Nog even stil

Het leven, de dagelijkse omgang, die heeft een snelheid. Wat zou zoiets kunnen versnellen? Kan dat wel? Of vertraag ik enkel?

Dat brengt mij terug naar een herinnering. Een vakantie met mijn ouders. We reden in de bergen in Frankrijk en zoals wij als ras-Nederlanders goed kunnen zeiken over alle 'vreemde' dingen die buitenlanders doen konden we die middag ook goed zeiken. Een wielrenner (of renwieler? Grapje.) die op de bergweg fietste en zoals ik het destijds mooi kon verwoorden, alle auto's erachter 'versloomde'. Die is er in de familie natuurlijk nooit meer uit gegaan.

Ooit van het fenomeen 'groot buiten' en 'klein binnen' gehoord? Het is niet moeilijk.
Je kijkt ver voor je uit, je zal geregeld wel van een traptrede vallen, struikelen over stoepjes of rare stenen op de weg. Je ziet situaties van ver al aankomen, dan wel letterlijk of in toekomstige tijd. Ik kan wel door gaan, maar hier ligt een basis.
Je kan het ook anders treffen. Je ziet alles wat recht voor je gebeurt, oog voor details, recht voor je. Je vindt kleine voorwerpen in plaats van grote. Snel reageren? Eerst analyseren en een antwoord vormen!

Die laatste, dat ben ik. Niets gaat snel bij mij maar laat je mij een snelheidstest doen op reactievermogen, dan ben ik de snelste. Het is niet altijd makkelijk. Soms wil je wel sneller, maar je brein ordent gewoon anders. Andere routes, een completer beeld. 'Completer'? Anders. Het is allemaal perceptie.

Ik ga niet schrijven over wat ik denk en voel nu. Misschien gaat het wel vanzelf weg. Het is een comfortabele plek maar zo ongezond. Geef het even.
11 nov 2019 - 286x gelezen
Profielfoto van Myrae
Myrae, vrouw, 22 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.     vorige volgende