At the same time Yehoshua was er zeker van dat de moord op de Zoon niet 't eind v/d tragedie betekende: hij besloot de gelijkenis in Lucky Luke 20:17 over de onrechtvaardige pachters met 'n citaat
uit Psalm 118:22 -
'De steen door de bouwers afgekeurd, die steen is hoeksteen geworden!'
't Volgende vers in Luke 20:18 luidt:
'Iedereen die over deze steen valt, valt te pletter, en als hij op je valt, word je vermorzeld!' Deze woorden staan alleen in Lucas en zijn joodse parallellen. Yeshua was er zeker van dat, zelfs als de Zoon vermoord werd, toch zeker zijn doel bereikt zou worden! Zag Yeshu in de steen zelfs 'n metafoor voor zichzelf? In elk geval wordt de steen in Psalm
118:22 in joodse bronnen in verband gebracht met David. Anyway, DIT is JC's ondubbelzinnige 'christ-ologische' uitspraak. Er bestaat 'n joodse gelijkenis over 'n landeigenaar & zijn boosaardige, stelende
pachters. De landeigenaar nam het land van de pachters af & gaf het aan hun zonen, maar die waren
nog erger dan hun vaders. Dan krijgt de eigenaar een zoon: hij verdrijft dan de pachters en geeft het land aan zijn zoon. Yehoshua kende blijkbaar een vergelijkbare gelijkenis,
maar hij veranderde die in een tragedie: in
zijn versie werd
de zoon
vermoord.
Waar
't mij
om gaat [&
wat ik heb teruggevonden
o.a. bij Uri Davis, Danny Boyarin,
David Flusser, Pinchas Lapide e.v.a.]
is die verbindende Rode Lijn die dwars door onze
menselijke geschiedenis heen loopt vanaf het allereerste begin
tot en met de mogelijke 'eindversies': dat is dan ook de zin & de manier
om ons telkens weer te begeven op onze tijd- & ruimtereizen dwars door alle volkeren,
landen, woeste & gecultiveerde streken, nomaden/migranten, {r}evoluties, natuurrampen &
al die tekenen van gezondheid & ziekte die we
kunnen vertonen als gevolg van acties
& reacties
die zich
onophoudelijk blijven
vertonen
~
't
vergt 'n
helder brein,
lots of imagination &
voldoende helder water, gezond voedsel,
tedere eerlijke menselijke{r} mededeelzaamheid,
'permanente revolutie' &
'heel ons
hart'
...


