ook buiten spelen met ann meskens/wolfgang welsch?

ZO
zijn we allemaal begonnen:
als 'kinderen van
moeders'!

Een
mydimens begint
z'n leven wezenlijk
als 'kind van een moeder'?
Een twee-eenheid.
Vanaf het eerste inademen wil een kind overleven:
daar heeft het ook koestering voor nodig,
ons wordt leven ingeblazen
en we worden
aangemoedigd.

Even
simpel en
meer verbijsterend
is dat de moeder haar eigen
leven voor dat van haar kind zou geven?!
Zelfs nog voordat de boreling een eigen naam heeft.
Zo weerlegt ze doodgemoedereerd vanaf
het begin elke poging om 't
mens~zijn te reduceren
tot louter
egoisme
...

DIT
zegt
ZO
veel over
een andere manier
van filosoferen:
over hoe je denkend in de wereld staat
en vandaaruit de ander [en jezelf] verstaat!
Het eigen standpunt, de eigen weg,
wordt er steevast doorkruist {!}
door andere voorbijgangers?
Ze horen dus tot jouw wereld:
een wereld die je deelt ~
'wolven' delen
hun wereld
niet!

Ik
schrijf met
heel m'n lichaam:
emotioneel betrokken ~
in vergelijking met 't gros van 't Nederlandse filosofenrijk
lopen we daarom voorop, niet zozeer om we hier zoveel 'waarheid' vertellen,
maar omdat we zo met onze mydi~
verhaaltjes kunnen leren leven ~
'divers' duiken diep in
't bestaan!

Ik
bedoel: er
echt mee leven,
het binnen in ons stoppen,
de woorden ervan uitademen bij elke ontmoeting ~
onze eigen ogen multifocale lenzen geven juist voor DIT soort 'mydikijken'?
Proef onze woorden, deel mee & deel uit, adem diep in en uit alsof je leven
ervan afhangt: "Ik weet. Ik moet
de straat op, mijn blik verruimen:
mijn gehoor scherpen & naar
buiten [en naar
binnen] durven
gaan!"

"Ik
moet het
LEF hebben om
de mensen in 't gezicht
te kijken,
EEN
voor
EEN,
en
hun naam
durven vragen,
hen ook de
mijne willen
noemen!"

"ELKE
voorbijganger is
vol van betekenis:
leg maar rustig
de nadruk
op
'ELKE'!"

Een
esthetisch denken
in onze contemporaine
situatie moet dus ook voor ons ~
met 'n "ietwat
ON~
Nederlandse 'incorrecte' term"
~ oog hebben voor het anesthetische?!
Een anesthesist is een arts die je verdooft
voor een chirurchische ingreep: dat betekent
dat elk ervaren en waarnemen je onmogelijk wordt
gemaakt [voor het 'goede doel']!
In de esthetische ervaring van
en ontmoeting
MET
de ander
gaat het nu & hier juist precies DAAROM:
iemands gevoeligheden ter sprake laten komen,
er ons oor voor lenen en van
daaruit begrip
ontwikkelen,
maar ook weten
dat dit de eigen bodem wankel
KAN
&
MAG
maken
...

DIE
esthetische blik
[net als bij alle 'grote' profeten
van alle tijden, plaatsen & 'religies'!]
heeft daarom dan ook oog voor wat er nu eigenlijk precies
in onze samenleving[en] 'geanesthetiseerd' is geraakt:
ons vertrekpunt omschrijven we daarom als de on~
verzettelijkheid en natuurlijkheid waarmee moeders
in hun kinderen het individuele kind [kunnen] zien!
"Dit ene kind & geen ander, niet & nooit inwisselbaar,
te allen tijde niet slechts als middel maar als doel
op zich!"

ZO"N
eenvoudig, bijna
naief & onschuldig beeld:
het vertrouwen van die ouder en dat kind ~
G d is mijn Vader & Moeder altijd al geweest & ieder mens is in die zin uniek ~
maar probeer dat nu eens uit in je eigen leven en in alle soorten relaties die we erop nahouden!
G d laat zijn licht schijnen en 't regenen over alle mensen & wij kunnen volmaakt zijn als onze "Ouder"?
Tot aan de onderhandelingstafel: pas dan is er kans op echte vrede, verdraagzaamheid & Recht!
Filosofieboeken [of wat voor 'heilige' boeken, oerverhalen, gedichten & kunstuitingen dan ook]
maken eigenlijk het steeds terugkerende debat over normen en waarden helemaal overbodig?
Ik ben er rotsvast van overtuigd dat ons 'anders kijken', ons voortdurende
lezen van de ander [en onszelf], een buiten willen zijn ~ wat ook betekent:
BUITEN
'jezelf' ~
dat dit een heel ander
samenleven tot gevolg heeft
[waar ook Yehosjoea in navolging v/d profeten e.d. op doelde]:
normen en waarden LEEF je er,
ZONDER
ze opgelegd te
krijgen
...

"DROOM
toch niet!"
zeg je nu.
Of zouden dit misschien
juist wel de beste woorden zijn om 'getuigen'
lof toe te zwaaien voor hun 'werk' van alle plaatsen, tijden & 'omstandigheden':
ZO
laten we mydimensen {inclusief onszelf} immers dromen van 'n betere wereld?
DIE
zit verscholen
in hele kleine,
eenvoudige dingen: in dingen
die je niet ziet, tenzij
je anders gaat
kijken
...
blozen
engel
cool!
15 jan 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende