Ik blijf me elke dag weer verbazen hoe snel de tijd voorbijgaat en hoe vreselijk langzaam ik ben
om ook werkelijk in 't bad te stappen, er weer uit te komen, boodschappen te gaan doen & ermee op te houden,
'op
pad te
gaan' [waarheen dan
ook], terug te keren
[voordat 't gaat regenen of
donker worden], op te gaan ruimen
& schoon te maken, bomen om te zagen
& onkruid te verdelgen & te gaan 'lopen
& fietsen'.
Geef mij maar
iets om te lezen of mee of op te schrijven,
tekenen & schilderen & al 't andere
verdwijnt
...
Als
sneeuw voor
de zon, water
i/d woestijn, eten & drinken
in de buurt van hongerigen & dorstigen enzo?
Zo zit ik nu eenmaal in elkaar al meer dan zestig jaar,
misschien wel gek & 'lastig', mahjah, zo ben ik en zo is 'ut' nu eenmaal met mij gesteld! En
TOCH
moeten 'die dingen' zo nu en dan gebeuren: waterbad,
afdrooggedoe, levensmiddelen [genoeg/teveel?], ergens heengaan [waarom, wanneer & hoe dan ook],
opruimen & reinigen, snoeien & niet altijd alles maar door laten groeien, 'bewegen'
& 'op tijd gaan slapen'.
Nou ja:
dat alles is dus ook wel 'overduidelijk'
HET
kenmerk van mydi!
Lezen, schrijven, tekenen,
ergens beeldend mee bezig zijn,
schilderen & uitbeelden, verbeelden, uitbenen tot op 't bot doorgaan
op weg naar het merg, geen moment verspillen en altijd maar weer bezig zijn met iets dat van binnenuit en/of buitenaf komt dat 'onweerstaanbaar' is:
wat is 'de zin' van 'het bestaan'?
Een 'foetus op komst',
geboren worden & opgroeien,
bewegen, lachen & schreeuwen,
huilen & genieten, leren horen en zien tot alles vergaat
en je weer terugkeert waar je vandaan kwam!
Die oervoorouders moesten er natuurlijk ook aan 'geloven':
vastklampen & weer loslaten,
wassen, vlooien & poetsen,
spelen i/d 'vrije natuur' & 'leren op school',
werken & wennen aan wat 'moet gebeuren',
zien wat 'onafwendbaar is' en 'je erbij neerleggen'
als 'de tijd rijp
is'
...
Allemaal
een kwestie
van wennen & ontwennen:
getting used to 'things' & learning how to become 'out of use' ~
youthful innocence & 'overaged' saying good bye to it all,
over & over again & again?
't Is mogelijk om om elke kracht
die op deze werkelijkheid inwerkt als geweld te definieren
maar dat zullen we dan nog wel zien als het zo ver is aan 't 'eind van 't mydiverhaal'!
Onbegrensheid met beperkingen: menselijke{r} strijd, weerstand, persoonlijke omstandigheden,
onze werkelijk of vermeende belangen:
mensen met al hun uiteenlopende 'g dsbeelden' [& afgodsbeelden]
& mensen tegenover mensen {en de innerlijke strijd
binnenin onszelf}!
Geweld
tegen & tegenover,
maar ook
"VOOR"
en 'ten behoeve van':
precies,
ten behoeve van
'ietswat'?
Alles
waar we mee te maken krijgen
is een kwestie van context:
'welke onderlinge verbanden & werkelijke omstandigheden'?
Ons 'zien' onder bepaalde omstandigden van wat we denken 'waarom het nu eigenlijk echt gaat',
uitleg van de betekenis van ons verleden om via ons heden op de toekomst te zijn voorbereid
& zo beter leren zien waarom & hoe mensen ervaren, veronderstellen,
kiezen & handelen
of juist
niet
...
ZO
zit je
middenin 'het leven'
van de mydidag v/d 'mydimens':
mydidimensie{s} na mydi~
dimensie{s}
...
Alleen maar
'voer voor geinteresseerden'?
Daar lijkt 't vaak wel wat op!
Al deze zaken gaan iedereen aan
en we zijn er allemaal op onze eigen wijze mee bezig,
maar 't vergt wel een bepaald doorzettingsvermogen om iets dieper in te gaan
op oorzaken en gevolgen.
Er is altijd weer
een schijnbaar/blijkbaar
TE
grote en
veel te diepe
kloof tussen specialisten & 'gewone mensen'?
En er zal dus ook wel aan beide zijden schuld daar aan liggen!
Aan de ene kant doodnormale mensen met alle dagelijkse mydimensenwensen
op al onze eigen gebieden des levens en
aan de andere kant 'vakidioten' &
'specialisten' die ervoor
hebben door-
geleerd?
Speciaal in mydi
hebben we dus te maken met een heel divers deelnemersbestand:
het enige wat ons samenvoegt is 'n toetsenbord met 'n schermpje!
Voor de rest loop alles [al of niet ver] uiteen ...
Eerlijkheid is wel 't allerbelangrijkste 'kenmerk'?
't Maakt niet echt zoveel uit of je nu buiten op 't land of in 'n bos [wherever] bezig bent,
of dat je [om wat voor reden dan ook] ergens 'binnen' zit en 'doet wat er gedaan moet worden':
't gaat erom je zintuigen zo goed mogelijk te gebruiken, op grond van bepaalde kennis
[definities & interpretaties] er achter je komen
WAT
je nu eigenlijk ziet
[hoort, opmerkt, ervaart] &
'what to do about/with/for
or against it'.
Altijd weer een zaak
van goed leren kijken & zien,
luisteren & ook horen wat er eigenlijk gezegd [of geschreven] is,
dat dateren & op volgorde brengen, herzien, er aan toe gaan voegen
in een eindeloos proces van evaluatie{s}
& revaluatie{s}?
Zoiets kun je
op 1001 manieren & wijzen doen,
als 't maar begrijpelijk is voor jezelf &
[indien mogelijk] ook verstaanbaar is
voor anderen.
Ik gebruik
zoveel mogelijk vertalingen
als er op 'n bepaald moment maar beschikbaar zijn
en citeer in 't wilde weg allerlei heel verschillende auteurs
uit diverse eeuwen & plaatsen.
Er zijn nu eenmaal ontzaglijk veel
zeer uiteenlopende [mydi]mensen & manieren waarop zij [wij] dingen
hebben leren zien & ervaren.
Het gaat nu eenmaal
om feiten & onze [eigen] interpretatie ervan.
Waardeoordelen & allerhande diverse invloeden,
bewust & onbewust, blijven altijd meespelen,
net als wisselingen in humeur & omstandigheden
van binnenuit &
buitenaf.
Alles wat onbewust erin meekomt
is 'gevaarlijker' dan wat we bewust naar voren gaan brengen?
We blijven onszelf en elk anders afvragen hoe het nu eigenlijk in elkaar zit!
Vandaar ook al die reacties &
reacties op reacties
tot i/h oneindige!
Genoeg
voor nu
voor 'u & mij':
op naar 't bad
omdat 't moet
[er is immers nog water?]!
Straks of later zien we dan
wel weer verder hoe 't zit met kippevelligheid,
[ver]woeste[nde] winden om rotsen en regenbuien op alle daken & wegen,
apocaliptici/epileptici/depressievelingen & optimisten
& al die andere vreemde snuiters,
fluiters, spuiters, muiters
& tranen met
tuiters.
