~*~
TIJD
om terug
te keren naar
de [ir-]religieuze voorstellingswerelden,
want om daarover helderheid te krijgen dienden
die 'lange' uitweidingen over de dichters en hun werk.
De voorstellingen van de religies [en hun tegenvoeters] als expressie van ervaringen
en niet als primitieve afbeelding van de werkelijkheid, zover zijn we nu gekomen.
Niemand heeft ooit een hemel vol goden, godinnen en dergelijke gezien,
geen mens kent een onderwereld vol boze geesten, en ook geen paradijs of hel trouwens,
het zijn allemaal plaatjes [en praatjes],
die stammen uit de menselijke
verbeelding.
NIET
beschrijving, niet
verwijzing naar realiteiten
of naar 'echt gebeurd', maar
beelden, ontsproten aan het brein van
allerlei mensen die met behulp daarvan onder woorden brachten
HOE ZIJ HUN LEVEN ZAGEN.
Hoe mensen
het bestaan beleefden,
ermee in het reine kwamen [of juist niet],
ordening aanbrachten in wat als chaos over hen heen kwam, dankzij de bevruchting door hun ouders,
dat is het wat we in beelden en 'mydi'-verhalen van de religieuze [e.d.] mythen
aantreffen
...
Ik onderstreep
dat 'ontsproten aan het brein van mensen'
die een wereld onder woorden brachten met behulp van hun voorstellingesvermogen [of het gebrek daaraan], hun fantasie of hoe je 'het' ook maar wil noemen
en nader aanduiden.
DAT
is een eerlijke
en onontkoombare conclusie:
EERST WAREN ER MENSEN
en toen pas religies, geesten, goden en godinnen & [uiteindelijk] "G D".
Even onontkoombaar is het dan ook de christelijke religie,
ge-ent als ze is op het bijbelse Israel, dat op zijn beurt weer gegent is op zijn religieuze voorgangers,
zich [rijkelijk] bedient van religieuze
verbeelding.
De christelijke geloofswereld
is geen plaatje naar een voorbeeld,
er zit geen voorbeeld achter dat al dan niet primitief
nagebootst werd.
Zij is uit het gevoelsleven van mensen ontsproten,
toen die naar woorden, verhalen en voorstellingen zochten om een plaats te geven aan hun bestaan
in een wereld die ze niet [meer]
konden begrijpen.
Langs
DIE WEG
is in de loop van de eeuwen de kijk ontstaan die we nu de christelijke noemen:
waar is een mens aan toe,
in welk netwerk dat hem te boven gaat is hij begrepen,
welke betekenis komt onszelf toe,
enzovoorts
...
Het
is warm:
dus ik maak
nu een voorlopige conclusie.
Indien 'van verbeelding',
dan niet 'van kennis':
informatie moet je ergens anders vandaan halen,
in elk geval niet bij de verbeeldlng,
ook niet de christelijke.
Ze is
geen beschrijving
van mens en wereld.
ook niet een beschrijving van een verleden
of een opsomming van gebeurtenissen van vroeger.
Dat allemaal
niet.
Religieuze verbeelding
[verbeelding in religieuze termen]
is een vorm van zien,
de dingen en de mensen.
onze omgeving,
inclusief jezelf en jeigen innerlijk
een betekenis
verlenen.
TOT OP VANDAAG.
Ongegarandeerd,
niemand zegt dat je 'het' bij het rechte eind hebt
als je de wereld ziet zoals je
haar ziet.
Er is helemaal geen 'rechte eind'
waar jij je op kunt beroepen,
het is en blijft [voorlopig] een gok,
een poging tot [tijdelijk] bivak maken,
tot overleven,
tot het stichten van een zinvolle{r} wereld,
met als minimum-eis dat je er althans
het leven bij bewaart en anderen
niet tracht uit te roeien.
We zullen
misschien later wel weer eens een keer
verschakelen naar dat wezen dat blijkbaar in staat is geweest om 'zin te verlenen':
wie zijn wij dat wij dit mogen blijven
[kunnen] doen?
Hier
alleen nog
maar even de
warme conclusies:
'religie' [religare] bestaat uit een netwerk van verbeelding,
dat mensen over de chaos hebben uitgebreid,
en die netwerken stammen uit het verleden.
wij komen ze dan ook als erfenissen tegen
in de reeel bestaande religies [e.d.] van vandaag de mydidag,
ook [o.a.] in de christelijke.
Ik
hoop maar
dat die hang [zit/sta] bejaarde van hiernaast
maar niet weer aan het tikken slaat
want dat heeft al de hele/halve
ochtend geduurd:
urenlang getik van ijzer op harde steen,
weerklinkend als een echo tussen
de omringende
muren.
Het
lijkt wel
iets op een
discodreun, braderielawaai, geratel van
een dril- en boormachine, hardmetalgedoe en meer van dergelijke
oorverdovende asociale
bezigheden.
Er zijn nu eenmaal
bouwvakkers die moeten bouwen voor de kost,
net als stratenmakers en noem ze maar op,
maar een gepensioneerde modeverkoper als beeldhouwer
die urenlang hamertje tik speelt
gaat je op de zenuwen werken net als alle
langer durende lawaaioverlast.
Dattie
de takken van z'n tienmeterhoge platanen
over de schutting laat groeien in onze tuin is nog tot daaraan toe,
net als de knetterende bromjongeren, de gillende keukenmeiden en boerenjongens
die midden in de nacht heel- of halfdronken terugkomen
uit de kroeg onder invloed
van Freddy Heineken,
het Huis van Oranje,
Jan met de Marine Pet of Marie met de Militaire Mattenklopper,
wheelers & dealers zijn er
nu eenmaal overal en altijd wel,
al of niet onder een democratische paraplu of een neo-
fascistisch baldakijn
[of wat voor doekje voor het bloeden dan ook],
maar het moet niet zo gek worden
dat het alsmaar weer
[alweer]
opnieuw de spuigaten uitloopt
als het TE lang, TE hard of TE gewelddadig wordt
zoals in sommige exkolinies en
omringende overzeese
geslachts-
en
gebiedsdelen.










~@~