Pimplistische Volks Beweging {PVB} ~~~~~~~~~~~~~~~

Zonder toekomstvisie stagneert het Westen. Sinds de val v/d Muur is er geen consensus meer over waar we naartoe moeten als samen-leving. De polarisatie regeert. Eric Storm (EU geschiedenis @ Leiden): Waarom is het politieke debat in vrijwel alle Westerse landen de laatste jaren zo gepolariseerd? Vaak wordt gewezen 'naar de opkomst van populistische partijen door de groeiende onvrede bij veel kiezers over de economische globalisering, immigratie & multiculturele samenleving.' 't Is echter nog maar de vraag of dit de ENIGE en meest relevante verklaring is. 'n Interessante vergelijking is die v/d Wederopbouwjaren.

Na 1945 zorgden de herinneringen a/d Tweede Wereldoorlog, de noodzaak v/d wederopbouw & de dreiging van 'n nieuwe wereldoorlog ervoor dat er 'n sterke gerichtheid o/d toekomst was. Iedereen was 't erover eens dat 'n nieuwe (grote) oorlog vermeden moest worden & dat economische groei & de opbouw van 'n welvaartsstaat de (aller)hoogste prioriteit hadden.

Alleen over de manier waarop verschilden links & rechts van mening. Er waren vele wegen, maar ze leidden allemaal naar Rome.

De val v/d Muur in 1989 betekende 't eind v/d Koude Oorlog & daarmee veranderde ook 't toekomstperspectief.

In de 'happy nineties' voelde dit vooral als 'n soort van bevrijding/verlossing. De liberale democratie was volgens velen zelfs 't 'eindstation' v/d geschiedenis. Maar al snel kwam de teleurstelling. Criminaliteit, geweld, migratie & globalisering ~ die onder dreiging van 'n atoomoorlog als niet meer dan onvermijdelijke ongemakken werden gezien ~ groeiden uit tot levensgrote wijdverbreide problemen, zeker na de aanslagen van 11 september 2001 & wat erop volgde.

Maar 't sterk toegenomen onbehagen heeft nu vooral te maken met 't wegvallen van 'n duidelijk toekomstperspectief. Er is geen breedgedeelde consensus meer over waar we eigenlijk wel of niet naartoe moeten als samenleving. 't Is alsof we op 'n eindeloze vlakte staan en inplaats van 'n lokkend wenkend glorieus visioen aan de horizon dat ons een kant oplokt, wil nu iedereen 'n andere kant op, met onverwachte stagnatie & irritante polarisatie als gevolg. Zonder. 'n duidelijk beeld v/d toekomst is 't nu de visie op 't heden 't eigen verleden die bepalend wordt in vele (steeds meer?) gevallen. Voordat we weten waar we wel of niet heen willen, moeten we eerst bepalen wie we zijn & wat voor ons de beste oplossing is. Vandaar dat het begrip identiteit de laatste jaren zo in zwang is geraakt: de collectieve identiteit van 'n samenleving of beschaving. Aangezien de bedrei-gingen voor 't heden & voor die collectieve identiteit ~ in feite bij gebrek aan 'n serieuze vijand of uitdaging ~ voor iedereen anders zijn,
ontstaat de huidige verwarrende patstelling.

Wezenlijke veranderingen worden al snel door 'n deel v/d bevolking gezien als 'n stap i/d verkeerde richting. Zo wordt 't cultuurbeleid v/h kabinet door de tegenstanders als 'n aanval o/d beschaving gekarakteriseerd, terwijl door anderen de komst van nieuwe migranten wordt gezien als de voorbode v/d onherroepelijke ondergang van Europa. Met als resultaat 'n vrij hopeloos lijkende partij touwtrekken

(de gedoogsport bij uitstek voor/door gefrustreerde gekooide grijze muis als perfecte gechipte muchomacho holbewoner)!?