ontucht?


We
kunnen ook
in de brieven
van Sjapo, de vroegste
christelijke geschriften die er zijn
en die hij heeft laten opschrijven enkele tientallen jaren
na de kruisiging van Yehosjoea,
'n dergelijk voorval
terugvinden.

Neem
bijvoorbeeld 1 Korinte 5:
in de gemeente van Korinte
leeft een gemeentelid samen met de vrouw van zijn vader,
en daarmee wordt waarschijnlijk zijn stiefmoeder bedoeld. Paulus vindt dit ontucht,
zoals zelfs onder de heidenen niet voorkomt {vers 1}!
Dit past volgens hem helemaal niet in de gemeente
van Christos: wat moet er
nu gebeuren?

Paul schrijft
{rond 55 AD in vers 4 ~ 5}:
"Wanneer jullie en ik
dus in de geest bij elkaar zijn,
en de kracht van onze Heer Yehosjoea haMasjiach {de Gezalfde/Christos} bij ons is,
dan moeten jullie die persoon aan Satan uitleveren:
dan gaat zijn huidige bestaan verloren,
opdat hij zal worden gered op de dag
van de Heer!"

Het is
lang niet altijd
zo eenvoudig om die voorstellingswereld
en de gedachtengangen van de laatste apostel op dit soort van punten te volgen?!
Duidelijk is wel [ongeveer] het volgende:
in een gemeentevergadering, waar Sjapo niet lijfelijk,
maar wel 'geestelijk' aanwezig is [wij zouden misschien weggen: zijn autoriteit,
zijn gezag wordt ervaren in dat soort van samenkomst]
waar ook iets beseft wordt van de 'aanwezigheid'
van de Heer Yesjoea
wordt deze man nu uitgestoten uit die gemeente
en 'aan de satan
overgeven'?

Ik denk
dat er dus waarschijnlijk een soort
van ritueel is geweest, waarin woorden gesproken zijn als bijvoorbeeld:
"In de naam van de Heer Yesjoe de Christos leveren wij "N.N." aan de satan uit!"
Net zoiets als de vloek tegen ketters & christenen die latere Joden uitspraken tegen afvalligen & volhardende verdoolden op foute wegen [zoiets
als Spinoza ook ooit moest
ondergaan?]
e.d.

Hoe
parafraseren we dan
die tweede helft van vers 5:
'tot verderf van zijn vlees'/'gaat zijn huidige bestaan verloren',
opdat zijn geest behouden worde in de dag des Heren/gered op de dag van de Heer?
Duidelijk is dus wel dat het hier omschreven ritueel moet dienen,
opdat de man op de oordeelsdag
gered wordt?

Maar
wat betekent
'tot verderf van zijn vlees/zijn huidige bestaan gaat verloren'?
Moeten we dan weer hier denken aan een soort van gebeuren zoals bij Annanias & Saffira?
"Van schok/schrik/angst
doodvallen"!?

We
weten het niet!
In elk geval is duidelijk
dat dit ritueel bedoeld is om die 'foute' man in zijn fysieke bestaan te treffen
en dat is dus duidelijk verbaal & psychologisch geweld volgens onze nu gangbare definities?
Daarmee is nog niet gezegd of het zinloos dan wel zinvol,
illegitiem dan wel legitiem
geweld is!

In
de zaligsprekingen
komen we naast zegeningen soms ook vervloekingen
en verdoemingen tegen
als voorbeeldig
'tegendeel':
'zalig degene
die ...',
maar 'verdoemd &
vervloekt zijn zij
die ...',
of,
'indien iemand
een van die eenvoudige kleine kinderen
tot iets slechts zal verleiden, ware het beter geweest
dat hij met een molensteen om de hals
in het water zou
worden gegooid'!

Of
op iets meer
'voorzichtige' manier:
'geef de keizer wat van de keizer is en geef G d wat van G d is'!
Of: heb je 'vijanden lief' [want ...] & G d bovenal ~
jullie moeten volmaakt zijn zoals jullie hemelse Vader volmaakt is
en die het doet regenen over goeden en kwaden en die zijn zon laat schijnen
over rechtvaardigen
en verdoolden?

Het
ligt er
dus maar net aan
hoe je nu al dit soort van woorden,
spreuken, psalm- & profetenteksten e.d.
interpreteert, definieert, uitlegt & al of niet
kunt verduidelijken & 'bewijzen'
met soortgelijke teksten,
voorbeelden en
gelijkenissen.
blozen
17 feb 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende