nineteensixtyfour
*
Maan
waarop wacht je?
Op het begroeten van de zon
voor wie ik plaats
moet maken!
De bomen komen omhoog naar mijn venster
als de smachtende stem van de stomme aarde.
Het droge rivierbed ondervindt geen dank voor zijn verleden.
Het leven vindt zijn rijkdom in de aanspraken van de wereld en zijn waarde
in de aanspraken der liefde.
Haar eigen morgens zijn nieuwe verrassingen voor G*D.
De vogel wenst een wolk te zijn en de wolk een vogel!
De waterval zingt:
Ik vind mijn lied, wanneer ik mijn vrijheid
vind!
Ik kan niet zeggen waarnaar dit hart smacht.
Het zijn slechts kleine behoeften,
waarom het nimmer vraagt,
of die het niet kent
of zich
herinnert.
21 feb 2005 - bewerkt op 21 feb 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 02 feb 2022 4138013.3.139 Religiogene moderniteit: dàt ìs ècht
- O 02 feb 2022 41379 125 Wat mij nog van alles het meest verbaast
- O 02 feb 2022 41378138 ´t Wàs zó dùs nog làng geen gelópen race!
- O 01 feb 2022 41377 124 Wie ìs deze Yehosjoea, die zó spréékt?
- O 01 feb 2022 41376 137 De wereldreligies droegen i/d agrarische
- O 01 feb 2022 41375 123 In deze levenstijdreiskunst is de liefde
- O 01 feb 2022 413746 Tegelijk verdomd langzaam & vreselijk snel?
- O 01 feb 2022 41373 122 Zoals de roeier, die met zijn rùg naar
- O 31 jan 2022 41372 135 Waarom overleven ~ en groeien ~
- O 31 jan 2022 41371 121 Hóe vind je dé róde draad, die àlle
- O 31 jan 2022 41370120 Het gaat in deze woorden niet enkel om de
- O 31 jan 2022 41369 134 Wie zich in de macrogeschiedenis waagt,
- O 31 jan 2022 4136833Zoals bij andere trends - & bij de overgang
- O 30 jan 2022 41367 119 Léven rìskéren: váker werd ´n uitspraak
- O 30 jan 2022 41366132myDi is Individualisering: Qua Biologische