nineteensixtyfour
*
Maan
waarop wacht je?
Op het begroeten van de zon
voor wie ik plaats
moet maken!
De bomen komen omhoog naar mijn venster
als de smachtende stem van de stomme aarde.
Het droge rivierbed ondervindt geen dank voor zijn verleden.
Het leven vindt zijn rijkdom in de aanspraken van de wereld en zijn waarde
in de aanspraken der liefde.
Haar eigen morgens zijn nieuwe verrassingen voor G*D.
De vogel wenst een wolk te zijn en de wolk een vogel!
De waterval zingt:
Ik vind mijn lied, wanneer ik mijn vrijheid
vind!
Ik kan niet zeggen waarnaar dit hart smacht.
Het zijn slechts kleine behoeften,
waarom het nimmer vraagt,
of die het niet kent
of zich
herinnert.
21 feb 2005 - bewerkt op 21 feb 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 05 feb 2022 Titel verplicht 41394 plus vele honderden deleted!
- O 05 feb 2022 41393 133 Dóórgááns is men van mening dat de titel
- O 05 feb 2022 41392 146 Dit alles is op zich, in ´n moderniteit
- O 04 feb 2022 41391 131 ´t Verdelen, vergelijken en beschrijven?
- O 04 feb 2022 41390 15145 Nieuwe moderniteit, nieuwe religie
- O 04 feb 2022 41389 130 doden begraven hun doden: de euangelies~
- O 04 feb 2022 41388 Individualisering schept maatschappelijke
- O 04 feb 2022 41387 129 Net zo onverstandig is vlg. ‘t EU van Yó
- O 03 feb 2022 41386 142 Religisering en globalisering gaan
- O 03 feb 2022 41385 128 Ye{ho}sj{oea} àls ¨G d¨: wíe was Yèsjoe?
- O 03 feb 2022 41384 141 Transitie van religie naar moderniteit
- O 03 feb 2022 41383 126 Maar eerlijkheidshalve moeten we zeggen
- O 03 feb 2022 41382 140 Wèl zijn er enkele problematische kanten
- O 02 feb 2022 41381 ´Bèn jíj het, die kómen zou, òf hebben we ´n
- O 02 feb 2022 4138013.3.139 Religiogene moderniteit: dàt ìs ècht