onderweg tussen ontstaan en vergaan



~*~

EIGENLIJK
komen al mijn mydiverhaaltjes
zo ongeveer op hetzelfde neer:
ze gaan over mijn relatie met de wereld
waarin ik terechtgekomen ben.

Vanaf het allereerste begin af aan
was het een veranderingsproces waarvan ik deel uitmaakte.
De aarde en ik zijn deel van elkaar en we hebben elk ander leren kennen
ook al was dat niet makkelijk.

Ik heb me ontworsteld
uit datgene waaruit ik ben voortgekomen en me vastgelegd in een nieuwe relatie.
Voorzover ik weet was het een weg van onbewust zijn naar bewustzijn:
een automatisch reageren dat zich omzette
in vrij blijvend streven ~
ik blijk niet meer bepaald te worden alleen maar door omstandigheden,
maar zelf op pad te zijn gegaan om mezelf te bevrijden
van knellende banden.

We hebben elkaar
in de loop van de jaren steeds beter leren kennen:
ik, mijn schaduw en mijn ziel. We hebben ons aan elkaar gewend:
van piepklein vruchtje tot joker met een baard ~ in de loop van de tijd
is er langzaamaan iets nieuws ontstaan
tussen ons.

Van baby
aan de borst tot een tweedelige eenheid in de geest die op verkenning ging
van de lage landen rondom de Zuiderzee naar de rest
van de wereld.

Dat gebeurde niet zomaar
van de ene dag op de andere,
daar was heel veel tijd en geduld voor nodig
en ging van onbekendheid en onzekerheid naar steeds meer kennis,
geweten het gevoel op reis te zijn door tijd en ruimte binnenin
naar steeds verdere 'buitenlanden' om weer terug te kunnen keren
naar binnen en verslag
uit te brengen?

Via onze geboorte,
kindertijd, puberteit en volwassenheid
naar bevruchting, ouderschap
en ouderdom
...

Alles gaat voorbij
en heeft een eigen waarde
vol van tegenstrijdigheden en het herwinnen
van evenwicht.

Dwars door al die wisselvalligheden heen
hebben we elkaar steeds beter leren kennen
en het geheim is er alleen maar groter op geworden,
boeiender en berustender, nieuwsgieriger
en eenvoudiger van inhoud.

En ik zou niet weten
hoe het anders of beter had moeten gaan:
het blijft nog steeds een zoeken naar woorden,
begrip en inhoud, ook al was het al zovele tientallen jaren
een pad geplaveid met angst en twijfel, onzekerheden en voorlopig balanceren
als een koorddanser
die loopt en leeft op de levensdraad die gespannen lijkt tussen geboorte-
en stervensuur.

Ik heb gespeeld
en tekeningen gemaakt,
met al die bekende en onbekende woorden gespeeld
en ze omgevormd tot iets anders en dat blijft het enige doel
dat ik ooit heb kunnen ontdekken tussen al die brokstukken van het bestaan
met planten, dieren en mensen.

Over g d [of goden]
kan ik dus eigenlijk niets zeggen
dan als 'gebruiksvoorwerp' of het zien
in de spiegel van mijn eigen geweten:
we hebben elk ander leren kennen door te zien en te kijken,
door te luisteren en te horen, door te ervaren en steeds weer opnieuw
te beginnen, elke dag ennacht
'samen'.

Mijn partner en ik
spiegelen ons in elkaar
en proberen onze ervaringen
onder woorden te brengen
in onze eigen
ta{a}l{en}!

Alles wat ook maar menselijk is
speelt zich af tussen ons en 'de anderen'
waarmee we te maken kregen & krijgen
en niemand weet wie het 'langst' leeft
of het 'best':
het maakt niet uit ~ we zien wel
[of niet]?

Onze relatie met de wereld
begon voor elk van ons aan de andere kant van de aarde:
en in het midden van de woestijn tussen Sinai en de Dode Zee
kwamen we elkaar onverwachts tegen tussen de abrikozen van de Negev
en de watervallen van Ein Geddi:
dat pad leidde via de Heuvel van G d en liftend naar India
per vliegtuig naar Japan,
de boot naar Wladivostok,
de trein door Birobeidjan en Siberia, Moscow & Odessa ~
de boot via Istanbul naar Haifa terug:
zo hebben we onszelf
door elkaar
beter leren
kennen
...

Terugkijkend
op al die tientallen jaren
was het een permanente ontdekkingsreis
zonder einde, met alleen
maar een paar stations onderweg
die op hun beurt ook weer kenmerkend waren
voor de reis naar nergens
en overal!

Een 'strijd'
tussen onze eigenheid en wederzijdse
mededeelzaamheid?

Onze paden
hebben ons telkens weer over de hele wereld doen gaan,
alleen of samen,
met alle meselijke gevoelens
die daar ook bijhoren door onverwachte gebeurtenissen
of zelfs zo nu en dan gehoopte resultaten:
het bleef erg afwisselend
in 'vervoering',
gedachten en daden,
als vriend en vijand,
als oorspronkelijke tegenvoeters en
in de modder van het bestaan wroeters
die onszelf en elkaar in de spiegel van ons brein herkennen,
bewonderen en verafschuwen, elkaar ondergaan
en met elkander zijn begaan door
alle emoties heen
...

Van
de diepste angst
en tot de hoogste vreugde:
{h}erkennend, genezend helend onderweg naar het onbekende land
dat ons wacht aan het eind
van de reis?

Bewustzijn
en bewust worden is en blijft een tijdreis die we samen afleggen
over alle onbekende planeten, zonnen en manen van de geest
en we komen tot nu toe telkens weer terug van waar we
zijn geweest tussen het stof van eigen muren tussen
wisselende buren in al die landen, steden, plaatsen
en 'gehuchten' met de brug der zuchten
en de wensput, tussen rijstenbrijbergen en grafheuvels
uit de 'oertijd'.

Tussen
onverschilligheid en toewijding,
tussen onachtzaamheid en betrokkenheid,
tussen bezorgdheid en zorgeloosheid:
het enige wat we kunnen doen is dit leven 'ondergaan'
en er verslag van uitbrengen
zo goed en zo kwaad
als het gaat?

~@~
05 mrt 2007 - bewerkt op 09 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende