Over...

Hey dagboek,

Zoals ik bij mijn vorige en ook eerste post/verhaal/wat dan ook zei houd ik het niet echt heel vaak bij.
Een paar redenen:
-Er is niet echt iets gebeurd.
-Ik heb er geen behoefte aan op dat moment.
-Heb totaal geen zin om een heel verhaal te schrijven, want ik weet als ik eenmaal begin met schrijven/typen ik dan ook een heel boek schrijf (bij wijze van spreken natuurlijk).

Maar ik vind nu van mezelf dat ik mijn situatie van dit moment weer even bij moet werken.
Dus... waar zal ik mee beginnen?

Ik denk dat ik het beste met de grootste verandering kan beginnen:
Het is uit met mijn vriendin... al een tijdje eigenlijk, maar zoals ik al eerder zei, had ik er de laatste tijd niet echt de behoefte aan om het te vertellen en er verder over te praten.
Het zat er eigenlijk al een tijd aan te komen. Ik ben alleen soms zo'n naïef persoon die denkt dat het allemaal wel goed komt. Maar waarom ging het nou eigenlijk uit? Nou dat zal ik vertellen, omdat zij een stuk karton is met lippen! Wat bedoel ik daarmee? Ze heeft echt 0 gevoel, althans dat liet ze nooit zien en bij een relatie is dat echt kut...

Nja oke ze had niet echt 0 gevoel, maar ik was haar eerste vriendje en natuurlijk snapte ik dan dat ze het moeilijk vond om zich te uiten, want in je eerste relatie is dat moeilijk. We hebben het daar ook vaak over gehad en ze snapte dat ik daarmee zat, want ik gaf veel in de relatie, maar kreeg echt amper wat terug. Ze snapte het en zou er rekening mee houden. Vervolgens ging het een tijdje heel fijn. Ze liet meer van haarzelf zien en ze zei heeeel soms spontaan iets liefs en daar was ik heel blij mee, want ik ben zo'n iemand die al blij is met de kleinste dingen in een relatie, als het maar een keer van de andere kant komt in plaats van dat ik alles doe.
Maargoed, dat ging even goed allemaal, maar dat ging langzamerhand weer minder. We kregen weer ruzie, omdat ik altijd weer een gesprek moest beginnen, omdat ik anders nooit iets van haar hoorde en we praatte weer en het ging weer even beter en ook dat ging weer fout. Je ziet al waar dat heen gaat.. Het bleef zo doorgaan ja...
Maar wat zo stom was... Ik kreeg ondertussen steeds commentaar dat ik niet genoeg lieve dingen tegen haar zei... sorry what? Ik zei bijna elke dag goedemorgen zodat ze wakker zou worden met meteen een berichtje van mij en ik zei vaker dat ze leuk was en vanalles, maar nadat we een paar keer ruzie hadden zei ik het wel wat minder, maar nog steeds redelijk vaak. En dan krijg ik dus daar commentaar over terwijl zei dus letterlijk niks tegen me zegt zonder dat ik eerst wat tegen haar zeg... beetje ironisch.. Ik word daar dan zo gefrustreerd om hè.

Ow ik ben nog iets best wel groots vergeten...
Ik hoorde nog voor de zomervakantie dat een van mijn lievelingsbands 'Paramore' naar nederland kwam... OMG!!!! ik werd gek. Na jaren geen tours meer kwamen ze eindelijk weer een keer. Ik zei dat tegen mijn vriendin en zij vindt Paramore ook vet, dus gingen we meteen kaartjes bestellen. Nou dat hadden we dus geregeld.
5 september was het zover, maar 2 dagen daarvoor kreeg ik opeens een bericht van haar:
"hey, ik ga niet naar Paramore"
Wait whut?! Ik belde haar meteen op en vroeg waarom niet. Zij mocht niet van haar ouders zo ver weg op een doordeweekse dag. Ik vroeg "hoezo mag dat opeens niet meer? Eerst wel toch?"
"Nou, nee ik had het niet gevraagd en vandaag dus wel en ze zeiden nee" zei ze...
Ze heeft dus niet eens gevraagd of ze überhaupt mocht toen ze het kaartje met mij bestelde. Ik bedoel, dat vraag je toch dan?! Het kaartje kostte 45 euro! Ik werd boos op haar, omdat ik me verheugde om samen met haar te gaan en om het feit dat ik echt niet in mijn eentje naar zo'n groot concert ga. Weet je hoe stom je je wel niet voelt dan... Ik was dus boos en wat doet zij? Zij wordt boos op mij, omdat ik dus boos op haar ben... "Ja ik dacht dat ik wel zou mogen en ik kan er toch nu ook niks meer aan doen? doe niet zo boos ja, dat slaat nergens op." zei ze. Nou dat moet je bij mij op zo'n moment niet doen. Ik kon op echt net op de dag van het concert zelf regelen dat mijn zus meeging. Het was een kei leuk concert, maar natuurlijk zat al dit gedoe nog in mijn achterhoofd..

Ik had haar daarna een tijdje niet gesproken en ik dacht even na. Het kon niet meer voor mij. Het feit dat ze geen energie in onze relatie stak plus dat ze mij nog commentaar gaf op echt alles en ook nog dat gedoe van dat concert. Ik ging naar haar toe en heb verteld dat het voor mij niet meer ging werken. Ze snapte het en toen ze weg ging begon ze te huilen en zei dat het haar veel speet enzo.. Dat was best kut..
Ik hoorde even niks van haar, maar opeens: "hey, kun je even praten?" vroeg ze. Ik wist niet wat ik moest verwachten, maar ik zei maar dat ze kon komen. Toen ze eenmaal bij mij was begon ze me te huilen en begon ze me te knuffelen en zei ze dat ze me heel erg miste en dat ze zo'n spijt had dat ze niet zo veel moeite voor me deed en nog van al dat soort dingen.. We hadden even gepraat en ik zei dat we even konden kijken hoe het verder ging.
Het ging in die paar dagen daarop best goed tussen ons en stelden we allebei voor om het nog een keer te proberen...
Dat was dom van me... want die komende weken was ze precies hetzelfde als eerst. Het ging even goed maar daarna ging ze weer tyfus stom te doen en arghh!!! ik ergerde me zo hè... We gingen samen met 2 vrienden van me naar een soort festival met echt mijn lievelingsband die optrad. Dat ging de avond daarvoor al weer mis want ik hoorde helemaal niks van haar en om 2 uur 's nachts belde ze me op en ging ze alleen maar bitchen tegen mij... Ze kwam wat later op dat festival en was toen de hele tijd stil en ze verpeste bijna mijn hele dag...
Die avond ging ze nog even bij mij langs, omdat ik dat aan haar vroeg. Ik was het nu helemaal zat en ik wilde het niet meer.. Ook zij wilde het niet meer, maar dat kon mij even geen flikker schelen want ik was helemaal klaar met haar. Stuk karton met lippen...
Dusja zo ging dat dus.. ik heb haar helemaal niet meer sindsdien gesproken en dat vind ik eigenlijk ook niet echt erg.

In een relatie ben ik helemaal geen moeilijk persoon, als je het maar ook niet moeilijk maakt voor mij.
Wat ik daarmee bedoel is dat ik veel energie in een relatie stop. Ik verwacht dat eigenlijk ook wel terug. Zoals ik eerder zei hoef ik echt geen heel gedicht over waarom je me leuk vind maar ik bedoel als je een keer uit jezelf praat op whatsapp of een keer "ik mis je" "je bent leuk" "ik houd van je" zegt begin ik al meteen te stralen, maar als je zo'n iemand bent die niet veel zegt op whatsapp, omdat je te lui bent om te typen (wat een reden van mijn ex was) dan word ik daar niet bepaald blij van. Ik bedoel, als je iemand leuk vindt of van die gene houdt dan doe je daar toch ook moeite voor? Die moeite die je doet is het toch waard?

Nou genoeg over dat onderwerp..
Thuis betreft gaat alles wel wat beter eigenlijk. Het is wat rustiger, dat is wel fijn. Nog steeds niet helemaal geweldig maarja dat ben ik gewend.
School gaat wel redelijk.. ik sta niet heel goed met mijn punten, maar er kan vanalles nog gebeuren en ik kan met dit raport wel over dus dat vind ik goed genoeg. Ik doe natuurlijk nog steeds mijn best, maar meer kun je niet doen hè..
Mentaal gaat het ook wel redelijk.. ik heb niet echt problemen ofzo, maar avonden blijven nog wel onrustig bij mij. Vooral de zondagavonden, omdat dan weer een nieuwe week komt met weer veel school en andere bullshit en ik krijg dan weer stress enzovoort...
Mijn 'vader' zit me nog steeds op mijn nek, maar mijn verjaardag vergeet hij bijvoorbeeld weer wel hè vuile tyfuslijer...

Dat was het wel zo'n beetje denk ik. Niet echt veel gebeurd verder denk ik.

Nouja, er is nu wel een nieuw meisje... Zij is echt zo geweldig
Ze is echt de persoon die ik nodig heb. Ze heeft humor, ze is zoooo knap, ze is echt heel lief, ze is niet alleen maar serieus, maar wel wanneer het nodig is. Ik ken haar nog niet zo lang en ik moet ook niet overhaasten, ga ik ook niet doen. Ik zie hoe het loopt, maar zoals ik al zei. Ik doe wel moeite voor haar en dat vind ik ook leuk.

Nu ben ik wel zo'n beetje klaar ja...
Ik zie wel weer wanneer ik iets nieuws meemaak of wanneer ik zin heb om iets te zeggen.

laterz