Onder 't aardappelschillen & oeroude muziek door

Lang zullen we lezen, da's leuk voor de mensen! Of hebben we toch liever mensen die verhalen vertellen? Kunnen we het in dit nieuwe media-tijdperk nog wel opbrengen om een boek te lezen? Heeft de literatuur zich aangepast aan ons leesgedrag dat door de zapcultuur misvormd is?
De trouwe verdieping van cultuur & media legde deze kwesties voor een literaire experts: alles op z'n tijd, geen stress en strijd voorlopig meer.
We schrijven niet meer zoals vroeger lange brieven en gunnen ons geen rust om ellenlange zinnen op ons in te laten werken van zapperigheid!
Onze e-mailtjes stellen en beantwoorden we in een paar korte woorden, sms-jes zijn kort & twitteren KAN niets eens in meer dan 140 tekens?
We zijn de lengte en diepte kwijt en dat roept de vraag op of dat alles geen gevolgen heeft voor ons leesgedrag & daardoor voor de literatuur!
IS ons lees- & schrijfgedrag echt zo dramatisch veranderd sinds de komst van al die nieuwe media & de sterreklamecultuur vol met brainwash?
Doen de kinderen in hun jeugd van tegenwoordig alles tegelijk: msn'en, hyven, sms'en, twitteren, telefoneren, tv-kijken, eten, drinken & ........
Gelukkig maar dat niet iedereen hetzelfde is & dat je als het erop aankomt altijd nog zelf kunt kiezen wat te doen en wat te laten met je tijd ...
Er zijn nog geen onderzoeken bekend waarin wetenschappelijk werd aangetoond dat ons brein nu geen lange lappen tekst meer aan zou kunnen.
Sommigen blijven zich wel afvragen of ons brein verandert & hoe dan wel. Ook ons leesgedrag heeft veel meer te maken met onze gewenning & aanpassing: als je op internet surft, dan stel je je daarop in, en wie een boek leest, die past zich daar weer op aan, dat doen we al eeuwenlang.
En de literatuur die we lezen, is die immuun voor de nieuwe tijd? Kunst & cultuur zijn altijd in wisselwerking met elkaar: ook dat is evolutionair.
Experts denken dat ons leesgedrag 'in de marge' wel verandert, maar betwijfelen of de literatuur zich echt iets aantrekt van de 'nieuwe media' ...
In de jaren '80 kwamen de zogeheten hypernovels op: cd-roms die beeld & tekst lieten samensmelten, maar ook dat bleek een marginaal ver-schijnsel zonder invloed. Eerder waren ook al film & televisie geen echte bedreiging voor de inhoud v/h literaire boek. Wat me wel opvalt is dat het lijkt alsof sommige boeken geschreven worden met in het achterhoofd het idee van verfilming, sterker visuele effecten & schokkende scenes!
Ook snelle, korte teksten zijn weliswaar de boekenwereld binnengedrongen, maar dit fenomeen uit zich alleen maar aan de buitenkant tot nu toe?
Dat zie je aan brochures & achterflappen van boeken: de teksten daarop zijn veel korter & 'pakkender' geworden? Zo zijn er vast nog wel meer verschijnselen toe noemen tussen alfabet & stripverhaal, met de hand kopiëren & massaal drukken, technieken & electronische boekwerkjes ...
03 nov 2010 - bewerkt op 04 nov 2010 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende