pijnplekken & kwetsuren, scheidingsangst & twijfel

~!@!~

Aangezien
de volmaakte partner niet bestaat,
sta je dus voor de uitdaging om de onvolmaakte partner die je
voor je neus hebt te erkennen en
te accepteren?

-

Hoe goed
je relatie ook is,
het moment komt dat je partner en jij
vergeten om elkaar te
erkennen ...

Je
bent
geveld door stress
en projecteert je ellende
op elkaar!

Je
valt aan
en verdedigt,
probeert elkaar de schuld te geven
door ze in elk anders schoenen te schuiven
en maakt er ronduit een potje en
een puinhoop
van ...

ALS
jij en je partner
elkander je misstappen
KUNNEN vergeven
en weer vertrouwen in elkaar
kunnen krijgen,
DAN kun je daarmee
je liefde en je vermogen
tot intimiteit
verdiepen:
DAT is de uitdaging van
een relatie ...

Vergeving
is in elke relatie
DE sleutel tot
succes?!

Sterker
nog:
als jij en
de Ander bereid zijn
om vergeving te betrachten,
DAN kun je met succes
samenleven,
ZELFS
wanneer je niet echt veel
met elkaar gemeen
hebt!

Aan
de andere kant:
als jullie beiden NIET bereid zijn
om vergeving te betrachten,
DAN kun je alles proberen
maar lukt niets
echt.

Niets:
godsdienst niet,
psychotherapie niet &
ook 'relatieworkshops'
niet ...

ALLEEN
door
vergeving te betrachten
worden onvolmaakte mensen HEEL
en kapotte relaties geheeld
en versterkt:
je leert
waar het bij ware liefde en
echt essentiele zaken
om draait.


~!@!~


De
angsten
die in jou en je partner opkomen,
stammen niet alleen maar
uit jullie onderlinge
interacties.

Ze
zijn
geworteld in de onbewuste kwetsuren
uit je kinderjaren.

Het
dwangmatige
gedrag van jou en jouw partner
werd al op zeer jonge leeftijd aangeleerd
als reactie op de voorwaardelijke liefde
van je ouder{s}!

Wanneer je
vrede sluit met je ouders
en hen als gelijken aanvaardt,
dan hoef je niet meer te veranderen
om aan hun verwachtingen te voldoen,
en wil je evenmin zij veranderen
om aan de jouwe
te voldoen.

DAN
houd je ermee op
om de lessen uit je kindertijd te 'herscheppen'
in jouw intieme
relaties.

Als
man
houd je op om je moeder te zoeken in je vrouw,
in een poging om haar echtgenoot te worden.
Als vrouw
houd je op om je vader te zoeken in je man,
in een poging zijn echtgenote
te worden.

DE
Vader & Moeder der Schepping
vragen slechts om wat bijdraagr aan JOUW ontwaken:
HUN liefde voor jou is zowel mild als
vurig!

EEN
soort liefde is niet genoeg:
je hebt ZOWEL de liefde van de Vader als die van
de Moeder
nodig?

De
liefde
van de Vader
[het mannelijke]
kan je leren wat moed is.
De liefde van de Moeder
[het vrouwelijke] kan je leren
wat mildheid
is.

Met
DIE moed
kun je door je angsten heenkomen.
Met DIE mildheid open je
jouw hart.

Problemen
met 'de Vader'
komen tot uiting in het onvermogen
om te weten wat jouw creatieve levensopdracht is
en die dan ook te kunnen
vervullen?

Problemen
met 'de Moeder'
nemen meestal de vorm aan van het onvermogen
om liefdevolle & intieme relaties
aan te gaan!

Wanneer je
aan de ene kant van de weegschaal
te weinig geleerd hebt,
DAN is er meestal dus sprake van overcompensatie
aan de andere kant.

Je KUNT
het evenwicht alleen maar herstellen
door de les te leren die je meest problematische
"Ouder" voor jou met zich
meebracht.


~!@!~


PAS
wanneer al jouw relaties
gekenmerkt worden door oprechtheid en helderheid,
kan je zielsverwant zich manifesteren.

Je vindt
jouw zielsverwant niet door een ander mens in de steek te laten:
AL je relaties moeten
in orde zijn.


~!@!~


Wanneer
jouw leven geankerd is
in de waarheid van jouw beleving,
DAN kun je die waarheid
met anderen
delen.


Maar
wanneer je de waarheid, of liefde, of verlossing BUITEN jezelf zoekt,
dan zul je keer op keer
teleurgesteld
worden!


Je
krijgt de beminde
ALLEEN door jezelf te eerbiedigen:
wie zich in allerlei bochten moet wringen om liefde te krijgen,
die duwt de beminde van zich
af.


WIE IS
die beminde tenslotte?
Zij/hij is slechts een spiegel
voor jouw eigen toewijding
aan de waarheid.


~!@!~


WANNEER je
de 'beminde' eenmaal in de vorm ontmoet hebt,
DAN kan je leven niet doorgaan zoals
het GING.


ALLES
wat je afzonderlijk dierbaar is,
dat moet je
loslaten.


ALLEEN
wat je gezamenlijk dierbaar is,
in wederzijds respect & aanvaarding,
kun je meenemen.


Het
geisoleerde ik
moet sterven om het ik als partner, als levensgezel,
geboren te laten
worden.


~~