklemtoonde
en onbeklemtoonde
lettergrepen, gecombineerd met een afwisseling
in toonhoogte en tempo,
krijgt de tekst een bepaalde cadans.
HET ritme van de brontekst is
als het goed is
OOK op de EEN of Andere manier
in de vertaling terug
te vinden?

DE
Hebreeuwse poezie
kenmerkt zich daarnaast vooral
door het 'parallellisme':
opeenvolgende versregels
hebben dezelfde grammaticale structuur,
waarbij woorden, gedachten en beelden worden herhaald
of met elkaar in tegenstelling staan.
Een duidelijk voorbeeld hiervan
is te vinden
in 3:2:
"ER IS
een tijd om te baren
en een tijd om te sterven,
een tijd om te planten
en een tijd om te
rooien ..."?!

IN Prediker
worden drie passages als poezie weergegeven:
1:2-11, 3:1-8 & 12:2-8.
De rest van het boekje is geschreven in poetisch proza:
teksten die poetische kenmerken vertonen,
maar niet in die mate dat we ze poezie
kunnen noemen.
DEZE teksten zijn in de [NV] nieuwe vertaling
niet als poezie weergegeven,
maar als proza.

DOOR
deze aanpak
zijn de poetische geddelten van dit boekje
duidelijk herkenbaar:
alleen al door de stichometrische opmaak
springen deze passages eruit.
Ze spelen echter OOK inhoudelijk
een belangrijke rol
binnen het boek
Prediker.

ZIJ
verwoorden het zogenaamde 'cyclusmotief'
dat EEN van de CENTRALE gegevens van het boek is:
de dingen wisselen elkaar af in een voortdurende kringloop,
iets werkelijk NIEUWS
is er niet.

ZOALS
de natuur
een eeuwige kringloop is,
ZO ook het leven hier [1:9]
van de 'mydi'-
mens:

Wat
er was,
zal er altijd weer zijn,
wat er is gedaan,
zal altijd weer worden gedaan.
Er is niets nieuws
onder de
zon.

~#~