Ik vond PF altijd te extravagant, onnodig provocerend relnichterig, onuitstaanbaar pedant truttig & betweterig: hier de kans om er nu iets net nog van te leren voordat ook die stoflaag steeds dikker gaat worden? MvdK@tv: 10 jaar na! Pim Fortuyn: "Ik ben voor Amerikaanse toestanden op Schiphol!" 'n Andere keer zei hij dat alle drugsdealers radicaal moesten worden opgepakt: PF gaf toe dat zero-tolerance 't drugsgebruik niet zou doen verdwijnen, maar zo bleven junkies wel uit 't zicht? Later wilde hij de grenzen voor asielzoekers volledig gaan sluiten: vluchtelingen konden beter i/d regio worden opgevangen. We (MvdK/'de media'

wierpen tegen dat zoiets toch niet kon: NL had al verdragen afgesloten die zich daartegen verzetten, maar PF trok zich daar niks van aan! Journalisten maakten zo kennis met
fact-free politics: die voorstellen waren weinig reëel, maar PIF liet wel zien dat hij wist waar de problemen zaten en dag in dag uit stonden we voor de vraag: wat doen we met z'n drieste uitspraken! Maken we 'r 'n bericht(je) van of leggen we 't af? Onrealistische voorstellen & de luchtballonnen, van welke partij dan ook, verdwenen normaal gesproken i/d prullenbak, maar we merkten dat de belangstelling voor PF 'r door toenam & zagen de hype onder onze ogen opbloeien & vroegen ons af òf we daaraan eigenlijk wel wilden meewerken. Voor of na de bijeenkomsten schoot ik 'm wel 'ns aan voor 'n commentaar, maar díe gesprekken duurden meestal maar heel kort. De eerste keer was in IJmuiden, waar ik ook voor 't eerst z'n butler/chauffeur Herman zag met de 2 hondjes. "Ben jij van TROUW? Nou, dan mag ik niet met je praten", zei hij. "Van wie niet?" probeerde ik. "Dat mag ik niet van Kay!", zei hij 'n beetje temerig & lachend. 'Kay' was Kay v/d Linde, de campagneleider van Leefbaar NL die z'n vak had geleerd i/d USA, waar hij voor 'n vermaard bureau had gewerkt. De reden voor die boycot van Trouw was 'n column die o/d sportpagina had gestaan waarin hij was vergeleken met Himmler, Hitler & waarin 'm 'n dodelijke ziekte was toegewenst. De hoofdredactie vond dat die column nooit de krant had mogen halen & bood hiervoor PIF z'n excuses aan! Maar dàt mocht niet baten: de voortreffelijke reconstructie 'In de ban van Fortuyn' van Jutta Corus & Menno de Galan maakte later duide-lijk dat 't boycotten van sommige kranten paste i/d algemene mediastrategie van Van de Linde, & later toen PF z'n éigen LPF had opge-richt, werd deze aanpak verscherpt ~ Fortuyn werkte alléén nog maar mee aan tv & radio. Inmiddels is de journalistiek wel gewend aan die aanpak van uitsluiten, maar dat was 10 jaar geleden nog heel vreemd: je kreeg met ieder van elke partij 'n interview, soms moest de ene krant ietwat langer wachten dan de andere, maar uiteindelijk kwamen alle media a/d beurt. Hoewel de kans op 'n interview met PIF door die aanpak nihil was, voerden we o/d redactie principiële discussies over de vraag of we wel 'n interview met PF wilden: wat woog 'r zwaarder, 't informeren v/d lezers of 't niet willen meewerken aan zo'n mediahype? PF, die vermoedelijk geen zin had m'n naam te ont-houden & me aansprak met 'de meneer van Trouw', hield 't altijd kort, maar beantwoordde wel wat vragen & dat gold ook voor die paar keer dat ik 'm a/d telefoon had, behalve die zondagmiddag nadat hij door 't bestuur van Leefbaar NL uit de partij was gezet: "Beste me-neer van Trouw, hier heb ik helemaal geen zin in. Kijkt u maar naar 'Netwerk' vanavond. Dáár zeg ik alles wat ik te zeggen heb!" Zoiets ligt mij, Chai, helemaal niet: ik heb al jaren m'n eigen vooroordelen jegens dat neorechtsextremisme reeds bijna sinds de lagere school 'met den bijbel' .......
