"Neem je beddeken op & wandel!"
Het zou wel eens de hoofdklacht van de toekomst kunnen zijn:
"Van mij hoeft 't allemaal niet meer, ik ben liever dood!"
Dat illustreert dan ook meteen 't hoofdprobleem van de mens: men gaat dood op alle leeftijden zonder dat men het eigenlijk wil [door ziekte of ongeluk] en er zijn aan de andere kant steeds meer mensen die 'alles hebben', maar hun leven dus niet zien zitten?
In het
"Beroepsprofiel v/d verpleegkundige",
'uitgangspunt' voor iedere verpleegkundige, staat:
"De verpleegkundige gaat uit van een mensbeeld waarin de onderlinge wisselwerking van en een samenvattende visie op alle aspecten & dimensie van het menszijn sterk benadrukt worden.
Het gaat daarbij om lichamelijke, psychische, sociale & spirituele aspecten & dimensies!"
Holistische zorg dus:
en toch blijkt het in de praktijk nog heel erg van de verpleegkundige af te hangen hoe holistisch die zorg is:
"Eigen ervaring is van grote invloed op de zorg. Verpleegkundigen kunnen je dan ook vertellen dat ze na 't overlijden van hun eigen vader/moeder heel anders zijn gaan verplegen, omdat ze nu veel beter dan voorheen 't geval was snappen wat er allemaal bij mensen kon spelen!"
Ook blijkt dat mensen met een sterke eigen religiositeit hier meer aandacht aan besteden in de zorg.
Verpleegkundigen gelden als drukke mensen, dat was meer dan veertig jaar geleden ook al zo in zieken-huizen, revalidatiecentra & psychiatrische afdelingen.
Het tijdstekort in de zorg is berucht, tegenwoordig nu ook zelfs met de 'pyamadagen' & mensen die veel te lang op de wc vast zitten.
Moeten verpleegkundigen dan ook nog eens alles afweten van spiritualiteit, niets minder dan
'de zin van het leven'?
Het is wel niet de bedoeling dat de verpleegkundige 'n spirituele professional wordt,
daar zijn nog altijd [hoe lang nog?] geestelijk verzorgers voor!
Maar bij een geestelijk verzorger kom je vaak alleen nog maar terecht met de heel specifieke vragen? Ook is er tegenwoordig 'n hele groep mensen die bij 'n geestelijk verzorger ook nog eens vooral denkt
'dat men dood gaat'?!
Daarom is het dan ook belangrijk dat een verpleegkundige gevoeligheid ontwikkelt voor de specifieke thema's die bij een patient kunnen spelen: verpleegkundigen zijn maar al te vaak het eerste contact met de patient en kunnen daarom dan ook het betse signaleren welke behoeftes er spelen.
Het zijn onderwerpen die in de alledaagse zorg naar voren komen: ze zijn dus maar al te vaak
'n direct gevolg van de ziekte.
"Trage vragen",
zoals 'n diensthoofd verpleging 't noemt:
vragen die tijd nodig hebben om naar binnen te kunnen sijpelen, die tijd nodig hebben om bewust wakker
te worden, en nog meer tijd vragen om er voor onszelf een antwoord op te vinden.
Stel:
er komt 'n jongeman op cardiologie binnen na een hartinfarct, de laptop bij wijze van spreken
nog op z'n schoot, mobieltje aan 't oor!
Hij is nog helemaal in de bloei van zijn leven en geeft alles om zijn werk.
Als verpleegkundige moet je je dan bewust zijn van de vragen die hem [kunnen] bezighouden!
Zo'n jongeman of -vrouw zal zich allicht zorgen maken over de toekomst, die voor hen een groot zwart gat is geworden als men niet meer kan werken:
wat is de zin van zo'n leven?
In de opleiding zullen ook verpleegkundigen hier de competenties voor mee moeten krijgen:
daar kun je verpleegkundigen bewust maken van de thema's die bij patienten kunnen spelen als gevolg van hun ziekte, afwijking of tijdelijke ongesteldheid waarom dan ook!
Ook communicatievaardigheden zijn heel belangrijk: de ene zal zelf een gesprek aangaan,
terwijl anderen juist meer zien in 'doorverwijzen'?
Systematische aandacht voor spiritualiteit in de opleiding kan ons dus helpen om spiritualiteit een duidelijker plek in de zorg te geven!
Leerling verpleegkundigen kregen in het kader van onderzoek met een module "Verpleegkundige zorg & spiritualiteit" een casus of moesten in de praktijk oefenen met bewustzording & communicatie.
Opvallend was dat de leerlingen niet terug kwamen met vragen van de patient,
maar met hun eigen vragen. Bijvoorbeeld: mag ik iemand uit de Koran voorlezen als dat in strijd is
met mijn geloof? Hoe kan iemand geloven dat haat overleden kleinkind niet bij God is?
Het aantal vragen en problemen lijkt waarlijk eindeloos als je te maken krijgt met nog veel meer dan twee [of tien] geloven op ziekenhuiskussens!
Spirituele zorg betekent nu dan dus ook 'n confrontatie met jouw eigen spiritualiteit en die kan per opleiding en situatie heel erg uiteenlopen in onze dagelijkse praktijk: daarom moet je het in de opleiding inbouwen, dan kunnen we daar eerst mee aan de slag, zodat we later beter in staat zijn om te kunnen zien met welke vragen patienten allemaal kunnen zitten tijdens hun opname
[waar dan ook]!
BLIJFT
het probleem van de tijd: die zul je dan ook moeten kunnen maken.
Een patient had te horen gekregen dat de chemokuren niet meer aanslaan: ze was in alle staten ~
van de verpleegkundigen die met z'n tweeen avonddienst hadden, gaf er een haar pieper af & is bij de patient gaan zitten, oftewel: als je echt wilt dan kan het ook. Maar dat ligt natuurlijk vooral aan de werkcultuur.
Je pieper zomaar afgeven doe je niet als je net bent begonnen, dan krijg je de volgende dag op je kop.
En als je net van je opleiding komt dan pas je je eerst aan de praktijk aan; pas later durf je daar van los te komen en de zorg te geven die je eigenlijk wilt.
Om dit soort van belemmeringen in de praktijk tegen te kunnen gaan zou een verpleegkundige afdeling moeten bedenken welke visie ze daar hebben op hun spirituele zorg.
Want
NU
heerst er vaak zelfs nog 'n taboe op dit soort van onderwerpen?
OF
er wordt dus 'doodgewoon' helemaal niet over gepraat?!
Uit groepsgesprekken die op afdelingen werden gehouden is dus ook best wel herhaaldelijk gebleken
dat er veel schroom heerst om over dit soort van onderwerpen te kunnen praten.
Een verpleegkundige was eens een hele nacht bij een patient gaan zitten die niet meer kon slapen & gaandeweg 't gesprek bleken beiden 'christelijk' te zijn: de patient vroeg die verpleegkundige om samen te bidden en vijf minuten later sliep ze als een roos.
Maar 't kostte die verpleegkundige wel [veel] moeite om dit voorbeeld te vertellen aan collega's:
pas daarna kwam er een levendig gesprek over 'het geloof' op gang!
Een dergelijk gesprek hadden ze tot dan toe dan ook nog nooit gehad.
Kortom:
onderwerpen als spirituele zorg
& min of meer algemene erkenning van die bepaalde rol in de verpleging
is van groot belang voor zowel patienten als verpleegkundigen. Hoe dit alles echter in de dagelijkse prak- tijk nog nader vorm moet & kan krijgen is op 't moment nog maar al te vaak 'n [volkomen]
onontgonnen gebied!
Voorlopig ligt de nadruk dan ook nog op onderwijs daarin:
de eerste stappen zijn nu al bijna meer dan 2000 jaar geleden gezet op dit terrein ~
lees er 't NOT nog maar eens op na!
"Van mij hoeft 't allemaal niet meer, ik ben liever dood!"
Dat illustreert dan ook meteen 't hoofdprobleem van de mens: men gaat dood op alle leeftijden zonder dat men het eigenlijk wil [door ziekte of ongeluk] en er zijn aan de andere kant steeds meer mensen die 'alles hebben', maar hun leven dus niet zien zitten?
In het
"Beroepsprofiel v/d verpleegkundige",
'uitgangspunt' voor iedere verpleegkundige, staat:
"De verpleegkundige gaat uit van een mensbeeld waarin de onderlinge wisselwerking van en een samenvattende visie op alle aspecten & dimensie van het menszijn sterk benadrukt worden.
Het gaat daarbij om lichamelijke, psychische, sociale & spirituele aspecten & dimensies!"
Holistische zorg dus:
en toch blijkt het in de praktijk nog heel erg van de verpleegkundige af te hangen hoe holistisch die zorg is:
"Eigen ervaring is van grote invloed op de zorg. Verpleegkundigen kunnen je dan ook vertellen dat ze na 't overlijden van hun eigen vader/moeder heel anders zijn gaan verplegen, omdat ze nu veel beter dan voorheen 't geval was snappen wat er allemaal bij mensen kon spelen!"
Ook blijkt dat mensen met een sterke eigen religiositeit hier meer aandacht aan besteden in de zorg.
Verpleegkundigen gelden als drukke mensen, dat was meer dan veertig jaar geleden ook al zo in zieken-huizen, revalidatiecentra & psychiatrische afdelingen.
Het tijdstekort in de zorg is berucht, tegenwoordig nu ook zelfs met de 'pyamadagen' & mensen die veel te lang op de wc vast zitten.
Moeten verpleegkundigen dan ook nog eens alles afweten van spiritualiteit, niets minder dan
'de zin van het leven'?
Het is wel niet de bedoeling dat de verpleegkundige 'n spirituele professional wordt,
daar zijn nog altijd [hoe lang nog?] geestelijk verzorgers voor!
Maar bij een geestelijk verzorger kom je vaak alleen nog maar terecht met de heel specifieke vragen? Ook is er tegenwoordig 'n hele groep mensen die bij 'n geestelijk verzorger ook nog eens vooral denkt
'dat men dood gaat'?!
Daarom is het dan ook belangrijk dat een verpleegkundige gevoeligheid ontwikkelt voor de specifieke thema's die bij een patient kunnen spelen: verpleegkundigen zijn maar al te vaak het eerste contact met de patient en kunnen daarom dan ook het betse signaleren welke behoeftes er spelen.
Het zijn onderwerpen die in de alledaagse zorg naar voren komen: ze zijn dus maar al te vaak
'n direct gevolg van de ziekte.
"Trage vragen",
zoals 'n diensthoofd verpleging 't noemt:
vragen die tijd nodig hebben om naar binnen te kunnen sijpelen, die tijd nodig hebben om bewust wakker
te worden, en nog meer tijd vragen om er voor onszelf een antwoord op te vinden.
Stel:
er komt 'n jongeman op cardiologie binnen na een hartinfarct, de laptop bij wijze van spreken
nog op z'n schoot, mobieltje aan 't oor!
Hij is nog helemaal in de bloei van zijn leven en geeft alles om zijn werk.
Als verpleegkundige moet je je dan bewust zijn van de vragen die hem [kunnen] bezighouden!
Zo'n jongeman of -vrouw zal zich allicht zorgen maken over de toekomst, die voor hen een groot zwart gat is geworden als men niet meer kan werken:
wat is de zin van zo'n leven?
In de opleiding zullen ook verpleegkundigen hier de competenties voor mee moeten krijgen:
daar kun je verpleegkundigen bewust maken van de thema's die bij patienten kunnen spelen als gevolg van hun ziekte, afwijking of tijdelijke ongesteldheid waarom dan ook!
Ook communicatievaardigheden zijn heel belangrijk: de ene zal zelf een gesprek aangaan,
terwijl anderen juist meer zien in 'doorverwijzen'?
Systematische aandacht voor spiritualiteit in de opleiding kan ons dus helpen om spiritualiteit een duidelijker plek in de zorg te geven!
Leerling verpleegkundigen kregen in het kader van onderzoek met een module "Verpleegkundige zorg & spiritualiteit" een casus of moesten in de praktijk oefenen met bewustzording & communicatie.
Opvallend was dat de leerlingen niet terug kwamen met vragen van de patient,
maar met hun eigen vragen. Bijvoorbeeld: mag ik iemand uit de Koran voorlezen als dat in strijd is
met mijn geloof? Hoe kan iemand geloven dat haat overleden kleinkind niet bij God is?
Het aantal vragen en problemen lijkt waarlijk eindeloos als je te maken krijgt met nog veel meer dan twee [of tien] geloven op ziekenhuiskussens!
Spirituele zorg betekent nu dan dus ook 'n confrontatie met jouw eigen spiritualiteit en die kan per opleiding en situatie heel erg uiteenlopen in onze dagelijkse praktijk: daarom moet je het in de opleiding inbouwen, dan kunnen we daar eerst mee aan de slag, zodat we later beter in staat zijn om te kunnen zien met welke vragen patienten allemaal kunnen zitten tijdens hun opname
[waar dan ook]!
BLIJFT
het probleem van de tijd: die zul je dan ook moeten kunnen maken.
Een patient had te horen gekregen dat de chemokuren niet meer aanslaan: ze was in alle staten ~
van de verpleegkundigen die met z'n tweeen avonddienst hadden, gaf er een haar pieper af & is bij de patient gaan zitten, oftewel: als je echt wilt dan kan het ook. Maar dat ligt natuurlijk vooral aan de werkcultuur.
Je pieper zomaar afgeven doe je niet als je net bent begonnen, dan krijg je de volgende dag op je kop.
En als je net van je opleiding komt dan pas je je eerst aan de praktijk aan; pas later durf je daar van los te komen en de zorg te geven die je eigenlijk wilt.
Om dit soort van belemmeringen in de praktijk tegen te kunnen gaan zou een verpleegkundige afdeling moeten bedenken welke visie ze daar hebben op hun spirituele zorg.
Want
NU
heerst er vaak zelfs nog 'n taboe op dit soort van onderwerpen?
OF
er wordt dus 'doodgewoon' helemaal niet over gepraat?!
Uit groepsgesprekken die op afdelingen werden gehouden is dus ook best wel herhaaldelijk gebleken
dat er veel schroom heerst om over dit soort van onderwerpen te kunnen praten.
Een verpleegkundige was eens een hele nacht bij een patient gaan zitten die niet meer kon slapen & gaandeweg 't gesprek bleken beiden 'christelijk' te zijn: de patient vroeg die verpleegkundige om samen te bidden en vijf minuten later sliep ze als een roos.
Maar 't kostte die verpleegkundige wel [veel] moeite om dit voorbeeld te vertellen aan collega's:
pas daarna kwam er een levendig gesprek over 'het geloof' op gang!
Een dergelijk gesprek hadden ze tot dan toe dan ook nog nooit gehad.
Kortom:
onderwerpen als spirituele zorg
& min of meer algemene erkenning van die bepaalde rol in de verpleging
is van groot belang voor zowel patienten als verpleegkundigen. Hoe dit alles echter in de dagelijkse prak- tijk nog nader vorm moet & kan krijgen is op 't moment nog maar al te vaak 'n [volkomen]
onontgonnen gebied!
Voorlopig ligt de nadruk dan ook nog op onderwijs daarin:
de eerste stappen zijn nu al bijna meer dan 2000 jaar geleden gezet op dit terrein ~
lees er 't NOT nog maar eens op na!
03 feb 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 09 mei 2026 Meer dan 123 jaar hommeles: 3 wereldoorlogen enzo!
- O 09 mei 2026 Op overtreding van nieuwe en gewijzigde bepalingen
- O 09 mei 2026 Wetten tegen de zedeloosheid 20/5 1911…p
- O 09 mei 2026 Yesterday all my troublehooters seemed so far away
- O 08 mei 2026 Pauselijke e.d. macht op hoogtepunt overal altijd?
- O 08 mei 2026 Beetje ouderdomsverschijnselen op alle gebieden?!!
- O 08 mei 2026 In Spanje gingen de christenen door met hun recon-
- O 07 mei 2026 Handel & gilden: mèt de 12e eeuw begon ‘n tijdperk
- O 07 mei 2026 .1234: Maar voor de edelen gereed waren begon zich
- O 07 mei 2026 38 Drie wereldoorlogen, vele kruistochten & teveel
- O 06 mei 2026 37 Aarde bastaardsuiker chemie democratie ERMELOG?
- O 06 mei 2026 7/36 In de 10e eeuw {AD} begon ‘t aanzien van deze
- O 06 mei 2026 Algemene Vaderlandse Economische Historie: die ge-
- O 05 mei 2026 Rabbi MOSJEH Maimonides was één der allergrootste
- O 05 mei 2026 Terwijl de Moorse macht in Spanje steeds meer ver-