nijtnelav/nights without love & days of hate ...?!


~*~


Enigszins navrant
in dit hele mydiverhaal is
dat Irenaeus maar heel weinig
van de gnostici heeft
begrepen?


Hij kon blijkbaar
op geen enkele wijze invoelen
dat gnostiek GEEN filosofie was,
maar een levende intense
ervaring!


De
gevoelskant
was Irenaeus geheel vreemd,
zoals zelfs een duidelijk bewonderaar van de man,
Meijering, in zijn voortreffelijk boek
eerlijk aangeeft ...

Irenaeus
probeerde de gnostiek te bestrijden
als ware het alleen maar een foute
filosofie.


Maar
hij miste zelf
de nodige filosofische scholing
om althans het debat aantrekkelijk
te maken.


Ik
zeg 'debat',
maar dan bedoel ik zeker geen
tweegesprek.


Het
'debat'
was voor hem meer een schriftelijk
dictaat ...


Irenaeus,
en met hem helaas velen,
ging ervan uit dat je met ketters NIET moest omgaan
en ze ALLE aandacht moest ontzeggen,
dus ook niet met hen in DEBAT
moest gaan!


Ondanks
het feit dat,
zoals Meijering in zijn studie fijntjes opmerkt,
er nooit een concilie is geweest
waarop de gnosis is
veroordeeld?

Gnostici
hadden hetzelfde bestaansrecht
als alle andere stromingen binnen de
jonge kerk ...

Dat
bestaansrecht werd ze door
theologen als Irenaeus en zijn leerling Tertullianus
VOLLEDIG
ontzegd!


En
die ontzegging
gold niet alleen de gnostici,
maar vooral OOK de oudste en origineelste erfgenamen van Yehosjoea,
de JOODSE christenen ...

Hoewel Irenaeus
een een geweldige invloed heeft gehad op het kerkelijk denken
- de man werd zeer veel geciteerd - betekent het nog NIET
dat DAARMEE de deur definitief in het slot was gevallen:
DAAR was MEER voor
nodig?!


Het
markeert echter WEL
het begin van het einde van een vrij en pluriform christendom
waarin de innerlijke 'christoservaring' het absolute
MIDDELPUNT
vormde ...


Wat mij betreft
mag een ieder voelen, denken en doen wat men maar wil
zolang er maar geen dwang, dictatuur en geweld aan
te pas komt!


Helaas
schijnt het wel
zo te zijn dat er overal ten allen tijde
mensen bereid worden gevonden om anderen te verketteren
en zichzelf op te
hemelen?


Bijgelovigheid
en afgoderij zijn typische voorbeelden van verdwazing
en criminaliteit:
men ontkent de eigen
en gezamenlijke ervaring van de werkelijkheid,
zondert zichzelf af
van de rest van de wereld
en probeert
dan anderen te dwingen
om te gehoorzamen
aan de eigen ziekelijke interpretatie
die verkocht wordt
als de ENIGE
ECHTE
waarheid!


Maar
voor zover ik weet
ligt er tussen de uitersten
van totale hopeloosheid en extreem fanatisme
wel degelijk een heel scala van mogelijkheden dat ons kansen kan bieden
om eigenheid EN gezamelijkheid te beleven
en te ontwikkelen ...


Misschien
is het dus wel zo dat
bij gebrek aan bewustwording
en menswording we nog steeds neigen tot
machochimpgeweld & homobonoboisme
die als een ogenschijnlijk
ongeneeslijke ziekte
nog steeds hele volksstammen
teisteren en de wereld naar
de bliksem
helpen?


Hoe
kun je
anders
verklaren
dat wereldleiders
onherroepelijk
vroeger of later
foutgaan,
individuen
de fout ingaan
met onderwerping
of krankzinnigheid,
en goedwillende mensenkinderen
van alle tijden en plaatsen
nog steeds massaal
de dupe worden
van gewelddadige kortzichtigheid
en slijmerige
waanzin?

engel
11 feb 2006 - bewerkt op 07 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende