pijn

*

"Vindt de leeuw
het de moeite waard
om de muis schrik
aan te jagen?"



Wie
kent niet
het mydiverhaal van JOB?
Veel geleerden denken dat Job,
een geniaal drama uit de tijd van Avraham,
het oudste verhaal uit de bijbel is en in zekere zin lijkt het ook
het meest op heel veel verhalen die we dagelijks weer
in 'ons' myDi
kunnen
tegenkomen!

Job ontdoet
een relatie met G D van alle franje
en houdt de kern over: een mens alleen, naakt,
die het uitvecht met
zijn 'g d' ...

In
een patroon
dat steeds weer terugkomt in het OT,
geeft G D alle troeven uit handen en geeft "HIJ" de mens
de vrije teugel!

DAT
patroon
wordt nog onderstreept
door het simpele feit dat het boek Job,
met zijn sterke argumenten tegen de onrechtvaardigheid van G D,
in de bijbel is opgenomen.

Toen ik,
amper twintig,
aan het begin stond
van mijn carriere als 'zwerver',
hield ik me bezig met het doorvertellen
van de belevenissen van anderen.
Ik werd daarbij met de neus gedrukt
op het probleem van het lijden.
Bij het verzamelen van materiaal
voor artikelen kon het gebeuren
dat ik aan het bed kwam te zitten
van iemand die getroffen
was door de EEN of Andere
rampspoed.

Ik heb toen ook
een aantal 'mydiverhalen' geschreven
over mijn ouders:
de dertigjarige 'onderduiker'
die na een half jaar concentratiekamp
toch nog een half jaar voor de 'bevrijding'
door soldaten wordt doodgeschoten;
de moeder in verwachting
die dit na een hard leven ook nog moet meemaken
en de rest van haar leven moet zwoegen
om het hoofd boven water te houden;
het kind dat opgroeide
zonder vader en maar niet wilde
'deugen' ...

Ieder
mydiverhaal
beschrijft een tragedie
die mensen blijkbaar moeten doormaken,
en die hun relatie met zichzelf,
'g d' en 'de anderen' op het spel had gezet
'omdat de christenen het leed nog groter
hadden gemaakt':
"Het" is een 'straf van G D'!;
"Het" is ter ere van G D!;
"Nee, niet 'g d' zit erachter, maar de 'satan'!;
"G D" noch 'satan' hebben er de hand in,
het was 'gewoon
toeval'! ...

Al die theorieen
over het lijden van pijn helpen niet,
maar brengen eerder in verwarring?
We zoeken vooral naar duidelijkheid en
troost bij "G D" [o.i.d.]
en bij 'g ds volk',
maar in bijna alle gevallen
veroorzaken christenen en andere 'gelovigen'
nog MEER leed en kunnen
'ze' nauwelijks
troost
bieden!

Als reactie
op dit soort problemen
had ik 'dienst geweigerd'
en was ik gaan 'zwerven':
het lijden van degenen die ik ontmoet had,
was MIJN lijden geworden
en HUN vragen werden
MIJN vragen ~
blijkbaar worden wij als mensen
gekweld door dit soort vragen
over ziekte,
ellende, ontrouw,
hoogmoed, wantrouwen,
armoede, moord en doodslag,
misbruik, vals gezwets
en flauw gehuichel en is het moeilijk om
ECHT hulp te vinden en te
krijgen.

Ik val in herhaling,
dat besef ik nu onderhand wel:
maar wat je hebt 'meegemaakt' in je leven wordt een deel van
de 'bron der zielen', ons gemeenschappelijke menselijke lot gedurende
onze evolutie, en we proberen om 'de zin' te zien van ons bestaan,
van alle pijn en ellende, verdriet en troosteloze
uitzichtloosheid ...

En tegen de klippen op
blijven we proberen om er 'hoe dan ook'
"IETS" van te maken.