nineteensixtyfour
*
Maan
waarop wacht je?
Op het begroeten van de zon
voor wie ik plaats
moet maken!
De bomen komen omhoog naar mijn venster
als de smachtende stem van de stomme aarde.
Het droge rivierbed ondervindt geen dank voor zijn verleden.
Het leven vindt zijn rijkdom in de aanspraken van de wereld en zijn waarde
in de aanspraken der liefde.
Haar eigen morgens zijn nieuwe verrassingen voor G*D.
De vogel wenst een wolk te zijn en de wolk een vogel!
De waterval zingt:
Ik vind mijn lied, wanneer ik mijn vrijheid
vind!
Ik kan niet zeggen waarnaar dit hart smacht.
Het zijn slechts kleine behoeften,
waarom het nimmer vraagt,
of die het niet kent
of zich
herinnert.
21 feb 2005 - bewerkt op 21 feb 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 02 apr 2023 44206 Als hij geconfronteerd wordt met de angst
- O 02 apr 2023 44205 Again Today Seems Like Yesterday Tomorrow
- O 02 apr 2023 44204 De plaats van handeling verhuist van Yeroe-
- O 01 apr 2023 44203 Áán ‘t slot v/d passage heeft hij ‘t over de
- O 01 apr 2023 44202 VI De terugkeer van Joseef ben Matitjahoe
- O 01 apr 2023 44201 Tegelijk ligt a/d andere kant v/d westelijke
- O 01 apr 2023 44200 Mensen die bijna doodgehongerd zijn, smeken
- O 01 apr 2023 44199 Ik geloof dat Josephus, de grondlegger van ( 1 )
- O 31 mrt 2023 44198 Toen, nu, straks, gister, vandaag, morgen...
- O 31 mrt 2023 44197 Volgens de Talmoed-overlevering was Hillel's
- O 31 mrt 2023 44196’Struikrovers’ of ‘bandieten’ zijn lange tijd
- O 31 mrt 2023 44195 Josephus’ Persoonlijke Nemesis In Galilea Ís
- O 31 mrt 2023 44194Inplaatsdaarvan neemt Josephus ‘n hooghartige
- O 30 mrt 2023 44193 Vanuit het perspectief van Josephus gold dus
- O 30 mrt 2023 44192De Climax v/h Verháál Is Weinig Flatteus Voor