onbewust 'gek' & gestoord: jeugdgeestpuistjes e.d.

~*~

HET idee
voor De Gekkenkrant
kwam van vrijwilligers van de "Sectie Psychisch"
van de radicale alternatieve hulpverleningsinstelling & actiegroep
Release A'dam.
Release voerde actie
en verleende hulp aan mensen
die maatschappelijk tussen de wielen waren geraakt,
van kinderen die uit tehuizen waren weggelopen tot Amerikaanse Vietnam-deserteurs.
In 1973 hief Release A'dam zichzelf op
omdat het teveel een gevestigde instelling
dreigde te worden.
Men besloot
de strijd met andere middelen
voort te zetten.
De "Sectie Psychisch",
die hulp gaf aan slachtoffers van de psychiatrie,
bedacht de krant als
actiemiddel.
Pasjenten
in psychiatrische inrichtingen
zouden er ervaringen in uitwisselen.
Dat zou leiden tot bewustwording
en vervolgens tot gemeenschappelijk
verzet tegen de psychiatrische
en maatschappelijke
onderdrukking.
De redactie bestond
uit een stuk of tien mensen:
enkele studenten & psychologen, een jurist en later ook een apotheker.
En ik.
De redactie van De Gekkenkrant
was slechts EEN van de vele actiegroepen in de psychiatrie.
De belangrijkste daarvan was de Clientenbond,
opgericht in 1972.
Alleen [ex-]clienten uit de geestelijke gezondheidszorg mochten daar
lid van worden.
De Gekkenkrant
werd bij de bond met wantrouwen bezien.
Hoewel drie redactieleden in psychiatrisch ziekenhuis Santpoort
opgenomen waren geweest en een aantal anderen,
onder wie ikzelf, psychotherapie of psychoanalyse had ondergaan,
waren we niet allemaal clienten en werden we bovendien
TE 'ludiek' gevonden.
We zaten qua studies naar hun idee ook TEVEEL
tegen de hulpverlening aan.
Aan de andere kant
stonden onze marxistische broeders & zusters,
deels geinspireerd door het SPK, het Sozialistisches Patienten Kollektiv
uit Heidelberg, dat banden had met de Rote Armee Fraktion
en daarom in Duitsland als staatsgevaarlijke organisatie
werd beschouwd!
Ik herinner me een grimmige poster
waarin het SPK het volk opriep om 'zijn niersteen in de commandocentrale
van het kapitaal te werpen'.
Wij namen geen afstand van het SPK,
noch van zijn gematigder, maar even humorloze
Nederlandse varianten.
Maar we voelden niets voor de 'leninistische voorhoedestrategie',
het idee dat mensen die het beter wisten de onwetende arbeidersklasse
naar de revolutie zou leiden.
Toen we een stuk weigerden van EEN van die groepen
- het Patientenfront - dat bol stond van marxistische retoriek,
kwam ons dat te staanb op een fel pamflet
waarin we werden uitgemaakt voor liberaal-anarchisten,
in DIE kringen blijkbaar een vreselijk scheldwoord.
Maar wij vonden het
prachtig ...
~@~
OP
het eerste nummer
van De Gekkenkrant,
die in alle inrichtingen was verspreid,
kregen we vierhonderd brieven: de meesten juichten het initiatief toe.
De briefschrijvers meldden misstanden op het gebied van de medicatie,
absurde regels, opsluiting in isoleercellen,
de bejegening door het personeel, elektroshocks
en nog veel meer.
OOK werd er flink wat kritiek
op de krant geleverd ['de beste stuurlui staan aan wal'],
vooral op de naam.
In de psychiatrische instellingen konden velen
Gekkenkrant NIET als geuzennaam opvatten.
Anderen vonden de titel juist WEL mooi,
zoals die ene briefschrijver:
"Ben 'gek' vaaf het begin en hoop het te blijven!"
Soms ook vatte men kritiek op de inrichting waar men verbleef op
als een persoonlijke belediging.
OF men werd boos en bedroefd als de redactie twijfelde
aan de goede bedoelingen van
de behandelaars.
Achteraf gezien
waren deze kritische reacties een teken aan de wand:
we waren wel HEEL naief om te verwachten dat de verzamelde inrichtings-bevolking zich aaneen zou sluiten, en al HELEMAAL om te veronderstellen
dat zich onder hen zoiets als 'revolutionair elan'
zou kunnen ontwikkelen.
We werkten vanuit
de voormalige redactieruimte van Aloha, opvolger van Hitweek,
destijds brandpunt van de jeugdcultuur.
HIER zetten we, eerlijk gezegd,
een nogal amateuristische krant in elkaar.
Naast de bijdragen van pasjenten publiceerden we ook artikelen
die we zelf schreven, bijvoorbeeld over de beroerde rechtspositie van patienten en over medicijnen.
EN, niet onbelangrijk,
we gaven tips voor de oprichting van patientenraden.
Ook gingen we zelf actie voeren,
meestal in samenwerking
met EEN van de VELE groepen kritische verpleegkundigen,
met de Clientenbond of welke gelegenheidscoalitie
zich ook maar voordeed.
Zelf zat ik tien jaar lang
in diverse actiegroepen, waaronder EEN die elk jaar
in februari 'De DAG', later de "WEEK van de Psychiatrie"
organiseerde ...
~!~
Genoeg
voor nu:
het geeft je
een idee wat er omging
in "ONZE" tijd
[puberteit/adolescentie
van 'hippies', 'opstandige jeugd',
nieuwe muziek, aktie & reactie, Vietnam,
Biafra, Sahel, Bangla Desh, 'krakers' & brakers
en wat al niet?]
met Johnny the Selfkicker,
Simon Vinkenoog,
Jasper Grootveld, Kees Hoekert,
VPRO, Beatles & Stones,
punk, skunk, junk, hunk, funk,
hoge & lage dunk
& meer van
dergelijke modieuze verschijnselen,
zoals
je die hedentendage
misschien nog wel
een beetje kunt 'terugvinden'
in 'gothic',
fanatiek extreme
gewelddadige moslimjongeren,
kruisbestuivende drugsmisbruikers &
'all that kind of imitatiebull-
shit'?
~!~
MEN
voelt zich
hormonaal of anderszins
'besmet', aangezet,
opgejut & doorgedraaid
om met EEN
of Ander
'groupie' van 'g d & gebod
losgeslagenen'
mee te doen
en leert dan
op de blaren te zitten
totdat de infectie
overgaat!
~#~